Een vrachtwagenchauffeur staat al twaalf dagen stil bij een benzinestation langs de A1, ter hoogte van Deurningen. De chauffeur, Muhammad Muridzoda uit Tadzjikistan, staakt. Hij woont al sinds afgelopen juli in zijn cabine, slaapt nooit ergens anders en krijgt niet tot nauwelijks loon. "Dit is uitbuiting", zegt het FNV.
Twee open gespreide handen van de vrachtwagenchauffeur hangen boven een klein vlammetje dat uit zijn gasbrander komt, die hij naast zijn stoel tussen zijn voeten heeft gezet. Het is de enige manier om wat warmte te creëren in zijn cabine, waar hij noodgedwongen in woont. "Dit is heel moeilijk voor mij, de vrachtwagen is erg koud", schetst Muhammad (35) in het Russisch zijn situatie.
Met zijn vrachtwagen staat hij al twaalf dagen geparkeerd voor het benzinestation van Esso. Het is zijn manier van protest, in de hoop dat hij zijn loon ooit eens krijgt van het bedrijf uit Litouwen waarvoor hij werkt. Maar voorlopig lijkt het daar niet op. Sterker nog, het enige wat hij deze twaalf dagen merkte, maakt hem vooral bang.

"Dit noemen wij uitbuiting", stelt Richard Ouwerkerk van FNV en de VNB (Vervoersbond Naleving Beroepsgoederenvervoer) onomwonden. Zijn loon ligt laag en hij kan, tegen Europese regels in, nooit buiten zijn cabine slapen. "Als je dat beetje geld wat je hoort te krijgen – zo'n 60 tot 100 euro per dag – niet krijgt, dan wordt dat ook wel moderne slavernij genoemd."

De eerste twee maanden ging het nog wel goed, vertelt Muhammad. Toen kreeg hij zijn loon. Maar daarna waren de bedragen te laag, of bleef loon zelfs helemaal uit. Volgens hem hebben meer collega's dit probleem, maar is hij degene die besloot in actie te komen. Onderweg naar een bedrijf in Almelo, waar zijn lading heen moest, is hij blijven staan voor het tankstation bij Deurningen.
Hij beroept zich daarmee op het retentierecht, legt Ouwerkerk uit. Simpel gezegd betekent dit dat goederen pas geleverd worden, als een factuur betaald is. In dit geval gaat het dus om zijn loon. Maar uit Litouwen komt nog geen positieve reactie.

Sterker nog; zijn motor is vanuit dat land platgelegd, waardoor hij ook de verwarming niet meer kan gebruiken. Op de tweede dag van de staking kwam er politie langs, omdat zijn bedrijf had gezegd dat hij de vrachtwagen had gestolen. De agenten die kwamen kijken gingen echter niet in het verhaal van het bedrijf mee, en vertrokken weer.
Twee dagen later stonden er drie politiewagens rond zijn wagen, nadat enkele mannen probeerden om chauffeur Muhammad uit zijn wagen te krijgen. Vermoedelijk in opdracht van zijn werkgever, om zijn pressiemiddel uit zijn handen te nemen. Maar Muhammad sloot zich op in zijn cabine, en dat duurt nu dus al twaalf dagen. Zonder douche of verwarming.

"Ik voel me slecht, het is alsof ik in de gevangenis zit", zegt Muhammad. "Mijn familie heb ik al acht maanden niet gezien, daar wil ik graag heen. Maar ik wil eerst het geld waar ik recht op heb, ook al is het heel zwaar."
Het FNV volgt zijn situatie nauwgezet. Ze proberen contact te krijgen met zijn werkgever en informeren ook klanten van zijn werkgever, om op die manier druk te zetten. Dat kan een proces zijn van de lange adem, weet ook Ouwerkerk.
Bij de Filipijnse chauffeur Jojo liep het anderhalf jaar geleden wel goed af. Hij werkte voor een Deventer transportbedrijf, zat in een vergelijkbare situatie en moest verschillende rechtszaken en een faillissement afwachten, voordat hij toch nog 22.000 euro kreeg. Of Muhammad zijn loon ooit zal krijgen, zal afwachten zijn.

Tot die tijd brengen Ouwerkerk en zijn collega's af en toe boodschappen langs. Zodat Muhammad zijn vrachtwagen niet hoeft te verlaten, uit de angst dat zijn wagen anders afgepakt zal worden. En dus heeft Ouwerkerk deze dag onder meer een flinke doos eieren, een kilo rijst, meerdere trossen bananen en stukken vlees meegenomen. Mensen rond het tankstation brengen soms broodjes en koffie.
"We proberen het zo humaan mogelijk te maken voor hem", zegt Ouwerkerk. "Ook om hem te laten zien dat we hem niet vergeten." Zelf is Muhammad dankbaar voor de hulp, benadrukt hij meermaals aan het eind van het gesprek. Om vervolgens weer zijn cabine in te gaan en de deur te sluiten.