"Wie ben jij?"
*Loopt heel rustig verder, en laat behalve nieuwsgierigheid niks merken van andere emoties. ze wou weten of Madarian nog wist wie en wat hij was.*

* Kijkt Arya aan en houdt haar nog steeds onder schot. *

"Stop of ik schiet."

Arya, help me

*stopt met lopen, en kijkt Madarian vreemd, maar tegelijk met plezier aan*
"gestopt... weet je wie ik ben?"
*een kleine glimlach verschijnt op haar gezicht, ze had de hulplreet van madarian, de Madarian die zij kende gehoord.*

* Kijkt Arya levenloos aan *

"Jij bent iemand die hier niet hoort. Jij gaat mee naar de gevangenis."

Arya, help me of stop me

"maar, ik begrijp niet wat ik dan verkeerd doe?"
*kijkt een beetje verbaast rond zich heen,alhoewel ze onopmerkbaar blijft uitkijken voor Madarian's onvoorspelbare reacties.*
"als jij me kunt uitleggen wat ik verkeerd doe, dan kom ik mee."

" Je bent op een militair terrein. Dit is verboden voor derden. "

* Begint op te laden. De ogen beginnen vaag blauwwit te gloeien. *

" Ik zeg het niet nog een keer. Meekomen. "

"oke... dan kom ik mee."
*loopt onverstoord naar Madarian, en kijkt m dan aan*
"ik vraag me dan alleen af, is het niet makkelijker voor jullie allemaal om me dan niet gevangen te zetten, maar van dit terrein afzetten? want dat bespaart jullie weer ruimte. en stel zou dat het gevaarlijk is als iemand weet waar dit is, moet je me dan niet beter vermoorden?"

" Eerst moeten we weten wat je hier doet en of er nog anderen zijn. Dus gaan we je verhoren. "

* Wijst naar een gebouw dat nog overeind staat. *

" Naar dat gebouw toe. "

* Begint hoofdpijn te krijgen. Het andere implantaat zorgt voor storing. "

"oh... oke dan"
*loopt gewoon zonder ook maar iets te verzetten met Madarian mee*
mooi zo... dit blijkt te werken. ik hoop maar dat ook de Madarian die ik ken denkt dat ik gek ben geworden, anders zou dit nog wel eens kunnen mislukken.

* Zijn bij het gebouw aangekomen. Madarian doet de deur open voor Arya. *

" Naar binnen. "

* Voelt aan het hoofd en schud het hoofd. *

*arya blijft zo dicht mogelijk bij Madarian lopen, terwijl ze in haar zak het implantaat hitte uit voelt stralen. ze loopt overal braaf heen mee*

* De hoofdpijn wordt gigantisch. Er vormen kleine bliksemschichten tussen de ogen. Madarian valt bewusteloos op de grond. *

*Arya kijkt rustig rond, maar ziet niemand in de buurt. ze knielt neer naast Madarian, en kijkt even rustig over zijn hoofd, of ze kan vinden hoe het implantaat er in is gezet.
na niet erg lang zoeken vind ze een verstopte snee in het hoofd.*
ik hoop amar dat dit werkt.
*ze haalt het implantaat uit haar zak, en legt deze precies op de snee.*

* blijft bewusteloos terwijl Arya hem onderzoekt *

*langzaam voelt ze dat het implantaat heet word. een grijns komt op haar gezicht.*
het werkt.... blijkt dat het toch nog nuttig was om soms eventjes in de verloren bibliotheken te duiken.
*ze pakt met haar hand het implantaat vast dat ze op zijn hoofd had gelegd, en haalt het daar langzaam weg. er aan kleefde het nieuwe implantaat*
"hebbes"

* De snee herstelt zich. Madarian is echter nog niet wakker en Arya hoort flink wat voetstappen haar kant op komen. Als ze snel om het hoekje kijkt blijkt dat er weer een klein legertje op hun positie afkomt. *

*arya staat snel op, en neemt ook het nieuwe implantaat mee.* snel wegwezen.. ze zullen wel denken dat Madarian gewoon is flauwgevallen of iets dergelijks, precies wat ik nodig heb
*Arya blijft staan kijken op een plek waar het veilig is, en waar ze makkelijk ergens kan verstopen moschten ze de ruimte controleren. ze had op de een of andere manier precies geweten telkens waar ze was en waar ze heen moest.*
Madarian, ik hoop dat je het me wilt vergeven voor wat ik nu allemaal doe..

* Madarian doet z'n ogen open op het moment dat het legertje bij hem is. *

Officier: "Madarian? Gaat het?"

* Madarian grijpt naar z'n hoofd en merkt dat hij eindelijk weer baas over z'n eigen lichaam is. En hij 'voelt' waar Arya ongeveer is.*

"Ja. Ik heb een indringer gezien. Hij ging die kant op."

* Madarian wijst een andere kant op dan waar Arya zich bevindt. Helaas zat Pablo echter wel in de buurt waar Madarian naartoe wees. *

"Ik kan jullie nog niet helpen zoeken. Ga maar vast zonder mij."

* Het leger gaat meteen zoeken. *

*Arya bleef doodstil staan, en wachtte tot het leger weg was. ze moest nog wat testen voordat ze zeker kon weten dat alles in orde was*
Kun je me horen?
zo ja, vertel me hoe ik heet, en waar ik ben

* Loopt nog een beetje duizelig naar de plek toe waar Arya zit. *

"Hoi Arya. Volgens mij heb jij me bevrijd. Ik kan niet beschrijven hoe dankbaar ik daarvoor ben! Zullen we maar naar de anderen toe gaan?"

*kijkt eerst een beetje benauwd, maar ziet dan dat het de Madarian weer is die zij kende.*
"gelukkig, je bent het weer"
*knuffelt Madarian opeens, en laat dan los*
" kom mee naar de anderen.."

* Lopen richting de anderen. *

"Ik heb een beetje gemist. Wie en wat was dat grote beest wat met mij bij jou cel stond? Het leek erop alsof je die gast kende."

"de vader van Muad... en een oude bekende van mij. ik heb zijn staart afgehakt wat eerder."

*kijkt eventjes rond, en zoekt de anderen*
"Muad ligt nog steeds knock out... ik ben bezorgt over hem."

*rent tussen een paar kapotgeschoten gebouwen door en hoort in de verte een leger wat steeds dichterbij komt*
"Pfft... niet weer"
*vaagt weg en probeerd er ongezien langs te komen*
"Hoe kom ik hier weg..?"
Het is allemaal jullie schuld!
*het is verder helemaal stil in zijn hoofd*
*hijgt en rend door*
"er moet een manier zijn om hier weg te komen.., de rest bedenk ik later wel"

" Eens kijken of ik hem kan helpen. Zodra we hem gevonden hebben. Wie zijn er nog meer? Ik kan me Pablo herinneren. Ik hoop dat hij niet boos op me is. "

* Kijkt rond. *

"Dit is een plek die ik het liefst volledig opblaas. Deze plek geeft me een erg naar gevoel."

"Enne, hoe hebben de vader en moeder van Muad elkaar ontmoet?"