*maakt een bakje met een touw die hij om zijn nek heen legt en laat bakje hangen*
*vraagt aan de toeschouwers of ze popcorn, hotdogs of frisdrank wilt hebben*
*verkoopt wat spullen*

"Yo, Andreesie, mag ik een Hotdog? Die staart is toch nog wel even bezig, kan ik in de tussentijd nog even rustig wat gaan eten"

"tuurlijk muad, dat is dan een halve goudstuk en 2 zilverstukken"

" Muad, nu speel je inderdaad vals!"
*schreeut, terwijl ze de klappen van de staart opvangt met haar eigen zwaard*

(Tegen Andreesie)
"Wat?!?! Hoeveel?! goeie goden, wat ben jij duur zeg"
*Diept het geld uit vanuit een broekzak*
"Alsjeblieft, als je maar geen fooi verwacht"

*Staart haalt Arya ondertussen weer onderuit*
"Alweer? Ik neem het wel weer over, staart. Jij speelt vals met al die trucjes en die magie van je"
*Staart gooit zwaard terug*
*Springt op om zwaardslag van Arya te ontwijken*
"hmpf... me aanvallen terwijl ik niet oplet..."
*Gaat in een verdedig-houding staan*
"Jouw beurt!"

"gemeen hoor, die staart"
*grijnst, en neemt het zwaard weer in de handen*
" lijkt er op dat we weer normaal verder kunnen nu"
*haalt uit*

"je hebt geluk muad, fooi is inbegrepen.."

"arya ook een hotdog? voor jou is het maar een halve goudstuk "

*Blokt*
"Kom op, daar win je nooit mee! Doe je best eens! Of moet ik je gaan uitschelden om je kwaad te maken?"
"Ow, en die staart? Ja, die is gemeen ja... daar zit immers mijn pa's nalatenschap in...."

*Staart pikt stiekem een ijsthee*

*merkt niks*

"mijn agressie wil je er niet in hebben... dat probeer ik al mijn hele leven te verbergen.."
*gooit het zwaard aan de kant, en houd beide handen voor zich uit*
"maar als je meer wilt"

"Ach, mens, als je me nu niet heel snel verrast, zorg ik ervoor dat je wenst dat je moeder je vader nooit ontmoet had!"
*Gouden ogen worden langzaam rood*
*Staart houdt plotseling stil*

*Valt met volle kracht aan op Arya's handen*

cut.. dit gaat niet de goede kant op
*een fel licht schijnt, en deze keer verschijnt er een wapen gemaakt uit pure energie in de handen, net op tijd om te zorgen dat Muad haar niet schadelijk kan raken.*

"Kijk, dat is beter, en nu aanvallen!"
*begint duivels te grijnzen*
*Ogen stralen ondertussen vuurrood licht uit*

*Een flauw licht begint achter Muad'dhib te verschijnen*

"Muad, jij moet wel controle houden!"
*verschuift het raakdoel naar de staart van Muad, en haalt uit, terwijl ze met de andere hand het zwaard van Muad blokkeerd.*

*Het flauwe licht flitst plotseling heel fel op*
*Raakt veblind*
(Onbekende stem)
"Muad'dhib Chimerae! Waar ben je mee bezig!?"
*Struikelt en wordt vol op de staart geraakt door Arya's zwaard.*
"Mam?"
*Een beeldschone vrouw stapt uit het licht*
*Staart wordt door de vrouw geheeld*
*De rode gloed vervaagt uit de ogen*

(Roleplaynotice: Arya: jij raakt niet verblind)

(oky)

*rukt snel het zwaard uit de staart, en staat half verstijft te kijken naar de vrouw*
oh helepie... wat is dit nu weer..
" uuhm Pardon mevrouw.... we waren alleen aan het oefenen.."

*gaat de grot in om van dat k*tlicht af te komen als hij de grot ook maar vind*

*uur later vind hij de grot*

*gaat naar binnen*

*draait om, en kijkt naar Andreesie die wegloopt*
"hey And..... "
*merkt dat die haar al niet meer hoort*

(Vrouw)
"Jij was inderdaad aan het oefenen, Arya, maar voor mijn onverbeterlijke zoon hier was het ondertussen bittere ernst. Als ik niet had ingegrepen, was je nu dood geweest.
De genen van zijn vader namen helaas weer eens over. Gelukkig werd ik optijd gewaarschuwd."
(Muad'dhib)
*Komt bij*
"owww... mijn hoofd. Wat is er gebeurd? Mam, wat doe..."
*een blik van herkenning komt in de ogen*
"Ik was weer aan het doorslaan heh?"
(vrouw)
"Ja Muad'dhib. Je sloeg weer door. Voor straf mag je je, zodra je thuis komt, bezig gaan houden in de stallen"
(Muad'dhib)
*gezicht betrekt*
"nee heh"
(Vrouw)
"Arya, heb je nog vragen? En heeft mijn zoon je niet al te hard laten schrikken?"

" uuhm nee, met mij is het wel goed denk ik.. hoogstends een paar schrammen..."
*kijkt nog eenmaal naar het bijzondere tafereel, en lacht dan zachtjes*
" zijn de stallen zo erg dan? misschien kan ik enigzinds van hulp zijn? zo heel veel heb ik op het moment niet te doen."

(Vrouw)
"Die stallen wil je niet zien. En ik ben bang dat je niet kan helpen. Mijn zoon hier heeft soms wat diciplinaire maatregelen nodig om weer in het gareel te komen. Hij heeft een hekel aan die stallen, en doet bijna alles om onder die stallen uit te komen.
Als hij thuis komt zal het lekker warm zijn in de pegasus stallen. Hij kan zijn lol op."
"Maar als je in ieder geval misschien op mijn ongehoorzame zoon kan letten, dan zou mij dat een hoop kopzorgen schelen. Hij is namelijk heel makkelijk weer in het gareel te krijgen. Je hoeft hem alleen maar..."
(Muad'dhib)
*Springt op, en houd zijn hand over zijn moeders mond*
"Alsjeblieft, vertel het haar niet. Dat wordt nog eens mijn dood."
*trilt in paniek*
(vrouw)
*Haalt rustig Muad's hand van mond*
*Zegt op haar liefste toon*
"engeltje" *Glimlacht heel lief naar Muad'dhib*
(Muad'dhib)
*Krijgt een hoofd als een boei, en zakt verslagen op de grond*
"nee..."

*lacht, en schud het hoofd*
"alhoewel ik het leuk vind mensen te plagen, zal ik niet snel dingen doen of zeggen die ze echt niet leuk vinden"
*Kijkt naar Muad, en lacht geruststellend naar hem*
"als je het niet fijn vind op een bepaalde manier genoemd te worden, zal ik dat ook niet doen."
*kijkt naar de vrouw*
"en alhoewel ik niet veel kan doen, wil ik best op hem letten"
*grijnst, en port Muad in de zij*
"moet ik nog eens jou oppas gaan spelen, arme ik"

(Vrouw)
"Onthoud in ieder geval die naam, voor het geval hij die rode gloed in weer in zijn ogen krijgt. Dan komt ie in ieder geval weer tot rust.
Maar, een waarschuwing. Laat zijn vader nooit van deze naam horen, anders breekt de hel los. Letterlijk."
"Als je nog vragen hebt, moet je ze nu stellen, anders ga ik weer naar huis."

"ik denk dat als ik iets wil weten, ik dat beter aan hem zelf kan vragen, want op deze manier kan hij toch zelf beslissen hoe prive iets is. dat wil ik graag van mensen respecteren. maar ik zal het niet vergeten."
*merkt nu pas dat ze het zwaard nog in de handen had, en laat het verdwijnen.*

(Vrouw)
"Ok, dan ga ik weer"
*verdwijnt gewoon in thin air*
(Muad'dhib)
"Nou ja... dat was dus mijn moeder... Schat van een engel hoor, maar soms zou ik haar wel achter het behang kunnen plakken..."
*Staat op, en fatsoeneert zichzelf*
"Maar gelukkig is ze wel op tijd gekomen. Ik moet je mijn verontschuldigingen aanbieden. Ik was inderdaad echt bezig je te vermoorden. Ik heb mezelf niet onder controle als mijn ogen rood zijn...
Wees wijs met het gebruiken van die naam die mijn moeder je verteld heeft."
*Wankelt plotseling*
"oeps... ligt het aan mij, of heeft de wereld nu net een salto gemaakt?"
*Valt om*