*De schaduwen beginnen wat meer vorm te krijgen, en blijken allerlij verschillende soorten wezens te zijn*
"goh... die engel die daar staat, ken ik... daar heb ik nog mee gespeeld vroeger
En die duivel daar, peste me altijd, vroeger"
*Dan komt plotseling zijn vader weer op hem aflopen*
"heh? die was toch dood?"
"Ja zoon, ik ben dood. Maar je bent nog niet van mij af. Ik ga jullie eerst een lang en verschrikelijk leven bezorgen"
*Plotseling grijpt hij Arya beet bij haar hoofd, en onmiddelijk rollen haar ogen in haar oogkassen*
"Eventjes jouw leven verlengen, meisje"

*Arya kijkt op bij de plotselinge aanraking van de demonenvader van Muad, en probeert los te komen*
"heb jij niet al genoeg ellende bezorgt!"
*probeert zijn vader met magie van zich af te krijgen, maar niks blijkt te werken. ook zij verloor controle over haar lichaam*
neeeee!
*iets scheurde door haar hele lichaam*

*Even plotseling als dat Muad's vader Arya vast pakte, laat hij haar ook weer los.*
"Zo... zolang Muad in leven is, leef jij ook. Ik wens je een lang lijden toe"
*En in een zucht rook, verdwijnt hij*
*Muad rent op Arya af, en probeert haar bij kennis te krijgen*
"Arya! Arya! Gaat het? Wat deed hij met je?"

*De wezens om hen heen, beginnen op ze af te komen*
"Muad... Muad... Weet je nog? Vroeger? Toen je me...." zegt een engel in de buurt, maar hij maakt zijn zin niet af...
"En mij, ken je mij nog, Muad?" roept een duiveltje in de buurt
"Nee... niet hen..." kreunt Muad.

*kreunt, en probeert langzaam weer overeind te komen. een pijn bonkt in haar hoofd*
"auw... verd. ik ben soort van in orde denk ik..."
*houd een van haar handen op haar voorhoofd*
"volgens mij heeft je vader iets gedaan... hij zei dat volang jij leefde, ik ook zou blijven leven. dat zijn volegns mij verdomd veel jaren"
*Kijkt on haar heen, als ze weer alles iets helderder ziet.*
"wie zijn dat allemaal..."

"Ehm... weet je dat verhaal van m'n vader nog? De dagen dat ik een beetje bloeddorstig was?"
"Beetje bloeddorstig?" breekt een van de figuren in.
"Nou ehm... zij daar... ehm..."
*krijgt een hoofd als een boei*
"Dat zijn de mensen die ik kegen het lijf ben gelopen, zeg maar..."
"Dat kan je wel zeggen ja... Samen met dat mooie glimmende zwaard van je" reageert een andere omstander

*Een klein meisje komt plotseling op Arya afrennen, en begint aan haar arm te trekken*
"Kijk uit mevrouw, kijk uit. Straks vermoord hij u. Ga rennen, ik houd hem wel tegen."

*Arya kijkt verbaast naar de geesten van mensen om hun heen, en al helemaal als het kleine meisje aan haar arm trekt*
"nee nee wacht... jullie verwarren twee personen"
*Arya wijst naar de halfdode Muad op de grond, die met het rode aura*
"hij is degene die jullie heeft vermoord. hij daarintegen"
*arya wijst naar Muad die bij haar zit*
"hij doet niks"

"Hij, met dat gouden geval om hem heen, is net zo schuldig als die rooie! Ze zitten met zijn tweeën in een lichaam, dus zijn ze met zijn tweeën verantwoordelijk!"
"Hoe komen jullie daar nou weer bij? Ik ben net zo verantwoordelijk voor het vermoorden van jullie, als dat mijn staart ervoor verantwoordlijk is dat ze aan mij vast zit."
"Die Staart heeft net zo hard mee gedaan met het moorden! Die heeft hier al helemaal niets in te brengen"
"Nou dank je!" roepen paar stemmen van achter uit de menigte.
*Twee beeldschone vrouwen komen vanuit de menigte op Muad af. De een is overduidelijk een Duivel, de ander een Engel*
"zucht... als je alles gehad dacht te hebben" kreunt Muad.
"Dames, jullie zullen vast weten waarom al mijn ehm... slachtoffers hier zijn."
De dames antwoorden in koor. "Natuurlijk broertje... Je eerste opdracht hier, om je wederhelft te redden, is vergeving te vinden. Helaas voor jou, zijn zij niet zo vergevingsgezind... Misschien kan dat mooie meisje daar ze op andere gedachten brengen? Of een van je andere vrienden. Je kunt ze met een gedachte hier krijgen, weet je dat?"

"heb je ook nog een zus? oh zucht... krijgen we zo ook nog een familie reunie.."
het is niet de simpele opdracht, het is een raadsel..
*Arya kijkt van de een naar de ander, en dan naar de geesten van de mensen om haar heen*
vergeving vinden lijd naar iets anders, iets wat misschien zo voor de hand ligt dat het niet opvalt. want wie, behalve deze mensen, heeft hij zeer gedaan?

"je zou het wel denken heh, maar deze twee dames zijn altijd al bij ons geweest"
*knikt richting zijn staart*
"Mijn naam is niet voor niets Chimerae...
Maar zussies, hoe moet ik in vredesnaam vergeving zoeken tussen al deze hatende mensen?"
*Bukt ondertussen om het kleine meisje dat nogsteeds aan Arya's mouw aan het rukken is aan te kijken*
*Het kleine meisje deinst achteruit*
"Rustig maar, meisje. Ik doe je niet. Maar weet je zeker dat ik het was?"
"ja, maar je gloeide wel rood, en niet met die mooie kleur."
"Een beetje zoals hij daar?"
"Ja... Hij is eng."
"Ben ik ook eng?"
"iets minder... Ik wordt..."
*Een oudere vrouw trekt plotseling het meisje weer terug in de menigte*
"Hij betovert haar! Hij palmt haar in tegen ons! Laat hem lijden! Laat hem erger lijden dan wij allemaal bij elkaar!"
*Met berusting op zijn gezicht staat Muad op, en wacht rustig af, terwijl zijn hand de hand van Arya opzoekt. Staart kringelt zich om haar andere hand, en trilt een beetje...*
"Het zij zo..."

*Arya houd de hand van Muad in de hare, en kijkt rond naar de mensen. langzaam ademt ze in en uit, en probeert ze de woorden te vinden die nodig zijn om de menigte te kalmeren*
"nee. dat kleine meisje probeerde mij net te redden, en toch sta ik hier veilig. Hij zal mij niks doen, niemand meer die niks verkeerd heeft gedaan. het eerste wat waarschijnlijk iemand zal zeggen is dat ik bij hem hoor, en in een zekere zin klopt dat. mar jullie kennen niet het hele verhaal. alhoewel jullie hebben geleden onder wat er is gebeurt, wat ik niet zal ontkennen, is dat tijdperk afgelopen. Wat zal wraak nemen jullie helpen, behalve dat jullie dan opgesloten zitten met degene die jullie haten?"

"Ooooh, wij zullen echt niet opgesloten zitten met de gene die wij haten hoor. Hij zal opgesloten zitten met de gene die hem haten. Dat is een groot verschil hoor." Degene die gesproken heeft begint duivels te grijnzen, ondanks dat hij een engel is. "Hij heeft nog hele lange tijd te gaan om hem te laten boeten voor zijn daden. En tenzij iets weet, waardoor voor ons duidelijk is dat hij al genoeg geleden heeft, en hij echt is veranderd, en zelfs de ultieme opoffering heeft getoond, kunnen wij hem niet vergeven."

*Arya zucht eventjes, en bedenkt zich dan opeens iets*
"oke, dan maar op de andere manier. pak dan niet hem, maar pak mij in zijn plaats."
*ze ziet dat de mensen daar enigsinds van schrokken, en wacht af wat er gezegt gaat worden. ze was er in ieder geval zeker van wat ze zei.*

*Muad wordt bleek, als hij haar hoort*
"Arya... nee... alles behalve dat...
Wat er ook gebeurd... Ik wil je hoeden voor dat lot"
"Hij houdt van haar..." horen ze plotseling om zich heen gonzen.
"Kan dat dan? Weet hij wat houden van is?"
"Blijkbaar..."
"Volgens mij is het toneelspel"
"Ik weet niet... zie je hoe hij kijkt?"
"Muad'Dhib! Zou je vrijwillig jezelf overleveren om haar te redden?"
"Ja, met heel mij hart ja! Ik zou alles doen om haar van het lot dat jullie voor ons in gedachten hebben te beschermen."
"wow... het is echt..."
*verwarring rolt door de menigte heen...*

*Arya kijkt een beetje verbaast om zich heen, en kijkt dan naar Muad.*
"ik wil niet dat jij terecht komt bij degene die jou haten, en wij jij haat. voor zover ik weet betekend dat een eeuwigheid gemarteld worden door je vader. ik wil niet dat je dat gebeurt. ik zou het niet overleven, wetend wat er gebeurt."
*Arya wacht heel even, en slaat dan haar beide armen om hem heen*
"en als dat nog niet het ergstige is.. als die dingen die ik me voorstel... dat kan ik niet overleven! wetende wat er allemaal zal gebeuren. als ik ga... voor mij kan het nooit zo erg zijn."
ik wil niet dat je pijn hebt..

*Het kleine meisje rukt zich weer los uit de greep van haar oma*
"Mevrouw? Waarom houd u zo van die man?"

Maar ik wil ook niet dat jij pijn hebt. Ik zou het niet kunnen verdragen om te weten wat jij allemaal zou moeten doorstaan als ze je te pakken krijgen. Alleen maar omdat ík in het verleden een hoop mensen heb gedood. Het zou mijn grootste nachtmerrie zijn...

*Arya kijkt langzaam naar het kleine meisje, en als ze de verbaasde blik in haar ogen ziet, moet ze glimlachen*
"dat is omdat ik beide kanten ken. de goede en de slechte. en die wegen ruim tegen elkaar af. ik weet de slechte dingen die er gebeurt zijn, ik heb het meegemaakt. maar daartegenin weet ik dat hij het zelf niet is. een heel iemand anders in hetzelfde lichaam. dat is een vloek om mee te leven. ik heb ook alle goede dingen gezien, en weet dat hij er altijd zal zijn als een van zijn vrienden, of zelfs een onbekende hem nodig heeft. ik ken beide kanten, en zal er altijd zijn om te helpen het te dragen."

"Maar hoe kan dat dan? Hoe kan iemand die zo slecht is, ook zo'n goede kant hebben?"
"Ik denk dat ik dat aan mijn moeder te danken heb, meisje."
*Muad bukt weer om het meisje recht in haar ogen aan te kunnen kijken*
*De menigte om ze heen wacht gespannen af. Ze zien eruit dat ze haast verwachten dat hij ieder moment een zwaard kan pakken, en meisje doorsteekt*
"Mijn moeder is een Engel, en mijn vader heb je net gezien. Gelukkig heeft dankzij Arya hier, mijn moeders kant in mij gewonnen.
Zij houdt van mij, zoals ik ben. En daarom houd ik ook van haar. En ze heeft mijn leven gered."
*Hij geeft het meisje een aai over de bol, en staat weer op. De menigte ontspant zichtbaar*
"Arya. Wil je ze vertellen wat ik vergeten ben?"

"toen ik Muad net had leren kennen, viel hij op gegeven moment gewustenloos. ik kwam op de een of andere manier hij hem terecht, zoals ik hier nu ook sta. hij vocht tegen zichzelf. de man met het rode aura tegen de man met het gouden aura. onbewust probeerde hij te winnen van zichzelf."
*ze keek even de menigte door van geesten*

*Heeft diep geslapen en wordt net wakker. Ziet Muad bewusteloos liggen en Arya ook. Pablo ligt er half versuft bij*

Dit lijkt niet goed te gaan als ik naar Muad en Arya kijk! Ik had in het begin een mind-link opgebouwd met Arya, maar dat deed haar gigantisch pijn. En toch ga ik het opnieuw proberen!

*Pakt het hoofd van Arya en van Muad beet. Het veroorzaakt geen pijn meer bij Muad en Arya. De wereld begint te vervagen, en plotseling staat hij in een bos met veel mensen. In het midden staan Arya en Muad, vlakbij een lichaam. Loopt naar Muad en Arya toe.*

"Muad? Arya? Hoe gaat het met jullie? Muad, ik kreeg nog geen kans je te bedanken voor je poging me te redden. Dat je het daarvoor opnam tegen je eigen vader! Je weet niet hoe dankbaar ik ben. Als ik ook maar iets kan doen..."

*Ziet nu dat het lichaam Muad is. Beter kijkend ziet hij een gouden aura en een rode aura.*

"Maar... Maar dat ben jij! Wat is hier toch aan de hand? Wie zijn al die mensen hier?"

"Madarian!"
*Arya keek verbaast op toen opeens de bekende gestalte tussen de menigte van mensen en geesten doorkwam, en keek hem schuin aan*
"hoe kom jij nu hier?"

*ze kijkt even rond, en ziet de mensen in verwarring kijken naar hun twee, en de 'nieuweling' die zich er opeens tussenperste, en sprak dat hij zijn eigen vader had vermoord om Madarian en anderen te redden*

"Weet je nog die mind-link die ik uitvoerde om je taal te leren? Ik heb die nu weer toegepast, dit keer op jou en Muad. Ik zag jou ook bewusteloos liggen, en als ik kan helpen, dan doe ik dat. Het minste wat ik kan doen nadat jullie me uit de klauwen van z'n (wijzend naar Muad) vader hebben gered."

*Ziet de menigte met verbazing kijken, en elkaar dingen influisterde.*

"Vinden jullie me er een beetje vreemd uit zien? Dat kan kloppen. Ik was een wapen gemaakt door Muad's vader. Geen enkele controle over m'n eigen doen en laten. Deze twee hebben samen met nog een paar andere personen mij weten te redden."

*Probeert een beetje op te laden, maar dat gaat niet*

Vreemd. Ik kan me niet opladen. Maar als ze ook maar iets proberen, dan moeten ze door mij heen!

"Wat is dit voor een plek? Wie zijn die mensen?"

Madarian, het komt wel goed. Muad heeft in het verleden wat kleine probleempjes bezorgt, en die probleempjes staan nu om ons heen.

*Arya schud haar hoofd een beetje, terwijl een glimlach haar gezicht siert.*

elk mens of ander levend wezen heeft wel een of meerdere dingen waar hij of zij zich voor wil opofferen. ze geloofden niet dat wij dat voor elkaar zouden doen.

*Kijkt naar het zwaar gehavende lichaam van de Muad met de rode gloed.*

"En dit is dus het resultaat van jullie reddingsactie voor mij. Muad wil maar niet wakker worden, en jij gaat hem achterna. Wat kan ik doen om te helpen?"

"Nou... ehm... Volgens mijn zusjes, die daar staan, moet ik allereerst vergeving zien te vinden voor mijn daden uit het verleden... Helaas waren deze personen die om ons heen staan nou niet echt vergevingsgezind..." zegt Muad terwijl hij naar zijn zusjes wijst.
*Het kleine meisje staat met open mond naar Madarian te staren*
"Meneer? Meneer? Houdt u ook van die enge man?" zegt ze, terwijl ze naar Muad wijst.
*Ondertussen mompelt de menigte verder*
"Zelfs zijn eigen vader vermoord..."
"Hij is wel heel slecht"
"Dat hij dat kan..."
"En dat zoekt dan onze vergeving?"

*Muad luisterd even naar het gemompel*
"En volgens mij heb je het er niet beter op gemaakt..."

*Kijkt naar de menigte*

"Wat wil je als je eigen vader je geen andere keus laat en je vriend en vriendin ontvoert? Z'n vader liet hun geen andere keus. Hij heeft mij en Arya weten te bevrijden uit de klauwen van z'n vader ten koste van zichzelf. Als dat niet aantoont dat hij veranderd is, wat dan wel?"