*Alle draken spuwen tegelijk een vlammenzuil de lucht in*
*De zwarte draak kijkt Féinan met 1 oog aan, ziet wat hij wilt, en bevriest hem*
"Later, jongeling"

*verstart*

draken die samenwerken.. er word hier van hele sterke krachten gebruik gemaakt..

*aait over het hoofd van het kleine meisje*
"niemand zal je slaan.."

*schrikt van alles wat er gebeurt*
"Oké... andere verdieping? Nee dankje, andere wereld!"
*vaagt weg en vlucht onzichtbaar weg*

kleine meisje:
Wat wat... wat gebeurd hier allemaal?? Wehhhhhh!

*kijkt ongelovig tegen Arya op*'echt niet??'

PS: MOET NU WEG DOEG!!!!!

*pakt Ara's hand en leidt haar naar Pablo, sjeemig man, heb je die steen nu nog niet beet?*

*pakt met een zucht de zwarte drakensteen en mikt m naar Pablo*

*loopt weg van Arya en Pablo en zegt ze om op het moment dat de zon haar laatste stralen uitstrooit elkaar in de ogen te kijken en de steen te ruilen met de ketting*

[

Edit. Grmbl, dan zullen we wederom een etmaal moeten wachten

Beide Arya

(Moeder)
"hm... Fuaxotl, ontvries hem weer!"
*De zwarte draak knippert een maal vermoeid met zijn ogen, en ontvriest Féinan*

(Muad)
"Vreemdeling, ik denk niet dat de man die jij wilt laten helpen dat wilt. Kan ik niet zijn plaats in nemen?"
*Vangt de drakensteen op*

"Rent de poort uit"
Poortwachter: "He! Wat is er?"
"Ja ze zijn daar boven met hele rare dingen bezig, magie enzo, daar blijf ik liever niet bij..."
Poortwachter: "Oké, wat jij wilt"
*gaat weer wat onstpanning zoeken bij het hutje aan de rivier*

"waarom moeten we dan juist iemand gebruiken die.. die...."

~die die, juist, die Pablo, das iemand die weet hoe je een draak moet ontdooien uit de permafrost van Siberië~

*gaat weer een gesprek aan met die oude man*
man: "je bent weer terug zie ik..."
"ja... ik denk dat ik liever ook hier blijf ontspannen... de komende jaar of 10"
man: "tja..."
"heb je ook vishengels?"
man: "tuurlijk, denk je dat ik hier al die tijd zit zonder ooit gevist te hebben? ik ben niet gek!"
"Mooi zo... gekke mensen kan ik nu het minst in mijn bijzijn hebben..."
*pakt de hengel en kiest zijn aas*
"hmm.. deze ziet er goed uit*
*maakt zijn aas vast en gooit de hengel uit*

" hij zou mij niet meer helpen, zeket niet omdat hij weet dat ik hem verdenk, nog steeds."
*kijkt omhoog*
er moet toch een manier zijn.... ik wil niet.. sterven.. niet nu, nu ik vrienden heb gevonden.

*erg onzeker* "Je gaat nog niet sterven, Arya! Dat laten we niet toe!"

*Loopt met de zwarte drakensteen in zijn hand naar Arya toe*
"Hij is niet de enige die een draak kan ontdooien... Wat dat hier dan ook mee te maken heeft..."

man: "weetje... de rivier hier lijkt zo rustig maar hij zit eigenlijk vol leven"
"inderdaad... schijn bedriegt..."
man: "ik heb hier eens een enorme snoek gevangen van een meter groot"
"waat? meter? hier? wow..."
man: "dat dacht ik ook toen, jammer dat ik zo'n vis niet meer het water uit krijg..."
"ik kan je nu helpen als we er weer zo'n een aan de haak krijgen"
*merkt dat de lijn opeens strak staat en trekt hard aan zijn hengel*
*oude man begint zich dood te lachen bij het zien van een 5 cm lange vis*

*kijkt naar de man, met de ketting nog steeds stevig in haar hand, zodat er niks kan gebeuren*

"Ehm, Arya, snap jij het nog?"
*De draken om hen heen, brullen ongeduldig*

*goed, het zij zo, te laat voor de maanwende, verdoemd in losse dimensies dolen we voort*

"ik weet het niet... ik weet niks van deze wereld en de rituelen hier..."
*kijkt in de richting van de moeder van Muad, die daar staat te kijken*
"maar het schijnt goed te zijn... op leven of dood, maar ik waag het"

"heb je die vis eigenlijk nog?"
man: "nee, ik vond het zonde van zo'n prachtig exemplaar om hem van zijn leven te ontdoen"
"en dus..?"
man: "heb ik hem weer los gemaakt en verder laten zwemmen"
"mooie keuze, heb je hem ooit nog terug gezien?"
man: "in het begin was hij nog zo bang en geschrokken dat hij gelijk was weggezwemt"
man: "raar genoeg zie je zijn vin hier soms nog 's avonds tevoorschijn komen"
man: "alsof hij me nog even wil bedanken..."
"misschien wil hij dat ook echt"
man: "ach, je weet maar nooit"

(Moeder)
"Ik snap ook niet zo veel van wat die man nu precies wilt, maar volgens mij moet het samen brengen van de steen, en de ketting ook met behulp van de draken kunnen.
Ik moet alleen een klein detail weten. Muad en Féinan, vertrouwen jullie je leven aan Arya toen, en Arya, vertrouw jij jouw leven aan Muad en Féinan toe?"

(Muad)
"Ze heeft mij al een keer gered, dus ik vertrouw haar blindelings..."

"ik vertrouw jullie volkomen."
*merkt dat ze niet eens twijfelt in de twee vrienden, en merkt ook meteen op dat ze er zelfs meer zeker over was dan alle richtingen die ze moest volgen. dat ze zelfs blind nog zou doen wat er gezegt werd.*