*verbrand een boom met een fikse vlam*

"Hè jammer. Drie keer groter. Nou daar ga ik dus niet heen, mijn leven is me lief. Dan ga ik wel op zoek in m'n eigen thuisland. Weet je het trouwens heeeel zeker?"

*kijkt veelbelovend naar muad*

"Als muad heeft gesproken zullen we wel vertrekken"

"Ja, dat weet ik heel heel heel erg zeker. Ze zijn namelijk allemaal al overgegaan."

*springt op, en stort weer neer*
"oh ja... vliegen zonder Staart lukt niet..."
*Trekt Staart weer uit z'n riemlussen*
*geagiteerd* "Werken we een beetje mee, vandaag?"
*springt weer op, en gaat rondjes vliegen boven de draak*

"allemaal morsdood dus.."
"misschien moet je ergens anders op zoek naar naar een slachtoffer... uuhm... partner"
*lacht, en schud het hoofd*
" sorry, spreekfoutje"

*kijkt omhoog*

"Ach, als ik met zo'n rooie zou thuiskomen zou mijn vader me niet meer in huis halen hehe. Tja, strenge ouders zijn nooit leuk. Maar goed, stap op, we gaan! Volgens mijn moeder zou het een wonder zijn als ik ooit een partner vind, vanwege mijn humeur. Ikzelf ben het daar niet mee eens eigenlijk. Jullie?"

*slaat vleugels alvast uit, waardoor een enorme coole schaduw ontstaat*

*eindelijk vliegen ze de lucht, in, en Arya voelt de wind weer over de huis razen*

" hoezo mag dat dan niet, Féinan? ander ras of iets dergelijks?"

"Inderdaad. Een ander ras wordt gezien als vijandig, dat komt meerendeels doordat we nooit vrede kunnen sluiten met hen. Maar men vergeet dat WIJ de oorzaak zijn van alle conflicten. Maar als je dat vertelt ben je je leven niet zeker. Je zult moeten wennen aan de samenleving daar, Arya."

"Staart vind dat je een heel slecht humeur hebt." *Grijnst* "Maar ik ken je nog niet goed genoeg. Je zult vast ooit wel een vrouwtje vinden die met je om kan gaan"

hm... Féinan... dus zo heet ie

"ach ja... meeste mensen kunnen ook neit normaal met elkaar om gaan, en zelfs in een ras zijn er genoeg verraders.. dus het is niet erg verschillend van deze wereld, lijkt me."

*kijkt eventjes naar staart, en dan achteruit.*
" volgens mij zijn we ver genoeg dat ik kan uitleggen wat er aan de hand is."

*vliegt gestaag veder, steeds snuffelend om sporen te vinden*

"Zo heet ik inderdaad ja. Maar met mijn humeur is niets mis hoor. En wat betreft de vrouwtjes, zelfs al is het één van mijn soort, dan nog moet ze zonodig door mijn ouders gekeurd worden. Ik wordt horendol van die regeltjes.
Maar goed. Arya, vertel op!"

*vliegt richting de grond met de intentie om te landen*

(Tegen Kristian)
"Lang leve de regels van de adel heh" *Grijnst*
"Wil je trouwens uit m'n hoofd blijven? Ik houd er niet zo van, als mensen, of draken, mijn gedachtes lezen"

(Tegen Arya)
"Nou... brand los"

*landt*

"Sorry muad, maar zo weet je in ieder geval wat ik allemaal kan. Arya, we luisteren"

*gaat liggen zodat men kan afstappen*

*Blijft rond vliegen boven het hoofd van Féiran*
"nee heh... Staart, ik wil naar beneden."
*Blijft rondjes vliegen*
"Staart!"
*Blijft rondjes vliegen*
"Féiran, kun je me even uit de lucht vissen? Staart wilt niet luisteren"
*Vliegt nogsteeds rondjes*
*Stort plotseling neer*
"Laat maar"
(Tegen staart)
"Kreng"
*Gaat zitten, en kijkt verwachtingsvol naar Arya*

*stoot zachtjes met snuit tegen muad*
*staart geeft mij een tik*
*zet stap achteruit*

"Hoe komt je in Malassa's naam aan die staart? Kun je me dat een keer vertellen?"

*kijkt daarna ook verachtingsvol naar arya*
*verandert weer in mensvorm*

*gaat even iets anders zitten*

" Muad, jij hebt meegemaakt dat ik door die pijn ergens heen werd gedreven. toen kwamen we aan bij Madarian... toen hij in mijn hoofd zat om onze taal te leren, voelde ik precies diezelfde pijn... het was afkomstig uit andere continenten.. ik heb beelden daarvan gezien. en ik had Féinan gevraagt of hij vuur op me af wou schieten. hoe raar het ook klinkt, maar dat gevoel linkte met de vlam van die kleine draak die ik had zien lopen.. het zijn stukken van verhalen.. dingen waar ik achter moet komen. bij Madarian werd me 'verteld' dat over een tijd we problemen kregen met dingen niet van hier.. maar dat was lange afstand. toen ik de vlam van de kleine draak voelde, kreeg ik weer zoiets, alleen nu werd me verteld dat er iets bij de draken aan de hand was. tegelijkertijd zou als ik daar mee zou beginnen, gegevens kunnen verzamelen die ons zouden helpen bij wat er met Madarain aan de hand is.

toen ik Féinan zag, had ik het gevoel dat op de een of andere manier hij me zou helpen naar het land van de draken, en dat ik daarvoor ook een wederdienst zou moeten doen. bij de kleine draak voelde ik opoffering... daar zit weer een link. ik moest mee, dat moest gewoon. ik kan die gevoelens niet negeren.

alleen dan het laatste probleem.. Pablo. ik werd constant in dingen gestoord als hij in de buurt was. een keer heb ik een donkere gloed bij hem gezien.. en op de een of andere manier lijkt hij proberen te verhinderen dat ik verder ga.."

*blijft bewegingloos zitten*

"Problemen bij de draken? O jee, daar moeten we wat aan doen. Maar hoe kunnen we die problemen van jouw oplossen? Er moet toch een manier zijn om je te verlossen van alle pijn en dergelijke? Maar wacht, land van de draken? Je bedoelt in deze wereld? Ik kan het even niet volgen"

*verandert weer in draak en komt dichter bij arya zitten*

"inderdaad in jou land.. en het is niet het probleem van het zoeken van de kleine draken. er is veel meer... alleen ik weet dus nog niet wat het precies is."
*leunt met het hoofd tegen de draak aan*
" en laat die pijn maar zitten... ik kan wel wat hebben. en daarbij is het een soort van mijn gids. alles heeft zo zijn prijs. waarschijnlijk is de prijs die ik moet betalen dat als dit allemaal afgelopen is, ik het niet heel lang meer volhoud.."

*kijkt een beetje bezorgd naar arya*

"onzin, onzin. Je weet niet waar wij draken voor kunnen zorgen. Ook al komt dit ten einde, je zult in daarna in ieder geval een normaal leven kunnen leiden. Daarop moet je me vertrouwen. Maar muad vertelde net dat daar waar zijn pa woont, waar dat ook moge zijn, dat daar ook veel draken zijn. hoe kan het opeens mijn land betreffen? Ik kom uit een hele andere wereld."

*legt staart over benen arya*

" ach.. ik weet het neit allemaal precies uit te leggen. het enige dat ik doe is op het gevoel afgaan, en tot nu toe zat ik telkens goed. ik weet gewoon dat ik nu met jou mee moet.. ik zou geen antwoord kunnen geven als op waarom."

"Hm, je hebt gelijk. We moeten gewoon doen wat ons gevoel ons zegt, en elkaar gewoon beschermen tegen kwade krachten. Volgens mij ben ik in een totaal andere missie terecht gekomen dan oorspronkelijk. Moge mijn almachtige koning me het vergeven"

*brult opeens van pijn en slaat een boom omver met staart*

"nee, ga weg! nee doe niet! hé! nee!"

Muad: " Jongedame! als je nu niet ophoud dan gebruik ik je weer als riem!"

Arya:
*springt op, omdat Féinan opeens onverwacht bewoog*

" zucht... volgens mij is ze een beetje druk ergens over..."

*wacht eventjes tot het weer iets rustiger is*

" en Féinan.. als je Koning irritant doet, moeten wij er maar voor zorgen dat je vergeven word, niet?"

*gaat weer liggen*

"Als mijn koning irritant doet, dan is dat over het algemeen niet best. Maar als ik met een goed verhaal op de proppen kom, ondersteund door jullie, zal het wel lukken. Maar mijn missie is alsnog belangrijk. Ons land is in gevaar!"

*plotseling verschijnt er een fel wit licht, waar een andere zwarte draak uit komt*

"Wat krijgen.."
*kijkt aandachtig*
"ZUSJE! Wat brengt jou hierheen!"
*loopt op zusje af en begroet haar*

familie reunie....
*kijkt een beetje vreemd op bij het eerst nooit zien van draken, en dan drie op een dag.*

(zusje): "Féinan, je moet iets weten. Het is dringend"

*loopt wat om zusje heen*
"Vertel op!"
(zusje): Het gevaar is geweken. De koning heeft een andere krachtbron ontdekt in een magische, saffieren stenenformatie. Je hoeft niet meer te zoeken naar die kleintjes."
*felle lichtflits, zusje weer weg*

"Nou dat is mooi. En nu?"
*komt weer bij arya liggen*

*denkt even na*
"saffieren stenenformatie... wacht eens even..."
*haalt de ketting van haar nek af, en houd deze voor.*
"deze saffieren toevallig?"