*Kijkt ietwat verbaasd*

"Ok ok rustig maar...zucht. Ik sta onder grote druk OK. Ik wil gewoon rustig weten waar dat draakje is. Ik ben niet gekomen om te moorden ofzo...maar orders zijn orders. Ik doe wat mijn meester mij heeft opgedragen"

*begint nog feller te gloeien, en laat de krachten van Madarian afnemen*
*Zet een stap vooruit*

"Dus waar is dat draakje? (hese stem). Nu, of ik ken geen genade!"

"Waarom denk je eigenlijk dat hij hier zit?"
"Volgens mij heeft degene die het je verteld het fout, of inmiddels fout."
"Ik heb hem in ieder geval niet gezien, of nog niet gezien"
"En je weet dat ik de waarheid spreek omdat er tussen al die krachten van jou vast een leugendetectie iets zit..."
*hoopt van niet*
"Ik wil je best roepen ofzo als we hem eens zien"

*Ogen beginnen lichtblauw te kleuren*

"Wat staan jullie te aarzelen! Gehoorzaam of ik laat mijn geheime wapen los! Mijn meester is oppermachtig en duldt geen tegenstand!! Waar is dat draakje?"

*begint zachtjes wat te prevelen in een onverstaanbare taal*

"Ik zag dat je het beestje onzichtbaar maakte! Zorg ervoor dat hij weer normaal wordt, anders komt "het" je straffen!"

*prevelt verder*

*verandert plots weer terug naar normaal*

"Ik denk eigenlijk dat ik het beste geduldig kan afwachten. Ik wil, zoals ik al zei, niemand iets aandoen. Maar dan moet het draakje wel naar mij toe komen. En zo spoedig mogelijk!"

*slaat armen over elkaar*

" Ben benieuwd naar geheim wapen. Jij geen partij voor mij... "

* Pakt Kristian bij schouder en verbrijzelt deze. Draait hoofd naar de anderen *

" Wat doen? Afwachten of afslachten? "

*lacht gemeen*

"Dwaas! Je weet niet wie je voor je hebt! Dankzij mijn magische krachten kan ik elke wonde herstellen! Nu zal ik mijn wapen onthullen!"

*verandert plots in een enorme zwarte draak*

"Als draak zijnde ben ik immuun voor alle magie!!" (brullende stem)
"Dankzij jullie moet ik dit doen! Geef mij dat draakje en ik zal verdwijnen!"

* Kijkt met een scheef hoofd naar de zwarte draak. *

" Als jij draak, waarom achter draakje aan gaan? "

* De zwarte draak spuugt vuur, maar dat deert Madarian niet. *

*brult een keer en stoot een enorme vlam de lucht in*

*verandert weer terug*

"Ik heb dat draakje nodig, omdat zij buitengewone krachten beschikken. Zo groot, dat wij allemaal eraan kunnen. Als ik dat draakje naar mijn meester breng, lopen we geen gevaar. Nu wel! Sorry trouwens voor die bedreigingen."

*kleurt beetje rood*

" Moet overleggen met anderen. Draakje leek niet kwaadaardig."

* Kijkt naar anderen *

" Wat wij doen? Draakje misschien gevaarlijk. Aan andere kant, ben zelf ook niet ongevaarlijk. Keuze moeilijk. "

* Kijkt weer naar Kristian *

" Wat voor gevaar zijn draken eigenlijk? "

*komt langzaam dichterbij*

"We moeten in ieder geval voorzichtig zijn. Laten we ervoor zorgen dat we het draakje niet kwaad maken. Anders is het einde verhaal. Trouwens, wij kunnen wel vrienden worden, toch?"

*Geeft madarian een zacht schouderklopje*

"Maar dit is serieuze zaak! Wat gaan we met het draakje doen?"

* Vertrouwd Kristian niet, want het kan een valstrik zijn. Draait naar anderen *

" Wat wij doen? "

* Het draakje is inmiddels gevlucht. *

*ziet aan het gezicht van Madarian dat hij wantrouwig is*

"Vrees niets, lui. Ik kan soms een beetje boos zijn, maar het grootste deel van de tijd ben ik wel aardig hoor. Ik ben bereid jullie te helpen met jullie missie, voor zover jullie er eentje hebben. Ik kom van goede huize, ben heel eerlijk en als je me niet gelooft, best, maar ik spreek de waarheid.
Dat heeft mijn moeder me nogal hard ingeprent, dat ik dat altijd moet vertellen. Mijn staart doet nog pijn"

*heeft niet door dat draakje weg is*

"Ik zal jullie trouwens eens vertellen over mijn geschiedenis. Luister aandachtig (als je wilt).
Ik werd zo'n 100 jaar geleden geboren in het koninkrijk Malassa, geregeerd door draken, zoals ik. Iedereen daar krijgt via magie de mogelijkheid om een menselijke vorm aan te nemen. De magische krachten die je bij je geboorte krijgt, blijven zo behouden, maar zijn iets minder sterk. 100 lijkt misschien oud, maar ik kan zo'n 5000 jaar oud worden. Dus ik ben heel erg jong nog
De koning van het rijk gaf mij de opdracht om kleine draakjes in deze wereld op te sporen, om hun krachten te gebruiken voor 'het doel'. Daar ik van adel ben (ook al was ik het niet) moest ik gehoorzamen. Ik was namelijk lid geworden van een speciale eenheid: Krijgers van Het Licht. Best wel leuk hoor. Alleen Krijgers worden er opuit gestuurd voor zulke taken

En zo kwam ik hier terecht. Kort maar krachtig. Overige dingen zijn onbelangrijk"

" Toch ik vraag af: Krachten van jonge draakjes gebruiken. Hoe? "
* Kijkt naar de anderen die nog te beduust zijn van de verdwenen berg en weer terug naar Kristian *

*Kijkt Madarian met doordringende blik aan*

"Ik zal vertellen hoe. Het koninkrijk Malassa is in oorlog met een ander rijk, het koninkrijk Sylanna, dat ook bewoond is door draken, groene, om precies te zijn. Maar zij zijn zeer sterk en gevaarlijk, en wij lijden veel verliezen. De kleine draakjes bevatten een kracht die de magie van de groene draken kan overtreffen. Maar om die kracht in handen te krijgen, moeten die kleintjes een ritueel ondergaan. Ze zullen overleven, maar hun kracht zal daarn a verdwenen zijn. Als ze zich voortplanten, zullen hun nakomelingen nog wel die krachten hebben. Daarom is het van belang dat ik die beestjes meeneem. Duidelijk? En waarom praat je eigenlijk zo raar?"

*loopt langzaam terug, had toen de nieuwe persoon was gekomen de kleine draak meegenomen die Pablo half doorzichtig had gemaakt, en had het karwei afgemaakt door te zorgen dat deze niet vindbaar was. nu stond ze te luisteren naar het verhaal van de grote zwarte draak, die ok wel halfmens scheen te zijn. of iets dergelijks...*

" maar ben je dan niet bang dat je de uiteindelijke generatie nieuwe strijders lekkerlijk verkracht?"

*vraagt ze, terwijl ze uit de schaduw stapt, na een zodanige analyse.*

" en zowiezo... er was hier inderdaad een draak, maar die is na een tijd weggegaan. ik heb hem maar een keer goed kunnen bekijken. en zo te zien was deze rood.. jij bent zwart. dus vind je het heel vreemd als ik denk dat je op andere rassen jaagt, om zo andere krachten te kunnen verzamelen die je zelf niet hebt?"

*denkt na over de vraag*

"Ik wordt helemaal gek hiervan. Ja ik jaag op andere rassen om hun krachten te krijgen. Ik volg ook alleen maar de orders van mijn koning op. Het is dus niet vreemd dat je dat denkt. Maar goed, hoe bedoel je eigenlijk dat 'verkrachten van nieuwe strijders?"

*loopt wat heen en weer*

"zeg euh, hoe groot was die draak van daarnet eigenlijk? Die rooie?"

*wacht op antwoord*

"Zijn hier trouwens nog meer draken?"

"voor zover ik weet zijn er hier niet meer draken.. ik vond het zowiezo al vreemd genoeg om er een te zien, laat staan twee..."

*kijkt nog even naar de persoon, en krijgt plotseling een vaag vermoeden*

" op mijn eigen reactie van het verkrachten geef ik even geen antwoord... misschein een rare vraag voor jou, maar kun je nog eens een vuurbal laten verschijnen, en deze richting mij vuren?"

*verandert weer in een draak*

"Komt ie!"

*spuwt een enorme vlam naar Arya*

*houd een gedeelte van de vlam tegen, amar voewlt de pijn die die opwekt. alleen ze schijnt op de een of andere manier opegwekt te zijn*
het is weer diezelfde.... weer...
*grijnst, ondanks de brandende pijn over het lichaam, alhoewel toch net meeste opgevangen was in het magische web.*

*als het vuiur verdwenen is, kijkt ze nogmaals daar de grote draak*
" ik wil mee, terug naar het land waar jij vandaan komt"

*verandert weer terug*

"Mee? Maar ik heb hier een taak te vervullen. Als ik zo veel mogelijk draakjes heb kun je wel mee, maar waarom eigenlijk? Je zult daar niet geaccepteerd worden ben ik bang. En daarbij, je bent oorspronkelijk geen draak. En je kan er niet een worden, wat je ook probeert.

En dat is...eigenlijk wel jammer hehehe

*kleurt rood*

"dat maakt niet uit, ik kom mee, of je nu wilt of niet. veel kan ik zo niet uitleggen, daar kom je nog wel achter."
* kijkt rond, maar ziet gelukig de kleine draak nergens meer*
ik voelde weer diezelfde boodschap.. verstopt in de pijn...

*kijkt met een glazige blik naar Arya*

"Ik vind het niet erg hoor, maar zoals ik al zei. Orders zijn orders. Ik kan niet met lege handen terugkeren naar de koning. Als we nu een s gezellig samen op pad gingen om dat draakje te vinden. Hoe eerder we er een hebben, hoe eerder we naar Malassa kunnen. Ok?"