*Kijkt verschrikt op van de glans van die scherpe katana*
"Eh, ik heet Pablo"
*Zegt hij terwijl hij weer rustig word*
"Maar ik ontwijk liever gevechten.., daarom vertrouwde ik op illusie.."
"Er waren tijden waarin mijn tegenstander pas na 5 minuten merkte dat hij in zijn eentje een beetje met zijn zwaard aan het rondzwaaien was"
*Begint maar een beetje met zijn vinger in het zand te tekenen*
"Maar dat was vroeger, dat trucje was nog het enigste wat ik een beetje kan, daarom liep ik ook maandelang alleen rond in de bossen zonder een mens tegen te komen"
"Toen kwam ik dus deze grot tegen met jullie"
*Probeert verder te tekenen zonder het zand aan te raken*
"Ilusie is iets krachtigs, de energie daarvoor haal je uit iets wat mysterieuzer is dan ilusie zelf... Je weet waarschijnlijk al wat ik bedoel..."
*Het tekenen gaat opeens een stuk schokkeriger en moeizamer*

*ziet dat het contact tussen de 'vreemdeling' en Muad schijnbaar wel goed gaat, en vertrouwt op het oordeel.*
" ik ben Arya... en ik probeer er enigzinds voor te zorgen dat sommige mensen niet totaal ontsporen."
*fluistert in Muad's oor*
" misschien helpt dit je geheugen opfrissen, engeltje?"

*Springt verschrikt op*
"Wat?!?!"
*En stort ook meteen van de pijn weer neer*
"au... ooh... had ik niet moeten doen"
"Waar heb je die naam vandaan?! Is m'n moeder soms op bezoek geweest ofzo?"
*Kijkt langs zijn ooghoeken of Pablo niets gehoord heeft*
*Fluisterd tegen Arya*
"Zou je die naam in ieder geval alleen willen gebruiken als ik doorsla... Hij brengt me alleen maar terug bij zinnen...'t is geen wondermiddel voor alles wat er ook maar met mij mis kan gaan..."

*Legt ondertussen zijn hand op Pablo's schouder*
"Werkt je kracht zo beter?"

" ja, dat weet ik, hoopte alleen dat het wat duidelijk zou maken, en dat is kennelijk gelukt... ze is je inderdaad even komen visiteren... en je hebt nogal een gevecht met jezelf gehad, voor de rest is er niet veel speciaals gebeurt"
* grijnst een beetje, en kijkt naar de nieuweling, Pablo, die er kennelijk echt niks van begrijpt*
" en geen zorgen, ik pas er mee op"

"Een gevecht met mijzelf... Was het weer zover?"
*Denkt even na*
"ehm... Hoe wist je trouwens dat het van kleur verschieten van mijn aura op een innerlijk gevecht duid?"
"Het verklaart overigens wel waarom ik mijn geheugen kwijt ben... Zijn mijn ogen rood geworden tijdens het sparren met jou?"

"ik wist het niet, ik was er.. ik zag het gebeuren toen ik je aanraakte. en ja. ze kleurden op gegeven moment rood, toen ik moest overstappen op het gebruiken van mijn innerlijke krachten om jou aanvallen tegen te houden. je wou meer en meer"

(nog naar Maud)
"Ik... ik denk het wel..."
*Plotseling beginnen de muren van de grot weg te vagen en zit het gezelschap opeens in een vrolijk veld, vol bloemen*
"Hmm... ziet er een stuk vrolijker uit dan een donkere grot vind je niet?"
*Gaat languit liggen*
"Pas wel op, de wanden van de grot zijn er nog"
*knipoogt naar Muad*
"Weetje, ik heb eigenlijk een tijd lang niet meer geslapen en ben nu best wel moe"
*Begint te gapen en valt kort daarna in slaap*

"Ik sloeg dus inderdaad door... Daarom dus..."
"Maar ehm... Je was er? Hoe bedoel je dat? wil je zeggen dat je in een groen veld kwam, en een rode, en een goude ik tegen elkaar zag vechten, nadat je mij hebt aangeraakt?"
*Gaat Arya plotseling heel anders aankijken*

(Tegen Pablo)
"Mwa.. doe je netjes... maar, ehm..."
*Op het moment dat Pablo in slaap valt, veranderd de grot weer terug*
"laat maar, vraag is al beantwoord"

*kijkt om zich heen naar het veld vol bloemen, en lacht een beetje, maar toch leek het in de verste verte niet op waar ze de twee had zien vechtenm, ook al was dat absoluut de bedoeling niet geweest*
" ik raakte je aan, maakte me zorgen, en toen stond ik daarbij, zal jullie twee, ik kon niks doen, maar kennelijk door er te zijn was het al genoeg voor degene met de gouden gloed om degene met de rode gloed te doorsteken..."

"Dat verklaart een hoop, Arya.
Welke kleur aura had je zelf, toen je bij mijn gevecht was? Heb je dat kunnen zien?"

nee sorry, mijn aandacht was niet op mezelf gericht, en ik heb niet kunnen zien of ik gloeide, en als dat dan al zo was, welke kleur da dan was... hoezo dat dan?"

"Nou, ik heb zo'n vermoeden dat jouw aanwezigheid de kracht van de Engelen in mijn gevecht de overhand gaf. Dat kan alleen maar als je zelf minstens een druppel engelenbloed hebt. Of als je afstamt van een ander extreem goed wezen. Aan je aura kun je zien wat jou mijn engel-ik zo hielp
Een gouden gloed betekend dat je engelen bloed hebt, net als dat een rode op duivelen bloed duidt. Je hebt ook nog een heel stel andere kleuren, maar bij die ken ik de oorsprong niet..."

" ach, daar kom ik misschien nog wel eens achter denk ik... en ik kan me het eigelijk moeilijk voorstellen."
*kijkt eventjs omhoog, en een glimlach verschijnt*
"maar heeft eigelijk niet iedereen iets heel goeds en iets slechts in zich? bij jou is het alleen iets overduidelijker.."

"Ja, dat is wel waar, maar bij jou heeft het goede blijkbaar nogal de overhand, bij ieder normaal mens had het niet gewerkt, erger nog, die was überhaupt nooit gelukt om bijhet gevecht aanwezig te zijn."
*Grijnst*
"Maar ik ben wel blij dat je erbij bent geweest. Nu weet ik in ieder geval dat jij mijn gevechten kan beïnvloeden, de goede kant op."

"hm... vechten met jezelf maakt wel hongerig overigens..."
*probeert weer op te staan*
"oempf, auch... dit is ook hopeloos..."
"Zeg, Arya, heb je toevallig ook helende vermogens tussen al je andere magische krachten zitten..."

*denkt nog even na*
"ehm... heeft mijn moeder het trouwens nog over een straf gehad?"

*schrikt wakker*
"Hé? Gevechten..; Straf..?"
"Oh sorry, ik ben altijd alert op van die dingen, zelfs in mijn slaap..."
"Ach ik ben nu toch klaarwakker, kan ik meepraten? waar hadden jullie het over?"

" ja, je moest de stallen opruimen..."
* schud dan het hoofd" en ik ben bang dat heel veel helends er niet bijzit, hoogstends kan ik proberen de pijn een beetje wegte nemen, ik ben eigelijk beter in de offensieve kant, ben ik bang."
*staat op, en steekt een hand uit als een soort van hulp*
" en we, of eigelijk ik, heb nog wel wat eten, als je honger hebt.
ik vraag me eigelijk af hoe het komt dat jij je het niet goed herinnert, en ik wel..."

(tegen pablo)
"uuh... niks hoor"

*merkt dat ze dat liever niet hebben*
"Niks? Oké, ook interessant..."
*Begint zich een beetje naar de uitgang van de grot te begeven en blijft daar op zijn gemak zitten*

" wil je ook wat eten? ik heb nog extra gisterenmddag gemaakt..."
*gaat zitten, en pakt wat uit de rugzak*

*draait zich om*
"Ja graag, wat heb je allemaal?"

"De stallen?!"
"Nee heh..."
*Neemt de hand van Arya aan*
*trekt zichzelf op*
"Dank je"
*Strompelt zo stijf als een plank naar de uitgang"
"Wat zonlicht zal me goed doen"
"Kom je ook lekker in het zonnetje zitten, Arya? Dan kunnen we Pablo hiero een beetje bijpraten over wat er tot nu toe gebeurd is... dat gevecht met mijn vader enzo..."
*Fluistert in haar oor*
"Maar over het sparren en daarna niks, ok?"

"is goed, dat begrip ik"
*kijkt in de rugzak, en haalt al het eetbare eruit*
" eens even kijken, ik heb wat speciaal brood, wat geroosterd vlees en zelfs wat kaas... kies maar uit"
*spreid het eten uit, zodat ze makkelijk kunnen kiezen*
"en Pablo... ik heb volgens mij wat gemist.. maar jij deed wat met illusies?"

"Eh illusies? ja..."
*een stuk geroosterd vlees zweeft gewillig naar zijn hand*
"Hoezo dan?"

" en zo te zien mentale controle... sorry, mijn fout."
*grijnst, en laat in de lucht een mes van energy verschijnen*

*kijkt verbaasd naar het mes*
"Wow, wat doe jij dan allemaal..?"

" ik kan uit de elementen dingen samenpersen, uit de lucht komt deze wit, blauwe energie, uit vuur rood, en zo kan ik wel doorgaan. elke energie heeft zo zijn eigen doelstelling. lucht is vooral handig als hulpmiddel voor kleine dingen.