* De commandant kijkt naar het lichaam. *

"Madarian is dood. Missie volbracht."

* De troepen zetten een armband uit wat hun in deze dimensie houdt, en verdwijnen. *

*kijkt achterom, en vloekt als ze de wezens ziet verdwijnen. ze staat op*
"Stel schoften!"
*rent naar waar ze zijn verdwenen, en staat daar boos te kijken. de tijd tikt voorbij*
"vuile schoften... gewoon maar... Feinan.. Fiona... Madarian..."
*kijkt na een tijd rond zich heel, realiseerd zich dat ze Feinan en Fiona niet meer had gezien.*
en daar sta ik.. als enige levend overeind..
*schiet uit het niks een bal samengeperste lucht richting een van de bomen, en stapt ergens tegenaan uit woede*

"Bij nader inzien.., dit voelt niet goed"
man: "Wat is er dan?"
"Ik denk dat ik toch maar terug moet..."
man: "Oké leef je uit..."
"Dag"
*loopt weer helemaal terug*
"Pffft... ik had helemaal niet terug moeten gaan naar het hutje in de eerste plaats"
"Alhoewel... je word er wel fitter van"
*loopt door en ziet Madarian liggen en Arya als enigste overeind staan*
"Okéé.., ik heb dus veel gemist"

*verzamelt de energie die al tijdens opgesloten was, en laat die rond haar vrijkomen. een enorme krachtexplosie zonder gericht doel is de uitkomst, waarna ook Arya neervalt, van de emoties die door haar heen razen*

ik voel me waardeloos... kan niet eens mijn eigen vrienden beschermen...

*Kijkt naar Arya, die woedend daar ligt, woedend op zichzelf, en wilt haar troosten*
*pakt de steen, en legt het in Arya's tas*

"Nee hé..."
"Staat Arya er nog, als laatste, pleegt zij ook maar zelfmoord"
*zucht*
"Waar gaat dit toch heen..."
*loopt door richting Arya en ziet dat ze nog lichtjes ademt*
"Oké, poging tot zelfmoord dan"

*merkt dat er iets bij haar in de buurt beweegt, maar negeert het, doet niet de moeite te kijken wat het zou kunnen zijn*

help

*Arya vangt heel zwak de noodkreet op*

Ik moet mezelf regenereren maar ik zie me daar liggen. Wat zijn m'n verwondingen?

* Geest is tijdelijk uit het lichaam getreden *

"Wakker worden... of blijf daar maar liggen als je wilt"
"Het lijkt me in ieder geval niet echt confortabel hoe je daar ligt"
*kijkt naar het draakje*
"zin om te vissen?"

*vangt noodkreet op en komt kijken wat er aan de hand is*

*loopt naar het meisje*

"wat is hier gebeurd?"

* Ze ziet Madarian liggen met een gapend gat in het hoofd. Ziet ook Arya liggen. Gaat eerst naar Arya to omdat Madarian dood lijkt te zijn. *

"oh kijk, iemand die wel wakker is, hey..."

gaat het?

*voelt alle verwondingen, gaat zitten, houdt handen boven het meisje*

*er veschijnt een rode gloed om het meisje*

*staat langzaam op, en kijkt naar pablo*
" ik ben soort van in orde.."
*loopt naar het lichaam van madarian zonder en bij na te denken, en kijkt wat er precies allemaal is*
"hoofd half in tweeen... paar verwondeingen van het vallen, en misschien wat botbreuken"

*merkt dan pas dat ze behalve Pablo nog iemand hoorde*
"uh... wat doe ik precies..?"

* Vangt als geest de woorden van Arya op en probeert het lichaam weer in te komen. *

*kijkt naar het lichaam van madarian, en dan naar het meisje dat was verschenen*
"en wie ben jij?"

* Het lukt eindelijk om het lichaam weer in te komen. Het hoofd begint te gloeien en langzaam te regenereren. *

"whoooo ze ziet mij en ik ben nog niet dood, wat is dit?"

* De hersenen zijn geregenereerd. Ik wordt kreunend wakker. *

"Dus, dus dit is pijn. Kan me niet regenereren zonder voedsel, maar ik weet niet hoe erg ik gewond ben."

* Krijgt pijnscheut. *

"Pablo, kun je een scan maken van wat over is van m'n lichaam?"

"geen idee.... ik weet niet wat er aan de hand is..."

*knijpt zich*
"Auw.., ik ben nog wakker? Hmmm misschien heeft ze de kracht nog niet om aggresief naar mij te reageren..."

*kijkt naar Madarian*
"Eh.. ik zal het proberen..."
*scant*
"Raar, lijkt alsof er van alles nog wel een goed stukje is"
*scant opnieuw*
"je zit alleen nog wat losjes en alle kritieke organen, voor zover je ze zo kan noemen zijn al hersteld..."
"wow wat een snelheid"

"wat is hier gebeurd? ik ving de hulpkreet op, dus ben ik hierheen gekomen. jullie komen hier niet vandaan, ofwel?"

*loopt naar een boomstronk, gaat zitten en kijkt met belangstelling naar de vreemdelingen*

"nee niet echt, we zijn op elke plek niet langer dan 2 dagen geweest.., zo ongeveer"
*gaat languit liggen met zijn hoofd leunend tegen een boom*
"ik laat de rest maar voor zichzelf spreken..."

"wat doen jullie hier dan?"