(( gleadar, smiecht wel doorgaan met nasret en mij net eens vertellen dat ik maar weer eens moet gaan kijken? ))

Yorik rent weg van de geest van Dhib, op het moment had hij nog wel wat meer te doen met behulp van de leidende Arya.
hij volgde het uitgezette spoor, dat alleen hij kon volgen. het leed terug naar de vreemde deur, die vreemde deur waar hij in moest om de basis in te komen. maar nu was er iets veranderd, een vreemd gevoel. iets was er mis deze keer.

*Kippies legt uit dat Caster Madarian gevonden heeft, en dat ze hem naar de kerk hebben gebracht. Madarian is toch wel een tijdje in coma geweest.*

"Kippies, ik had een vreemde ervaring. Ik zag van bovenaf dat je bij me zat te waken, en daarna ging ik naar Yorik en Dhib. Toen ik daar was, raakte ik de ketting van Arya aan, en ik zag haar, Muad en mezelf!

Hoe kan ik daar nou zijn terwijl ik leef? Ik kan maar één antwoord bedenken. Op een gegeven moment moet ik in het verleden belandt zijn, en daar zijn gestorven.

Ik voel me weer kiplekker! Bedankt voor je verpleging, Kippies!"

*Madarian staat op.*

"Ik moet uitvinden wat voor wapen die soldaat gebruikte. Ik ga terug naar de plek van de veldslag. Ga je mee?"

*Madarian begint te lopen naar de deur.*

Arya wist het, wist wat er met Madarian was gebeurt. alleen ze kon niks melden, ze kon niemand iets vertellen. het enige wat ze kon doen was Yorik leiden, haar belofte aan hem nakomen.

Yorik legde de ketting tegen de deur en deed snel een stap terug. de deur ging open zonder ook maar enig geluid te maken.

*Madarian en Kippies gaan naar de plek toe waar gevochten was. Er staat daar geen steen op de andere. Ook zijn er veel kraters. Madarian kijkt rond en ziet een geweer liggen die er vreemd uit ziet. Madarian pakt het op, richt schuin voor hem op de grond en schiet. Een blauwwitte straal schiet uit de loop.*

"Dit lijkt op hetgene wat me geraakt heeft. Wat is dit toch voor een wapen?"

*Madarian neemt het wapen mee, zodat hij het kan doorlichten op een goed moment.*

"Een apart ding. Ik neem het mee. Ik wil weten wat voor een wapen het is. Of heb jij een idee Kippies?"

*Een paar zombie-achtige personen komen langzaam tevoorschijn. Ze gedragen zich echter niet als zombies. Het zijn de pas genezen mensen. De wonden moeten nog wel genezen. Ze knielen voor Kippies.*

"U bent degene die ons heeft genezen! Hartelijk dank! U bent door God gestuurd om ons te helpen!"

Nou Kippies, zo te zien ben jij hun Messias...

"Zien jullie die kerk daar? Als jullie daar naartoe gaan, dan zijn jullie veilig. Maar voordat jullie naar binnen toe gaan zeg dan dat jullie genezen zijn! Jullie lijken van een afstandje nog wel op zombies. Ze kunnen in het begin misschien vijandelijk reageren. Laat ons daarom eerst naar binnen gaan."

*Madarian en Kippies lopen terug naar de kerk. Daar aangekomen brengen ze iedereen op de hoogte. Daarna geven ze de genezen personen een seintje en worden ze met open armen ontvangen.*

*De ex-zombies worden door de mensen in de kerk verpleegd. Kippies gaat meteen aan de slag om meer tegengif te maken.

Madarian zoekt een rustig plekje op en begint het speciale wapen te bestuderen.*

*Madarian komt erachter dat het wapen ook een automatisch wapen kan zijn. Hij heeft het geluk gehad dat het wapen niet op automatisch stond! Het schiet aluminium staafjes af op bijna lichtsnelheid. Vandaar dat Madarian er geen weerstand tegen had.*

*In een andere basis worden vreemde experimenten uitgevoerd. Ze probeerden een regeneratieproject uit, maar opende daarmee toevallig een soort wormgat naar het verre verleden. Meerdere dynosaurusachtigen zijn in de huidige tijd terecht gekomen, en zijn net uit de geheimen basis losgebroken. Er waren geen overlevenden op die basis.*

*Na het onderzoeken van het wapen gaat Madarian naar Kippies toe.*

"Ik ga weer even naar buiten. Ik heb wat frisse lucht nodig. Dit is het wapen waarmee ze me te pakken hadden. Alsjeblieft. Wel leuk voor je arsenaal... "

*Madarian gaat naar buiten en stijgt op. Hij ziet na een kwartiertje vliegen iets op de grond bewegen, maar kan niet zien wat het is. Hij gaat wat lager vliegen en dan ziet hij de dinosaurussen. Ze lijken allemaal van 1 punt afkomstig te zijn.*

Iedereen oppassen! Ik zie allemaal dinosaurussen jullie kant op komen. Ik denk dat jullie een uur of 3 hebben voordat ze aankomen!

*Madarian volgt de dinosaurussen (in tegengestelde richting natuurlijk) naar een geheime basis. De dinosaurussen komen uit een groot gebouw in het midden van de basis. Madarian gaat via een open raam op de vierde verdieping naar binnen en sluipt richting allerlei dierengeluiden. Daar ziet hij een apparaat dat een wormgat open houdt, waar de dinosaurussen doorheen komen.

Madarian richt op het apparaat en vuurt een kleine plasmaschot af. Het apparaat gaat kapot en door de kortsluiting die daarop volgt vallen alle lichten uit. Het wormgat begint zich te sluiten, maar er treedt ook een onverwacht effect op! Alles in de omgeving wordt richting het wormgat getrokken, inclusief Madarian! Hij kan zich nog net vasthouden aan een pijp, maar die begeeft het.

Vlak voordat Madarian het wormgat in wordt getrokken kan hij zich vast te grijpen aan een metalen staaf. De benen zitten net in het wormgat als het wormgat zich sluit, waardoor Madarians benen worden afgerukt!

De andere kant van het wormgat wat stabiel gehouden was door de apparatuur was nu verplaatst naar een stukje in de ruimte, in de buurt van de planeet van Muad's vader in het verre verleden.

Het been met het litteken stort op die planeet neer vlak voor de voeten van de vader van Muad. Het andere been vliegt de ruimte in en komt op een gegeven moment in een zwart gat terecht.*