*Kijkt naar het meisje*

"Hij heeft niet alleen mijn leven gered, maar ook dat van heel veel anderen. Ik heb de kracht om complete planeten op te blazen, en ik was volledig in de macht van z'n vader. Hij had me gebruikt om planeten van z'n vijanden op te blazen. En ik heb misschien wel de kracht om dat te doen, maar dat betekent nog niet dat ik dat zelf wil."

"En, mensen kunnen veranderen hoor... zeker als er 50 jaar overheen gaat. Mijn moeder heeft behoorlijk wat verstand hardhandig mijn hoofd in geramt, en zeker sinds ik mijn vrienden heb ontmoet, weet ik pas echt wat vriendschap, liefde en vrijheid betekenen. En wat het voor anderen betekend, als ze achterna gezeten worden door een demon."
*Muad kijkt rustig door de menigte, en kijkt iedereen die hij kan zien in de ogen.*
"Ik heb mijn vader gedood, omdat hij nog veel slechter is, dan dat ik ooit kan zijn. Hij was een duivel van het ergste soort. Als jullie denken dat ik veel slachtoffers op mijn naam heb staan, dan moet je eens kijken naar de rij die erop staat te wachten om zich te vergelden op mijn vader. Hele planeten zijn er door zijn toedoen vernietigd. De aantallen mensen die hij voor zijn plezier heeft vermoord zijn niet meer te bevatten.
Ik denk dat dit universum verlost is van iemand, door mijn daad.
De moord op mijn vader is de enige moord, waar ik echt geen spijt van heb."
*Een berusting daalt over Muad neer*
"Slachtoffers, ik denk dat ik levend genoeg te lijden krijg. Erger lijden dan dat jullie me aan kunnen doen. Ik weet nu hoe het voelt om voor iemands leven te vrezen...
Maar als jullie dat niet genoeg vinden, neem mij dan mee. Verwacht dan wel dat jullie Arya en Madarian mee moeten slepen, want van hen weet ik dat ze mij niet achter laten."
*De menigte kijkt elkaar aan, en lossen dan op in een vreemd soort rook. De hele sliert rook schiet door de borst van Muad heen, die daardoor van de grond opgetild wordt, de mond in van de Muad die op de grond ligt.*
*De rode Muad begint weer wat kleur op zijn gezicht te krijgen, en weer wat dieper te ademen, maar hij blijft bewusteloos*
*De gouden Muad zakt door zijn benen, en hijgt voorovergeleund*

*Grijpt Muad vast voordat hij volledig voorover valt.*

"Betekent dit dat ze je vergeven hebben, Muad? En hoe zit het met je 'alterego'?"

*Muad hijgt weer*

"Gaat het?"

"Dank je, Madarian"
*Kijkt in de rondte, en ziet dat de Muad op de grond er weer beter uitziet*
"Het lijkt er wel op, dat ze me eindelijk vergeven hebben... Maar ik weet niet of ik daar nou zo blij mee moet zijn..."
*Ziet dan dat zijn zussen er nog staan*
"Ja broertje, ze hebben je vergeven. Met dank aan het vertrouwen dat Madarian en Arya in je hebben."
"Nou, mooi zo... En nu?"
"Dat ligt aan jullie..."
"fijn..."

*ondertussen kijkt kip hoofdschuddend naar zijn drie bewusteloze vrienden.* "eerst Muad, toen Arya en nou weer Madarian! kom nou terug, ik ben eenzaam " *ziet het draakje ook zielig kijken* "en ik ben vast niet de enige die jullie mist!"

"Muad, we redden het wel. dat weet ik zeker"
*Arya poogt Muad te helpen met opstaan, en kijkt om zich heen, naar de plaatsen waar iedereen had gestaan.*
het is gelukt.. ik was meegegaan, maar het is ons gelukt zelfs zonder enige vorm van dreiging.

*Wordt plotseling door een schaduw omgestoten, en valt over de rode Muad heen*
"huh?!?!"
*raakt bewusteloos*

*kijkt achterom, maar de schaduw bleek al verdwenen te zijn voordatr ze de kans had om de vorm op te nemen, en het mogelijk te kunnen herkennen. meteen daarna zat ze neer voor de beide Muads, en probeerde ze wakker te maken*
nee... niet weer..

*Komt bij in een rode woesternij. huh? waar ben ik?*
"Welkom in mijn wereld, broertje"
"huh? broertje?"
*Kijkt om, en ziet de rode Muad achter hem staan*
"hm... je zit wel heel diep, heh"
*Begint zich te concentreren op Arya en Madarian*
Kom bij me

*Arya voelt iemand haar roepen, een bekend gevoel, alhoewel het eigelijk doodstil blijft. ze kijkt even naar Madarian om, en knikt dat het haar wel even lukt. dan draait ze zich weer om, en doet haar ogen dicht om de stille roeping te volgen. langzaam veranderd de wereld om haar heen weer eens van kleur, van bruin en groen van het bos naar rood.*
zoals ik al dacht..
*langzaam neemt de wereld rond haar vorm aan. Arya probeert wat te bedenken over wat er kan gebeuren, en hoopt met heel haar hart dat de liefde waarvan ze weet dat Muad die bezit toch ook ten minste een klein beetje gedeel word door de Muad met het rode aura.*

"hm... je bent je 'vrienden' aan het oproepen heh..."
*De rode Muad kijkt Arya smalend aan*
"Ik moet zeggen dat je goed je best hebt gedaan hoor... Lekker ding..."
*Kleed Arya zo-ongeveer uit met zijn ogen*
"Als ik haar een keertje mag lenen..."
*Muad kan zich niet inhouden, en geeft zjn evil twin een directe rechtse..*
"Ach, hou je bek..."

dat was nu niet bepaald waar ik op hoopte..
*ondanks de rare situatie moet ze toch een beetje lachen.*
"Muad... je weet dat dat niet bepaald gaat helpen, mag ik hopen?

*Heb net op tijd Arya weten vast te grijpen, en verschijnt achter Arya.*

"Volgens mij moet ik m'n ogen na laten kijken. De kleur rood heeft nu de overhand..."

*Ziet Muad Muad slaan.*

"nee hoor Madarian, dat klopt perfect met de wereld waarin we ons nu bevinden"
*had niet eens de moeite genomen om om te kijken, maar was blij dat Madarian mee was gekomen*

*Ontwaakt weer, en ziet meteen Arya en Madarian*

"Ja... weet ik... maar hij haalt het bloed onder mijn nagels vandaan..."
*Rode Muad krabbelt op, en voelt aan zijn kaak*
"mwa... mooie slag... maar kan beter"
*Haalt uit naar de Gouden Muad, maar die blokkeert de slag*
"Ook een leuke poging, maar we zijn hier niet om jou in elkaar te timmeren"
"Niet? Wat jammer nou"
"Nee, we zijn hier om jou weer bij bewustzijn te brengen..."
"Ah... eindelijk komt ie to the point
En waarom dan wel..."
*De gouden Muad krijgt een kop als een biet*
"nou... ehm... eigenlijk... ehm... Ik kan niet overleven zonder jou, blijkt nu...
Ik ben bewusteloos on the outside, jij bent bewusteloos in mijn innerlijke wereld, en nu zit ik dus hier, om jou in ieder geval naar mijn nivo te krijgen..."
*De rode Muad rolt over de grond van het lachen*
"Hahaha, wilde je zeggen dat je ondanks dat je mij hebt neergestoken laatst, je er nu achter komt dat je mij nodig hebt? Had dat eerder bedacht..."

"Dat was een goede stoot. Niet dat het veel helpt..."

*Oefent een beetje in de lucht en veroorzaakt meteen een flinke stofwolk doe wegblaast van de anderen.*

Schieten lukt misschien niet, maar ik ben nog wel steeds snel. Misschien ook wel zo sterk

*Pakt steen op en gooit deze omhoog de dampkring uit*

"Dat werkt nog wel..."

*Kijkt naar beide Muads*

*arya doet een stap naar voren naar de rood gloeiende muad, en kijkt m met een schuin hoofd aan*
"misschien vind je het niet leuk om ook de andere kant te horen, want jij kunt ook verdomd weinig zonder hem. hier in deze wereld is niks waarop jij je zou kunnen 'uitleven', en dan zit nog erger in de shit dan dat wij zitten. want wij kunnen altijd nog een wereld terug, en dan zijn wij tenminste bij elkaar. jij zit hiet zonder iemand. ook niet iemand die je in elkaar kunt trimmen omdat je dat zo leuk vind."

"Iedereen heeft een goede en slechte kant, en dat is ook nodig. Anders kun je lang niet altijd de juiste beslissingen maken. Zonder beide kanten lukt dat niet."

"of je het nu leuk vind of niet, maar jij hebt ons, of beter nog, hem, ook nodig om te overleven"

"Ach... ik houdt het hier anders best uit hoor..."
"En ik vind het niet alleen leuk om mensen in elkaar te trimmen hoor..."
*De rode Muad loopt naar Arya toe, en grijpt haar vast*
"Jij bent ook best leuk"
*Krijgt een duivelse grijns op zijn gezicht*
*De goude Muad begint paars aan te lopen van woede*
"Blijf eens van haar af..."
"En als ik dat nou eens niet doe, broetje? Wat dan? Je kunt me niet vermoorden... dan ga je zelf ook dood, samen met dit schatje hier..."
*Trekt Arya nog wat dichter tegen zich aan*

"Het overleven lukt het beste als jullie twee samen werken of misschien zelfs 'fuseren' tot één persoon. Waarschijnlijk ook nog eens een veel sterkere."

*Kijkt heel even naar Arya...*

"En alles wat de één beleeft, beleeft de ander ook."

*'Evil' Muad pakt Arya op dit moment vast.*

"muad.. wacht maar even..."
*Arya kijkt de Muad met de rode gloed aan, sluit dan haar ogen, en verdwijnt. de wereld rond haar heen vervaagt weer, en langzaam verschijnt het groene bos weer.*