Een Amerikaanse vrouw die te horen kreeg dat ze ‘te lelijk’ is om foto’s van zichzelf te posten, heeft op meesterlijke wijze teruggeslagen. Melissa Blake gaf de pestkoppen zonder aarzelen antwoord en werd meteen overladen met steunbetuigingen. Haar aantal volgers op Twitter verzesvoudigde in amper twee dagen tijd, tot meer dan 43.000.

De vrouw uit de Amerikaanse staat Illinois lijdt aan het Freeman-Sheldon Syndroom, een aangeboren aandoening die effect heeft op gezicht en ledematen. Typisch zijn de kleine mond – die ademen, slikken en spreken moeilijk kunnen maken –, naar beneden wijzende ooghoeken en samengetrokken vingers en tenen. Invloed op de intelligentie heeft de aandoening meestal niet.

Melissa – een blogster en freelancejournaliste die werkte voor CNN en Cosmopolitan – krijgt regelmatig commentaar op hoe ze eruit ziet, maar dat was nog niets vergeleken met wat ze over zich heen kreeg toen ze eerder deze maand een opiniestuk schreef over president Trump, waarin ze kritiek op de Amerikaanse president uitte. Het resultaat was een gigantische hoeveelheid online bagger en die richtte zich niet op wat ze geschreven had, maar op haar uiterlijk.

Ze werd onder meer ‘dik’ genoemd, ‘lelijk’ en ‘een aardappel met een gezicht’. ,,Dit is een perfect voorbeeld van een landwalvis”, klonk het. En ook: ,,Is die foto echt?”
Foto

Melissa liet dat niet zomaar gebeuren en diende hen van repliek. ,,Tijdens het recentste optreden van de trollen zeiden ze dat ik een verbod zou moeten krijgen op het posten van foto’s van mezelf omdat ik te lelijk ben”, tweette ze. ,,Ik zou dat graag vieren met deze drie selfies.” Waarbij ze drie foto’s van zichzelf postte.

Haar post ging in no time viraal. Twee dagen later heeft bijna een kwart miljoen mensen hem al geliket en hebben bijna 20.000 Twitteraars hem gedeeld. Haar aantal volgers ging van 7500 naar 43.000. ,,Bedankt, vrienden”, liet ze weten. ,,Ik ben sprakeloos en dat is iets wat niet vaak gebeurt.”

De vrouw werd ook bedolven onder de steunbetuigingen en de berichten van Twitteraars die haar wilden troosten. ,,Jouw lach is als de zon op een regenachtige dag, lieverd”, klonk het onder meer. Maar ook: ,,Het spijt me dat mensen zo gemeen tegen je zijn. Zij zijn de lelijkaards.” en ,,Elke trol en pester is lelijk. Jij bent mooi. Luister niet naar hen.”

Het ziet er naar uit dat de pesters Melissa niet kapot krijgen. Kort nadat de beledigingen begonnen, liet ze al blijken dat ze zich nooit uit het veld zal laten slaan. ,,Ja, door mijn beperking zie ik er anders uit. Geloof me, dat weet ik. Ik weet dat al heel mijn leven. Vanavond zal ik een beetje gefrustreerd naar bed gaan, omdat dit nu onze realiteit is. Maar morgen sta ik weer op en zal ik de strijd voor verandering voortzetten. Want dit kan niet onze toekomst zijn. Alsjeblieft, laat ons beter zijn dan dit.”