*lacht een beetje, en knikt het hoofd*
"zoals ik net al zei, ik za.."
*stopt, en ziet Muad omvallen*
" who! pas op!"
*knielt naast Muad neer, en legt haar hand op zijn voorhoofd*
" volgens mij ben je of een beetje moe, of je bent gewoon een beetje duizelig... en wat de gebeurtenissen betreft, ik zal het er maar op houden dat je het zelf niet was... gaat het een beetje?"

"Jjjjja hoooor, 't gaaat uit- uit- uitstekend, alleen is het nooooogal irritant dat de heele weeereld rondjes draaait. En zou je misschien stil willen blijven zitten?"
*Trekt bleek weg*
"hhhhmmmmm... dat voelde niet pannekoek"

*fronst*
"voelt niet pannekoek? volgens mij is er even wat aan de hand... blijf maar even liggen jij"
misschien is er iets niet helemaal goed gegaan...
*begint bezorgt te worden*

*Probeert weer op te staan, maar zakt meteen weer door zijn benen*
"Al zou ik willen opstaan, ik kan het niet eens meer..."
"PA, WAAROM!?!"
*Ogen beginnen goudkleurig te gloeien*
*raakt plotseling volledig strak gespannen*
*Gouden gloed versprijd zich over het hele lichaam*

"Muad?!"
*schuift zonder er eigelijk bewust van te zijn een beetje naar achteren, en staart vol verbazing naar de gouden gloed die over hem heen verspreid.*
wat is er hier aan de hand....
"Muad?! zeg alsjeblieft iets!"
blijf rustig... misschien is het niet erg... maar hij begon naar zijn vader te schreeuwen!... zou de gloed dan niet rood zijn?... ik weet het niet meer...
*is in tweestrijd met zichzelf*

*De gouden gloed gaat plotseling rood knipperen. Goud, rood, goud, rood*
*Krijgt een verbeten frons op zijn gezicht*

*legt uit puur instinct een hand op het Lichaam van Muad, en fluistert*
" zo lang geleden dat ik zelf onder andere ben geweest, die zelf ook anders zijn. ik voelde me thuis. nu wil ik het niet kwijtraken, desnoods ga ik hierin mee. maar nooit weer zo alleen"

*De rood/gouden gloed versprijd zich over Arya*
*Arya staat plotseling op een groen veld*
*Een Muad met een rode gloed staat te vechten met een Muad met een gouden gloed*

(offtopic: afbeelding )

*kijkt naar de twee kanten van dezelfde persoon tegen elkaar vechten*
wat...
*loopt er met grote ogen stap voor stap dichterbij, intinct van binnen schreeuwend dat ze een van de twee moet helpen, terwijl ze weet dat dit een gevecht tussen andere dingen is.*
ik mag heir niet tussenin komen, het enige dat ik kan doen is er voor hem zijn op dit moment.
"Muad..."

*De gloed van de gouden Muad flitst plotseling fel op*
*De rode Muad wankelt verblind naar achter*
*De gouden Muad doorsteekt de rode Muad met zijn zwaard*
*De rode Muad verdwijnt met een hoop rook*
*Arya zit plotseling weer naast de liggende Muad in de grot*
*De gloed is verdwenen*
"Dank je, soulmate... Dank je dat je in me geloofde"
*valt in slaap*

(ik ga morgen wel weer verder Dit was een mooi gevoelige roleplay vanavond )

*een glimlach verschijnt op het gezicht na gezien te hebben dat alleen de aanwezigheid al voldoende was om het 'goede' in hem te laten winnen*
"Slaap lekker, en ik zal er voor je mijn mocht je me nodig hebben"
*wacht tot hij slaapt, en blijft er zelfs daarna nog even bij zitten*

(( wat kun je al niet allemaal doen in de wereld van de Fantasy ))

*Ligt te woelen in zijn slaap*
*mompelt wat*
*De woorden "Vader, "Moeder", "Engeltje" en "Arya" zijn verstaanbaar*

*staat nu op, en loopt even naar de uitgang van de grot. Delenn, Drummerdude en Andreesie had ze nu al een tijdje niet gezien.*
" ik vraag me af waar ze zijn... misschien op zoek gegaan naar veiligere oorden"
*lacht een beetje, en vormt een kleine energiebal in de banden, ermee spelend in haar hand*
"misschien maar beter ook uit veiligheid.. ik ben gewoon te stomkoppig om dat voorbeeld te volgen"
*een grijns, en ze loopt dan terug de grot in*
*laat het balletje verdwijnen, en vangt net een paar van de woorden op die Muad mompelt*
hij slaapt zo te zien wel beter.. maar ik blijf wakker, vanavond houd ik de wacht/

(Locatie? tijd? spel/film? Zodat ik ook in kan springen... Ben meerdere pagina's terug gegaan maar heb het niet kunnen vinden... )

(madarian: jaar 742 ongeveer, locatie is er niet echt, tis een soort bos omgeving denk ik met veldjes en grotten, spelgevecht tussen arya en muad)

*ziet opeens wat licht uit de grot verschijnen, en wil weten wat het is*
*gaat naar grot toe*
"arya! ben je hier!"
*slaat armen om haar heen*
"ik was even een stuk het bos ingegaanm ik was verdwaald teon ik.."
"wat is er met muaddhib gebeurd?"

*Slaat plotseling zijn ogen open*
*probeert op te staan, maar valt meteen terug*
"oempf... auch... dat doet pijn... al mijn spieren doen pijn"
*Ziet Arya en Andreesie staan praten*
"Arya! Andreesie! Weten jullie wat er gebeurt is? Ik heb pijn in al mijn spieren, en ik heb echt geen flauw idee waar dat vandaan zou kunnen komen. Niet van dat gevechtje met mijn vader in ieder geval..."
*Gaat rustig overeind zitten*
"Wat zie jij er trouwens slecht uit, Arya. Heb je de hele nacht niet geslapen ofzo?"

*kijkt achterom, als opeens twee armen om haar heen slaan*
"Andreesie!"
*ziet kort daarna opeens Muad overeind schieten*
"en Muad..."
*grijnst, en zucht dan*
"neuh, vind je het gek, ik heb de hele nacht wakker gelegen omdat jij lag te woelen... er moest toch iemand wa.. oh wacht even.. je herinnert je niet alles meer?"

Oké ik denk dat ik dit topic wel ongeveer snap (moet je de "ik" of "hij" weglaten?), laat ik eens iets proberen..;

*Loopt tussen wat struiken door, en ziet ergens een soort van grot uitsteken*
*Begint opeens een vreemd licht op te merken wat uit de grot komt en begint er nieuwsgierig maar toch voorzichtig en wantrouwend heen te lopen*
"Ha... hallo..? Is daar iemand?"
*Terwijl langzaam de steeds donker wordende grot inloopt, het licht volgend, begint in de verte vage silhouetten te ontdekken die schijnen te bewegen*
*Staat plotseling stokstijf stil, gespot door de blik van een van de silhouetten*

"en blijf daar maar staan ook
*klinkt de stem waarschuwend, een gloed zwevend in de hand, het genootschap verlichtend*
"wie ben je, en wat heb je precies hier te zoeken?

*Doet verschrikt een stap achteruit*
"Ik... ik be.. ben Pablo"
*Stamelt hij*
"Ik ben hier alleen..."
*Begint hij*
"Terwijl ik rondriep in de bossen dacht ik dat ik de enigste was hier... al maandenlang geen mens meer gezien"
"Tot... tot ik opeens dat licht uit deze grot zag komen, ik werd nieuwsgierig en besloot het te volgen..."
"En toen; toen kwam ik jou tegen!"
*Is opeens al zijn angst kwijt, en vraagt zich eerder af wat zij daar dan eigenlijk doet*
*Begint rustig en stevig naar voren te lopen*
"Wat doe jij of.. jullie dan eigenlijk hier?"

(Tegen Arya)
"Nee, ik weet me nog te herinneren dat ik tegen jou aan het sparren ben geweest, maar ergens halverwege het sparren begint alles wazig te worden"
"Weet een van jullie wat er daarna gebeurd is?"
*Ziet een vreemde man de grot in lopen*
"en ehm... wie is dat?"
*gaat op zoek naar zijn zwaard*
"En waar is mijn zwaard gebleven!?"

"Daar onder die troep van je..."
*En terwijl hij er naar wijst begint het zwaard opeens wat op te gloeien, komt onder de spullen vandaan en zweeft braaf naar Muad's hand*
"Ik weet alleen niet waar je dat ding voor nodig hebt... Anders was ik wel deze grot binnen gestormd in plaats van jou je zwaard aan te geven"
*Begint een beetje lui en vermoeid tegen de grotwand aan te leunen*
"Lekker geslapen trouwens? Het ziet er naar uit dat je net wakker bent..."

"huh? oh, dank je, maar dit is niet het zwaard dat ik in mijn handen had tijdens het sparren met haar. Dat was een katana, en geen broadsword"
"En ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee of ik lekker geslapen heb... ik weet alleen dat ik pijn heb in alle spieren"
*Is even stil, alsof er iets moet inwerken*
"Ik moet trouwens zeggen, leuk truckje"
*Smijt het zwaard weer terug in de grote hoop*
"Getver... al die troep moet ook weer terug in m'n tas... zucht..."
*Zet tas op de grond*
"Staart, vul jij 'm even?"
*Draait op zijn buik*
*Staart gaat in razende vaart tas in ruimen*

"Dankje, dat 'staart' iets van jou ziet er ook wel grappig uit"
*Gaat er vlakbij zitten*
"Toch wel jammer dat dat 'trucje' niet altijd zo lekker werkt"
"Het gaat met mind-kracht, in zo'n rustige grot kan je je dan wel lekker makkelijk concentreren maar wanneer het eens een keertje uitkomt in bijvoorbeeld een gevecht heb je wel andere dingen aan je hoofd"
"Het heeft me toch wel een keer mooi het leven gered"
*Laat litteken zien vlakbij z'n hart*
"Één keer kwam ik in een zwaardgevecht terecht toen probeerde ik me nog een keer goed te concentreren wat de tegenstander's zwaard uitendelijk alleen maar een tikje gaf."
*Gaat weer goed zitten*
"Gelukkig was dat tikje genoeg om net niet mijn hart te raken en terwijl de ander verbaasd stond te kijken wat zijn zwaard had geraakt kon ik ontsnappen"

*Staart heeft ondertussen de hele berg troep in de rugtas gestopt*
"Altijd makkelijk zo'n tas" *grijnst, en draait weer terug op zijn rug* "auch"
"Heb je trouwens best wel veel geluk gehad. Maar ik vertrouw toch echt liever op mijn vechtkennis, en wat hulp van mijn pa en ma, dan op iets waarop je je moet concentreren, in het heetst van de strijd."
*Kijkt hem nog eens goed aan*
"Wie ben je eigenlijk überhaupt? En wat doe je hier eigenlijk"
"En waar lig ik nou eigenlijk boven op?"
*Graait onder de deken*
*Haalt een katana tevoorschijn*
"ah, daar was ie dus"