Offtopic:
pfff... wat 'n lap zeg, maar ik ben weer bjgelezen... Ik ga zo eerst even m'n avondeten naar binnen werken, en dan kunnen we weer
Extreem goeie roleplay trouwens...
Kristian: Jammer dat je weg bent gegaan...

EDIT: hey, ik ken nog editten, das nou eens eventjes makkelijk

(En het scheelt weer een dubbel...)
*Komt weer bij vanuit zijn bewusteloosheid*
"oempf, au... pfff... wat is er gebeurd?"
*Denkt even rustig na*
"Oh ja... het samenvoegen van die ketting en die steen... Ik hoop dat dat goed gelukt is... En daarna nog iets met Arya... auw mijn hoofd... wat was dat ook alweer? Oh ja, die hartklem... Ik hoop dat ze nog leeft..."
*Kijkt de kamer rond waar zijn moeder hem in heeft gelegd*
*Ziet dat hij alleen is*
*Angst slaat om zijn hart*
"Nee heh... Ik was toch niet te laat?"
*Op dat moment komt zijn moeder de kamer binnenlopen*
"Ben je er weer, jongen?"
"Soort van...."
"Weet je dat je op sterven na dood was? Je hebt je vriendin een prachtig kado gegeven, maar het was wel erg gevaarlijk voor je."
"Was het zo erg?"
"Ja... Ik was echt bang dat je het niet zou halen..."
*muad blijft een tijdje stil*
"Heb ik trouwens nog iets gemist?"
"Ja... Je vader is eventjes langs gekomen... Hij wilde een wapen dat hij had gemaakt terug hebben"
"Madarian..."
"Ja... Maar met een prachtige samenwerking tussen Arya, Féinan en zijn lief is je vader weer eventjes verslagen. Madarian is weer even veilig, hoop ik..."
"Hoe bedoel je? Hoop ik..."
"Hij heeft zijn halve hoofd eraf geblazen om ervoor te zorgen dat dit zonnestelsel niet in vlammen opging..."
"Weet je ook hoe het met Arya is afgelopen?"
"Ze leeft nog... maar ze is wel heel kwaad op zichzelf... Het spectakel dat zij liet zien naderhand was bijna nog angstwekkender dan de hele invasie van je vaders leger"
"En Féinan?"
"Verdwenen... hij is samen met zijn liefje een dimensiepoort in gedoken..."
"Shit nee...."
*Laat zich teneergeslagen op zijn bed terugzakken*
"Ik wil Arya zien..."
"Dat kan, ik wijs je wel waar ze is"
*Muad's moeder helpt hem overeid, en loopt samen met hem naar een van de open tuinen.
Daar gekomen ontvouwen zich 2 prachtige vlinder-achtige vleugels op haar rug. Muad krijgt zijn gevederde vleugels weer terug*
"Volg mij, zoonlief. Ik wijs je de zeg wel."
*Muad en zijn moeder vliegen naar een groep eeuwenoude bossen, waar duidelijk een immens gevecht heeft plaatsgevonden*
"Woonde Fiona hier niet?" vraagt Muad
"ja, ik dacht het wel..."
"Zij lijkt me eigenlijk wel een gepaste druid voor Féinan, jammer dat hij haar nooit meer zal ontmoeten..."
*Moeder kijkt dromerig voor zich uit*
"inderdaad ja..."
*Even later ziet Muad Arya op de grond liggen, met Pablo en Madorian in de buurt*
*Hij land samen met zijn moeder stilletjes in hun midden*
*Dan kan hij zich niet meer inhouden*
"Arya! Je leeft nog!" *roept hij blij*
*Hij springt zowat boven op haar, om haar een knuffel te geven*
*Zijn moeder staat vanaf een afstandje glimlachend toe te kijken*
"Arya... Ik geloof niet dat ik de kans heb gehad om mijzelf fatsoenlijk voor te stellen... Ik ben Jessica Chimerae, aangenaam"
*glimlacht nu voluit*
Offtopic:
mwa... lekker lange post

Owja, ik merkte dat het roleplayen soms wat minder ging, omdat alle posts zo ongeveer over elkaar heen buitelden om als eerste gepost te worden...
Is het misschien een idee om als we met meer dan 2 personen aanwezig zijn, elkaar even wat tijd geven om te posten... Een minuutje of nogwat ofzo...