Zacht zucht de slapende.. en terwijl hij slaapt
blaast er een zachte bries door de kamer..

Het boek valt van de bank en ligt open.
De bladzijdes van het boek worden opgetild.
ze slaan over en over.. ergens bij pagina 504 gaat de wind liggen..
De avond gaat over in de nacht..

*langzaam merkte Arya dat ze weer haar eigen lichaam kon voelen zonder meteen de enorm stekende pijnen erbij te krijgen. het leek er op dat de verwondingen die ze had opgelopen al aan het genezen waren. over haar voelde ze een deken, en toen ze haar hoofd draaide zag ze Muad naast haar, ook in slaap. een glimlach verscheen over haar gezicht.*
zelfs nu blijf je hier bij me... slaap lekker, mijn lief.
*Arya sloot haar eigen ogen ook weer, en zakte weer weg in een diepe slaap*

*Na de incidenten met het zwaard was Madarian even wat te drinken gaan halen. Als hij terugkomt ziet hij dat niemand meer bij de puzzel staat. Hij gaat op zoek en ziet dat ze bij het schip zijn. Arya is gewond.*

"Wat is er gebeurd?"

*Muad licht hem in. Eens kijken wat ik kan doen. Legt z'n hand op het hoofd van Arya en probeert haar te helen. Het fysieke gedeelte is geheeld, maar het magische gedeelte nog niet.*

"Dit is alles wat ik kan doen."

*Draait naar Muad.*

"Waarom viel het zwaard jou nou aan? Een gehate naam toch?"

*Muad knikte. Madarian pakt het zwaard en probeert het zwaard te overtuigen Muad niet meer aan te vallen.*

"Ik moet je eventjes iets mededelen. In dat lichaam (wijzend naar Muad) zitten twee persoonlijkheden. Als je dat lichaam aanvalt dan val je de verkeerde persoonlijkheid aan. Hoe erg je die naam ook haat, zou je alsjeblieft je woede dan willen koelen op een object wat in de buurt is?"

*Het zwaard gaat op en neer alszijnde ja.*

En nu maar hopen dat het zwaard het niet vergeet

"Muad, zou je me willen vertellen hoe ik het zwaard absolut niet moet noemen? En zwaard, graag hem niet aanvallen. Ik moet weten welke naam ik absoluut niet moet nemen voor je."

*Krijgt de naam 'Frmethis' door via een mind-link. Het zwaard trilt, maar valt niemand aan. Madarian aait het zwaard als beloning voor het niet aanvallen.*

*word wakker van het gesprek tussen Madarian en Muad*
"Hmz..."
*kijkt op en ziet Madarian*
"Oh hoi Madarian"
*kijkt om zich heen een beetje zoekend naar het boek*
"Waar is dat ding nou..."
*ziet hem op de grond liggen, gaat van de bank af en pakt hem op*
*zijn oog valt op een kopje rechtsonder blz. 504*
"Hé.. Hmm..."
*gaat recht op de bank zitten en leest het door*

*Omdat Madarian niet verder kan helpen en Arya in goede handen is, gaat hij op zoek naar de laatste paar stukjes van de puzzel. Terwijl hij naar de puzzel toe loopt komt hij langs de balie en er schiet een gedachte bij hem naar binnen. Hij gaat naar de balie*

"Goedendag. Mag ik even kijken naar de gevonden voorwerpen? We zijn iets kwijt."

*De baliemedewerker laat alle gevonden voorwerpen zien. Er zitten een paar stukjes van de puzzel bij die Madarian pakt. De baliemedewerker heeft gezien wat Madarian meeneemt en waarschuwt het hoofd van het museum.

Madarian pakt het masker wat nog vlakbij de puzzel op de grond ligt en stopt de laatste stukjes erin. Er mist nog één stukje. Dan komt het hoofd aanwandelen en stopt het laatste stukje wat hij achter gehouden heeft snel in de puzzel.

De puzzel begint te gloeien en een hoog piepend geluid komt vanuit de puzzel. Een straal komt uit de puzzel en raakt het hoofd die daarna op de grond valt en babygeluiden maakt. Daarna komt een tweede straal die dwars door alles heen gaat en Arya raakt. Arya is plotseling volledig genezen, klaarwakker en weet alles. Daarna volgt nog een straal die Madarian raakt waardoor hij ook veel slimmer wordt. Daarna valt de puzzel uit elkaar en is elk spoor van magie verdwenen. Madarian loopt terug naar het schip en ziet Pablo in het boek verder lezen*

"Hoi Pablo. Interessant boek zo te zien."

*Loopt het schip in en ziet Arya klaarwakker en volledig genezen rechtop zitten.*

"Weer wakker en volledig genezen zo te zien. Die puzzel heeft een geheugen lijkt wel. Er zaten een paar stukjes bij de gevonden voorwerpen en het hoofd had een stukje achtergehouden.

Toen het hoofd het laatste stukje plaatste werd hij weer een baby, en ik ben nu stukken slimmer. En een straal kwam deze richting op. Zo te zien naar jou. Gaat het weer een beetje?"

*Arya zit klaarwakker op het bed, en wrijft over haar hoofd*
"wat was dat nu precies? ik voelde me helemaal licht worden, en opeens zat ik wakker in bed. ik voel ook niks meer van.."
*ze stopte, en ging met haar hand over een paar van plekken die voorheen zeer hadden gedaan*
"vreemd, alle verwondingen zijn weg.."

*Kijkt naar Arya. Madarian pakt z'n zwaard en maakt een klein sneetje in de arm van Arya. De snee is binnen de kortst mogelijke keren verdwenen. Madarian lacht en stopt z'n zwaard weer weg.*

"Wat een beetje kennis wel niet kan doen. Ik dacht al dat je nu ook snel kan helen...

Hoe zit het met je gedachte? Ook wat slimmer geworden, net zoals ik?"

"dat zal er waarschijnlijk aan liggen wat je wilt weten, want ik voel en weet zo even niks anders op te zeggen. mits het zoz is, dan acht ik het waarschijnlijk dat het op een zodanige manier ligt opgesloten dat ik er bij kom als me dat uitkomtn, en niet op een willekeurig moment"
*ratelt het hele stuk, en houd dan de handen voor de mond, terwijl ze grote ogen krijgt*
"zo heb ik mezelf nooit horen praten.. het lijkt er op dat ik daarin al gelijk heb.."

*Denkt even na, wat nu veel makkelijker gaat. Pakt z'n zwaard weer en laat het aan Arya zien.*

"Arya, kijk nog eens naar de tekens op dit zwaard, misschien dat het wat oplevert."

*Arya strekt voorzichtig haar hand uit naar frmenthis, voorzichtig om de naam niet zelf uit te spreken, en kijkt of het zwaard het accepteerd dat ze er dicht bij komt. het blijft nog stil liggen, waaruit ze haalt dat het goed is.*
"eens even kijken"
*ze kijkt eerst over het teken, en sluit daarna haar ogen, om er met haar vingers overheen te gaan, en de kleine gleuven te kunnen voelen met haar vingertoppen*
"het teken van de demomen, alleen het heeft kleine afwijkingen met het teken dat wij kennen. een paar lijnen lopen anders, en dat is niet door de beschadigingen gekomen. dit zwaard is erg oud, en is gebruikt door verscheide strijders. elk van deze strijders heeft het implantaat, of heeft deze gehad."

*Arya ziet de strijders stuk voor stuk langs komen, van laatste naar eerste. Madarian was de eerste... (Ik zat ERG lang in die meteoriet...)*

*in haar hoofd flitsen alle strijders voorbij komen, en als laatste ziet ze een bekend gezicht, deze van madarian. ze trekt haar hand terug van frmenthis, en kijkt met haar hoofd een beeteje scheef van verbazing naar madarian, waardoor een gedeelte van haar haar voor haar gezicht valt.*
"Madarian, hoe oud ben jij?"

"Geen idee. Volgens mij niet zo oud. Het enige wat ik me kan herinneren voordat ik jullie ontmoette was het schip, en dat ik die maan opblies. Hoezo?"

"omdat jij de eerste strijder bent die dit zwaard ooit heeft vastgehouden, en vermoedelijk..."
*Arya staat op, en loopt een rondje om Madarian heen*
"misschien een rare vraag, maar mag ik het litteken op je rechterbeen zien?"

"Litteken? Op het rechterbeen?"

*Tilt rechterbroekspijp op, en daar zit een vaag litteken.*

"Nooit geweten dat ik daar een litteken had..."

*ze knielt neer op de grond, en kijkt gefacineerd naar het litteken.*
"vreemd... alhoewel het er nog steeds zit, lijkt het weg te vagen in de mazen van de tijd... maar ik denk dat het nog net moet lukken"
*ze kijkt omhoog naar Madarian*
"weer een schijnbaar vreemde vraag, maar zou je het hee erg vinden als ik een klein stukje huid van je litteken afhaal?"

"Nee hoor."

*Arya probeert een stukje huid te verwijderen, maar hoe ze dat ook probeert, het lukt niet. Madarian pakt het zwaard en snijdt daarmee een klein stukje af. Binnen een paar tellen is het wondje volledig genezen. Madarian geeft het stukje huid aan Arya.*

"dat zal het ook wel goed"
*ze staat weer op, en kijkt even rond in het schip*
dit is vreemd.. op de een of andere manier weet ik precies wat ik nu moet doen. die puzzel heeft er wat mee te maken, en ik ga uitzoeken wat als ik hiermee klaar ben, want op de een of andere manier voel ik me nu slechts een pion die gebruikt word
*ze legt het stukje op tafel, en laat de magie die ze bezit door haar hande stromen, richting het stukje huid.*

*Madarian kijkt naar Arya en het stukje huid.*

Ben benieuwd of Arya erachter kan komen wat haar elke keer dwarszit.

*langzaam breid het kleine stukje zich uit tot een voorstelling van de Madarian zoals hij was geweest, het was Aerya gelukt om met een stukje 'oerhuid' de geest van de 'oude' Madarian op te roepen, alhoewel hij dezelfde persoon was.*

*Zit met verbazing te kijken naar z'n evenbeeld!*

*Zwaait naar z'n evenbeeld maar die zwaait niet terug. Het is dus niet zoiets als een spiegelbeeld...*

*Arya staat voorzichtig op, en kijkt naar de reflectie van de Madarian die was vergeten.*
"Madarian? kun je me verstaan?"

*komt aanlopen* "komen jullie zo eten? dan kunnen we gelijk bespreken waar we de volgende keer naartoe gaan." *kijkt naar het zwaard* "je hebt wel van dit bezoekje geprofiteerd madarian. heb ik een goede plek uitgezocht of niet?"