(Arya)
"Dhib. hou alsjeblieft vol... ondertussen probeer ik muad te helpen."
*Arya laat haar magie los als ze de temperatuur opmerkt, en kreunt*
"Shit..."

*Muad komt weer een beetje bij, en kijkt Arya recht in haar ogen aan*
"Lief... sorry... maar mijn vader gaat geen gelijk krijgen..."
*Hij pakt haar hand vast, en knijpt er in*
"Ik ben altijd bij je...."
(Dhib)Praat "geen onzin maat. Je blijft hier!"

(Arya)
*voelt haar hart een sprongetje maken zodra Muad zijn ogen opendoet.*
"altijd als je me nodig hebt, hoef je me slechts te roepen.. ik zal er altijd voor je zijn."
*de woorden steken in haar keel, terwijl er langzaam een traan uit haar ogen rolt*
"maar blijf bij me.. ik kan niet verder zonder jou."

"Ik... ik weet niet..."
*Muad knijpt zijn ogen dicht, en vertrekt zijn gezicht door een intense pijnaanval, waardoor hij ook hard in Arya's hand knijpt*
*Als je aanval over is, ligt hij hijgend op bed*
"Ik weet niet hoe ik dit nog langer vol kan houden... Ik houd het al zo lang uit, zodat ik jou nog kon zien"
*Dhib haalt plotseling uit, maar zijn rokerige arm slaat dwars door Muad heen*
(Dhib, met trillende stem)"Nee Muad, nee"

(Arya)
*vertrekt ook van de pijn, maar houd stand.*
"Muad.. neem mij mee. ik wil hier niet blijven zonder jou!"
*de tranen stromen nu over haar wangen, terwijl ze trilt.*
"laat me niet alleen!"
*houd muad zijn hand stevig vast. ze kon hem niet meer loslaten. niet nu.*
"je mag me niet alleen laten.. alsjeblieft.. ik wil met je mee"

"Weet je het zeker, liefste?"
*Muad begint plotseling hevig te kokhalzen, en braakt bloed op.*
"Ik houd dit niet lang meer vol... breng me naar buiten... Ik wil nog 1 keer bomen zien..."

"Dit gaat niet goed..?"
*kijkt wanhopig om zich heen wat hij eraan kan doen*

*knikt haar hoofd zachtjes, en maakt de vreemde apparaten van Muad'Dhib los. ze trilt helemaal, mar het lukt har toch niks kapot te maken. dan tilt ze voorzichtig Muad van het bed op, en geeft hem een kus op zijn lippen. dan loopt ze voorzichtig het schip uit, en kijkt achterom, om te zien wat Pablo doet. dan loopt de verder, en na twee minuten lopen knielt ze neer bij de mooiste plek die ze in de korte tijd wist te vinden*

*loopt naar de opening van het schip en staart vooruit naar Arya en Muad*
"Nee toch... hij red het wel... toch?"
*mompelt nog wat in zichzelf maar verwacht eigenlijk geen antwoord terug*

*Muad kijkt om zich heen*
"Mooi hier..."
*Kijkt weer in het gezicht van Arya*
"Toch mooier"
*Door de pijnen heen weet hij toch nog te glimlachen*
"Als je echt met mij mee wilt, Arya, deel dan mijn adem..."
*Het ademen valt Muad steeds moeilijker, en de pijn kost overduidelijk zijn tol*
*Zelfs staart ligt er doods bij*

*ook arya glimlacht een klein beetje bij de opmerking van muad, die nog steeds in haar armen lag. heel voorzichtig tilt ze een van haar armen omhoog, waardoor zijn bovenlichaan omhoog komt. ze strijkt met haar vrije hand zachtjes over haar haar, en knikt dan vastberaden. de wereld zou het maar zonder haar moeten stellen. ze buigt voorover naar muad, en ademt in*

*Loopt een beetje verloren door Liër rondt, een beetje kwaad dat iedereen hem vergeet en boos op zichzelf dat hij zoveel mist*

Muad, houd vol jongen we hebben je nodig! Dhib ook trouwens

"Zo en nu eens kijken waar die zombies vandaan komen, want dat virus moet ergens zijn oorsprong hebben."

*Loopt rond en komt steeds meer zombies tegen die steeds moeilijker te verslaan zijn*

"Wat is dit nou weer?"

*Steekt een katana in een zombie op de plek van het hart*

"Nog niet dood?"

*Ziet dezelfde groene smurrie-monsters als Pablo*

*Klimt snel een dak op en loopt verder over de daken*

"Zo nou heb ik geen last van die monsters!"

"Uh oh...."

*Ziet een zwarte plek op de rand van de stad, die is vergeven van de zombies en groen slijm. Ergens tussen hen in is waarschijnlijk een nest want er verdwijnen velen in tunnels, elkaar voortduwend alsof ze mieren of wespen zijn*

Jongens, we hebben een probleem!! Blijf daar bij Muaddhib, kan iemand me uitleggen of je ook beelden kunt sturen via gedachten?

*En met haar inademing laat Muad zijn laatste adem gaan...
Hij zakt slap terug op de grond, zijn ogen open, en een glimlach op zijn gezicht, terwijl hij schijnbaar in de ogen van Arya kijkt, maar het levensvuur is uit zijn ogen geweken.*
*Dhib's rokerige gestalte begint plotseling te wervelen, en verdwijnt dan met een kleine plof.*
*Arya voelt plotseling wat Muad de afgelopen uren doorgemaakt moet hebben, maar bij haar duurt het maar enkele seconden. Als alle pijn weer weg is ziet ze een witte verschijning voor haar op haar wachten. Terwijl ze ook de bossen om haar heen nog kan zien, samen met de crew van het schip.
Pablo, Madarian, Kippies, Draakje en zelfs Yorik staan om hun heen, te kijken hoe Muad gestorven is.
De verschijning steekt zijn hand uit*
"Kom met me mee, mijn liefste."

(voordat Muad gestorven is)
Caster, ik denk dat we een veel groter probleem hebben... Arya en Muad gaan zo het hoekje om...
*loopt een beetje het schip uit maar blijft op redelijke afstand van Arya en Muad*

Verdorie! Ik laat zien wat ik kan zien aan jullie... En ik kom er zo snel aan als ik kan!

*Begint terug te rennen over de daken, op zijn ''Ninja's'' *

*Arya geeft een schreeuw van de plotselinge pijn die verwoed door haar rast, en haar lichaam verteerd. ze valt, schokkend, en dan houd alles stil, haar spieren verslappen, en ook zij was weg uit haar lichaam. verbaast dat ze nog steeds iets kon voelen, kijkt ze op, en ziet daar een wit licht, met een verschijning erin. Muad. ze strekt haar hand uit naar de zijne en staat op, zonder ook maar een woord, maar haar gezicht vol van dankbaarheid*

*kijkt met open ogen hoe Arya en Muad zijn gestorven*
"Arya..? Muad..?"
*wacht even en mompelt daarna:* "Vaarwel..."

*Komt hijgend aan bij het ruimteschip en ziet Muad liggen en Arya met een glimlach om haar mond maar met gesloten ogen opstaan*

"Neeee!!"

Waarom nu?

*Valt op zijn knieën neer en kijkt toe hoe ook Arya verder en verder weg glijdt*

*Staat als ze beiden gestorven zijn langzaam op en loopt naar ze toe, mompelend "Vaarwel" waarop hij hen beiden door middel van een roltafel uit het schip op het bed legt, met de handen verstrengeld en ze netjes aankleed e.d.*

*na lang gekeken te hebben naar Muad en Arya staat kippies op* "die koorts was muad fataal geworden, en Arya is samen met hem gestorven. gelukkig zijn ze nu samen bij elkaar ik zal hun dood wreken, maar eerst zal ik hun begraven." *pakt een schep en loopt naar buiten*

(yorik)
*schreeuwt, en verkrampt van de schreeuwende pijn door zijn lichaam. al duurt het niet lang, hij valt toch hijgend op de grond. tegelijkertijd voelt hij iets knappen, en dan houd alle pijn net zo plots op als deze begon. Yorik blijft op de grond liggen en probeert op adem te komen. hij wist dat Arya was gestorven*

*Helpt kippies*

"Laten we ze naast elkaar leggen en niet op elkaar, dat is misschien persoonlijker."

*Maakt een houten omheining bij het graf zodat het niet vernield wordt*

*langzaam staat hij weer op, en schud het hoofd*
"arme Arya... gestorven. zo veel voor een belofte... maar je bent niet meer aan mij gebonden, je bent nu vrij"
*kijkt omhoog, terwijl er een kleine glimlach op zijn gezicht speelt. ook hij had van haar gehouden, al was het alleen nog maar omdat ze anders was geweest dan hij gedacht had.*
"

*Probeert Yorik te troosten*

"Het klinkt misschien cru, maar een steen maken is in deze tijd een goed afleiding" **