*kijkt naar Madarian*
"Ik heb het gevoel dat ik soms mensen op de zenuwen werk..."
*leest dan maar weer verder*

*Zit zich af te vragen hoe dat zit met wat z'n evenbeeld zei...*

"Hoe vreemd kan het worden... Pablo, zin in een potje schaken? Anders ga ik een beetje slapen..."

*terug in de kamer loopt ze weer richting het bed waar ze op had liggen slapen, en waarop Muad haar had neergelegd. ze gaat op het bed zitten, en kijkt naar Muad, die ook weer in slaap was gevallen. zachtjes strijkt ze met haar hand over zijn wand, maar zorgt ervoor dat hij niet zomaar wakker word. ze had veel aan hem te danken.*

*loopt naar de kast toe*
"Een potje maar"
*pakt het schaakbord, gaat zitten en legt de stukken klaar*
"Nou oké..."
*Na 5 zetten verliest hij gelijk zijn koning aan Madarian door een goede zet*
"Whaat? Hoe zag jij dat... Alsof je alle stukken perfect in de gaten houd en alle mogelijke manoeuvres door loopt..."
*glimlacht dan*
"Zo..."
*doet een zet waardoor Madarian zijn paard verliest*
*dan doet Madarian opeens een zet waardoor Pablo zijn toren en zowieso zijn paard kwijt is*
Madarian: "schaak..."

*lacht* "nou nou Pablo, je word hier aardig ingemaakt hehe." *draait zich om naar Madarian* "nooit geweten dat je goed vooruit kon denken "

"Ach ja Kippies. Ik heb mede die puzzel opgelost, en daar heb ik wat aan overgehouden. Ik ben nu wat slimmer geworden merk ik."

*Glimlacht. Na nog een paar zetten staat Pablo mat.*

"Pablo, dat was zakkelijk mat... euh... makkelijk zat. De vorige keren had je me goed te pakken, maar het tij is nu gekeerd..."

*Kijkt naar z'n zwaard.*

"Wat jij,zwaard? Zeg, ik zat laatst een apart spel te spelen. Warcraft. Daarin zat een zward met de naam Frostmourne. Wat vind je van die naam?"

*Het zwaard keurt die naam goed.*

"Dat heet je vanaf nu Frostmourne..."

*Gaat het zwaard poetsen.*

*Terwijl Madarian het zwaard aan het poetsen is valt z'n oog op de sterrenkaart, en ziet waar ze naartoe moeten om deze dimensie te verlaten. Madarian loopt naar Kippies.*

"Kippies, volgens mij moeten we hier in de buurt zijn om deze dimensie weer te verlaten. Kun je die kant opvliegen, en als we in de buurt zijn en seintje geven?"

"tuurlijk. enneh... ik heb hier ook ergens een PC liggen met allerlei spelletjes. inclusief Warcraft. Frostmourne is inderdaad een mooie naam. het was wel zielig wanneer die kerel dat zwaard aanraakte en zijn vriend naast hem stierf maar ik geef je wel een seintje waneer we er zijn."

*Langzaam wordt Muad weer wakker. Als hij zijn ogen open doet, ziet hij Arya tegenover zich zitten, met een stralende glimlach*
"Goeiemorgen." *Begint breed te glimlachen*
"Hoe gaat ondertussen? Weer een beetje opgelapt zie ik. Hoe is dat gebeurd? Dhib heeft je immers hard genoeg toegetakeld..."
huh? wat is er? Zei iemand mijn naam?
Oh... 't kreng is ook weer beter... volgende keer harder trappen...
*Muad negeert Dhib, ondanks dat hij hard genoeg had gedacht, zodat Arya het ook op kon vangen*
*Plotseling wordt Muad rood*
"Sorry trouwens voor je kleding... Ik moest er bij om je wonden te verzorgen..."

*roept tegen de anderen* "we zijn zo'n beetje bij het einde van deze dimensie. waar willen jullie heen? ik ben benieuwd."

"het is al goed, ik had al door dat het was om bij de wonden te komen."
*Arya straalt weer vollop leven uit, en wijst met haar hand in de richting van de deur*
"ik heb een beetje hulp van Madarian gehad bij het opknappen. hij heeft die rare puzzel op de een of andere manier af weten te krijgen, en een straal schoot er vanaf naar mij. sindsdien voel ik me weer geweldig."
*ze kijkt weer in de richting van Muad, en tilt haar hoofd een beetje opzij.*
"en dat hoorde ik, Dhib. wacht de volgende keer met het trekken van conclusies tot je precies weet wat er aan de hand is, want je hebt je agressie niet helemaal in de hand"
*grijnst, en geeft Muad een kleine kus op zijn wand.*
"ik ben blij dat jij ook weer helemaal heel bent"

*Madarian loopt naar de cockpit en kijkt rond. Dan ziet hij een schijnsel wat lijkt op het noorderlicht.*

Dat is hetgene waar we door moeten om te ontsnappen.

"Kippies, zie je dat schijnsel daar wat lijkt op het noorderlicht? Daar moeten we doorheen. Er is echter een ding wat je moet weten. We kunnen er pas door als we allemaal slapen. Anders verdwijnen we."

"is goed. ik zet het schip op auto-piloot en dan gaan we met zijn allen dutten. is iedereen klaar? ik zal wel als laatste in slaap vallen om het schip erheen te sturen. ik hoor het wel als jullie klaar zijn"

"hm... nee, die is lekker... ben je net wakker, moet je weer gaan slapen.
Kippies, vind je het erg om even te wachten met door die nevel te vliegen totdat we ook met zijn allen slaperig genoeg zijn om ook daadwerkelijk in slaap te vallen."
Nee joh Kip. Ik slaap wel
"Van alle mensen aan boord, ben jij dalijk juist degene die zo hard mogelijk gaat proberen wakker te blijven, Dhib."
niiieeet
"Dan niet, maar ik ga het niet riskeren.
Vinden jullie het erg om nog even 24 uur te wachten? Of hebben jullie slaapgas bij jullie?"

"Kan je niet ervoor zorgen dat de lucht in het schip steeds ijler wordt zodat we gaan slapen, en dat na een paar minuten de zuurstofkraan weer openzet?"

"ik weet niet of dat zo handig is. want wie moet dan de kraan weer open zetten? dat zou iemand moeten doen die zelf slaperig is, alleen dan kan vergeten de kraan dicht te draaien. ik vind dat nogal riskant."

"Als Kippies dit schip kan bouwen, dan kan hij vast ook wel een robotje bouwen die de kraan opendraait lijkt me. Nietwaar, Kippies?"

"dat zou een mogelijkheid zijn... ik vind het gewoon een klein beetje eng."
ik heb nooit veel opgehad met apparaten en dergelijke. ik zal er maar mee moeten leren leven denk ik, want ik verkies toch een leven samen met mijn vrienden
*een kleine glimlach komt over het gezicht van Arya.*
"kip, denk je dat je zo iets kunt doen?"

"Zou dat niet electronisch geregeld kunnen worden? Dat het schip zelf gewoon automatisch de zuurstoftoevoer regelt?
Alhoewel... denk toch niet dat dat gaat werken... We weten immers niet hoelang het duurt voordat we aan de overkant zijn."
*Staart begint op Muad's schouder te tikken*
"huh? wat is er?"
*Staart wijst naar de tas*
"huh? Zit daar iets in wat we kunnen gebruiken?"
*Begint te zoeken in de tas*
"pfff... wat een zooitje"
*Vind een gasfles*
"huh? nooit geweten dat ik die had... Even kijken wat het is"
"N2O... hm... wat was dat ook al weer..."
*Begint aan de fles te trekken, maar hij krijgt hem niet uit de tas*
"pfff... wat is dat ding zwaar zeg... kan iemand even helpen?"

*staat op, en loopt in de richting van Muad, eenmaal daar helpt ze hem met het trekken van de fles uit de rugzak*
"oef.. dat ding is ook zwaar zeg...."

*Staart slaat zich uiteindelijk om een in de buurt staande paal heen, en help mee met trekken*
*Staart trekt zo hard, dat Muad horizontaal komt te hangen tussen de tas en de paal*
"Auw... Staart, laat dat even, wil je?"
*Staart geeft echter nog een laatste ruk, en de fles schiet de tas uit*
*Muad krijgt de fles in zijn gezicht*
"AUW... Kijk een beetje uit, wil je!"
"m'n neus...."

*schiet opeens samen met Muad en de fles weg, en komt op de grond. een beetje lachend kruipt ze overeind, en kijkt ze op de fles.*
"hij is er in ieder geval uit... daar ging het om."
*kijkt of Muad nog oke is na de handeling van de staart*
"wat zit er nu precies in eigenlijk?"

*Loopt ook naar Muad*

"Laat mij maar even..."

*Pakt de gasfles vast en tilt hem uit de tas.*

"En dit vinden jullie zwaar? "

*Kijkt naar de fles.*

"N2O? Daar heb ik (nog)geen kennis van. Wat is dat ook al weer voor gas?"

"lachgas?"
*ziet de chemische samenstelling op de fles staan, en kijkt met een scheef hoofd ernaar*
"wat wil je daarmee doen?"

"Had ik kunnen weten... Dank je, lief.
Lachgas dus... dat gaat een leuk avondje worden, als we dat spul aansluiten... Maar je slaapt er wel lekker mee"
*Grijnst*
"Zullen we dat maar aan gaan sluiten?"