*zucht een beetje, zei kent haar eigen geschiedenis wel, en vraagt zich af waarom Feinan het moet blokkeren voor haar, maar ze laat de twee hun privacy hebben*

"tja, sommige mannetjes"
*grijnst naar Feinan*

Fiona: "Arya, die tand is dus nutteloos. Maar wel een leuk aandenken voor als jij een keer te maken krijgt met opdringerige...nou ja."

Féinan:"Gossie, nou ik kijk wel uit!"

"ik vond het alleen een rare vorm. nou ja, hij is wel mooi"
*stopt deze weer terug in het zakje*

*stoot beetje met snuit tegen Fiona*

"Volgens mij hebben we niet veel meer te doen. Ik denk dat Muad in de stallen bezig is. Wat kunnen wij dan nog aan doen?"

Fiona: "Ik weet wel wat...*stoot wat tegen Féinan, kijkt hem wat opgewonden aan*...nou..kan even wachten misschien"

Féinan: *sprakeloos*

*draait zich om naar Madarian*
"zullen wij twee maar eventjes vertrekken?"
*grijnst, als ze Fiona ahar gedrag ziet.*

Fiona: "Jullie hoeven niet te gaan hoor, ik heb nog niet zo veel zin in...jeweetwel"

Féinan: "Ik ga ook maar niet zeuren, want anders...."

*likt Fiona*

"elkaar gewoon leren kennen zonder dat er wat gebeurt is ook geen schande, weet je. ik verwachte ook niet dat er meteen wat zou gebeuren."
*gaat op de grond zitten, en kijkt eventjes in haar tas of ze wat te eten bij heeft*

Fiona: "Ach, je weet maar nooit. Mijn ouders zorgden al voor nakomelingen toen ze elkaar nog geen half uur kenden"

Féinan: "Mijn ouders deden er 50 jaar over"

*gaat liggen, met Fiona tegen zich aan*

"Wat ik me kan herinneren is het volgende. Ik zat op een ruimteschip. Ik kwam net uit één of andere tank. Het leek erop alsof ik bestuurd werd, want ik ging dingen doen die ik zelf niet wou. Ik zag allemaal duivelachtige wezens. Ze leken wel een beetje op Muad, maar er waren ook veel verschillen."

* ademt diep in *

"Toen ging ik het ruimteschip uit door een dubbele deur. Ik zag een maan. Ik spreidde m'n armen en benen, en ik laadde me bij voor een serieus schot. Ik kreeg tijdens het laden echter hoofdpijn. Ik schoot een sterke bal op die maan af, maar het was nog niet eens op volle sterkte."

* ademt nog dieper in *

"Ik zag het ruimteschip vertrekken. Ik volgde het ruimteschip en achter mij werd het licht. Ik draai me weer om, en ik zie een muur van vuur en stenen op me af komen. Ik werd geraakt door een aantal meteoren, waarvan ééntjes op m'n hoofd. Half bewusteloos zag ik ook nog wat lava op me af komen, wat volledig om me heen kwam te zitten. het eerstvolgende dat ik herinnerde was dat ik bij die krater was waar jullie ook naartoe kwamen, en dat ik eindelijk controle had over m'n eigen lichaam."

* Zwijgt heel even *

"Ik vermoed dat ik een soort wapen ben van die duivelachtigen dat ze wouden testen. Ik weet niet hoe sterk ik werkelijk ben, ik weet niet wat ik allemaal kan, maar ik weet dat ik een maan kan opblazen, en dat heb overleefd. Het aparte is, ik wil helemaal niets vernietigen..."

* Kijkt naar de reactie van de anderen... *

"dat is best een verschil... maar Fiona, als ik het mag vragen tenminste, heb je dan wel ouders gehad die echt om elkaar geven?"
*heeft het hoofd een beetje schuin, uit nieuwsgierigheid*

(tegen madarian)
"auw.... volgens mij hebben we aardig wat te doen als we teruggaan... ik denk namelijk niet dat ze het erbij hebben laten zitten dat jij hiet bent..."

*fiona schuifelt wat met staart*

"Dat komt bij draken nauwelijks voor. In 9 van de 10 gevallen gaat het mannetje ergens anders heen, en zoekt het vrouwtje een plek om te nestelen. Dus in dit geval: nee. Helaas"

Féinan: "Dan waren mijn ouders een uitzondering. Maar goed, arya, zo gaat de natuur nou eenmaal. Maar ik zal altijd bij Fiona blijven, wat er ook gebeurt"

Fiona: "Ja, en ik ook bij jouw"

das behoorlijk snel..
*zucht eventjes, en kijkt omhoog naar de blauwe hemel, terwijl ze ziet dat de zon ook steeds lager komt te staan.*
" we zijn al lang weg... Muad is nog steeds niet wakker volgens mij.. anders had ik al wel iets gemerkt."
*praat eventjes meer in zichzelf, en vloekt zachtjes.*

* Kijkt Arya aan *

"Zouden ze nog bestaan? En zo ja, zouden ze denken dat ik nog besta? Ik hoop het niet."

* Kijkt rond. *

"Ik dacht dat ik Pablo ergens zag voordat ik landde. Ik hoop dat hij ook aan jullie die implantaat in m'n kop kan laten zien. Dat ding zit vast in m'n hersens, dus eruit halen zal niet lukken."

Féinan: "Laten we dan maar even een goede schuilplaats voor de nacht op zoeken.:

Fiona: "Kom dan maar mee naar mijn woning, daar is ruimte genoeg voor ons allen"

*staat op*

"ik ben bang van wel... op de een of andere manier ben ik bang van wel."
*kijkt naar Madarian, met een gevoel van spijt*
"ik vraag me af waar die wezens vandaan kwamen"

Féinan: "Wat zal het toch uitmaken. Met onze krachten gecombineerd kunnen we een hele boel bereiken. Zelfs het verwoesten van die wezens. Geloof mij maar"

Fiona: "Zullen we maar gaan, anders is het straks donker"

"ik blijf lekker buiten slapen... ik heb daar weer behoefte aan. het ziet er toch niet naar uit dat het gaat regenen. daarbij heb ik even tijd voor mezelf nodig"

* Kan Pablo nog niet zien *

"Hmm. Ik hoop dat ze niet meer bestaan, want dat zou grote gevolgen kunnen hebben."

"Dus je wilt even alleen zijn? Is goed. Dan ga ik kijken of ik Pablo ergens kan vinden..."

* maakt zich klaar om op te stijgen.*

*begint hout te sprokkelen voor het kampvuur*
"hmm hier ligt nog een lekker dikke die goed zal branden.., en daar... hé?"
*spot Féinan*
"Pfft zijn ze daar nou nog steeds? En wie is die andere draak steeds bij hem?"
*raapt de grote tak op*
"Heeft vast eindelijk zijn liefje gevonden... zo, genoeg takken voor nu"
*loopt terug naar kamp*
"Heerlijk, bedje van mos enzo helemaal afgedekt met maar 1 ingang door allemaal takken en nog meer mos/gras"
*probeert het kampvuurtje aan te krijgen*
"Ohja... kampvuurtje wil natuurlijk niet lukken..."

Féinan: "Ok arya, je kan hier blijven. Als er iets is, laat het me via gedachten weten, dan kom ik je wel helpen. Is het trouwens ver naar je woning, Fiona?"

Fiona: "Nee hoor, net voorbij het meertje"

*vertrekken samen, laten Arya en Madarian achter*

"gaan jullie maar in de grot of wat dan ook slapen... ik ga even een mooi plekje uitzoeken"
*staat op, kijkt eventjes rond, en gaat dan een stukje lopen*

* stijgt op en ziet het kamp van Pablo. Vliegt naar het kamp toe. *

"Hoi Pablo. Hulp nodig met het vuurtje?"

*komen bij grot aan*

Féinan: "zozo, mooi optrekje!"
Fiona: "Ja bedankt, heb het zelf ingericht"

*gaan tegen elkaar aanliggen en vallen in slaap*

*vind na een tijdje een plekje waar het rustig is, en waar ze goed kan liggen.*
kan ik ook eens rustig nadenken
*gaat op een mosbed liggen, en schuift haar handen onder haar hoofd, terwijl ze naar boven kijkt, naar de hemel.*
het is raar...

*ziet Madarian aan komen vliegen*
"Hee Madarian, jij ook hier?"
*kijkt naar het licht rokende kampvuur wat weer uitgaat*
"Ja graag... maar alleen het kampvuurtje niet het hele kamp!"