Veel discussies in de topic geloof en paradijs.
Topic over een bepaald onderwerp.

Waar is God als we lijden?

Ken de uitspraak natuurlijk:
Het is niet het probleem dat ons lijden veroorzaakt, het is onze gedachte over dat probleem. En zo zijn er nog vele.
Bedoel met lijden: pijn, zeer,angst, pijn die door je ziel snijdt, ernstige ziekte, te veel om op te noemen, ook de natuurrampen,oorlogen, honger en armoede natuurlijk. Veel dingen kunnen min of meer verklaard worden waarom men moet lijden, dan blijft natuurlijk nog altijd de vraag waarom ik en helpt God mij niet.
God is er voor ons, helpt ons, zit in ons hart, zal ons verlossen van de pijn enz. enz. Heb er nooit iets van gemerkt. Ben christelijk opgevoed en geloof in God, maar doe er niets meer mee. Geloof niet dat het iets uitmaakt of je actief bent in het geloof of niet. Degene die JG zijn,geloven zo steevast in alles wat in de bijbel staat. Dat alles staat of valt met naar de regels van God leven, anders kom je niet in de hemel. Geloof dat niet. Natuurlijk zal het misschien zo zijn dat criminelen enz. niet in de hemel komen, maar zij kunnen zich bekeren en dan komt het goed zegt men. God zou het lijden toch draaglijker moeten kunnen maken.De psychische handicaps (zoals men dat noemt) zijn zo verschrikkelijk, valt niet mee te leven. Suicide komt het meest voor onder deze groep. En lijdt niet iedereen psychisch, als hij in ellende leeft.

Zo werkt geloof:

Als er iets goeds gebeurt, is het God's werk/inspiratie/ingrijpen/etc...

Als er iets slechts gebeurt, is het God's schuld niet

@ Dweezle
Ik heb net iets bij het topic 'geloof en paradijs' geschreven aan Styvon over dit onderwerp. Lees maar.

@Dweezle en anderen geintereseerden natuurlijk...

Mijn visie op christelijk geloof is dat het bij een aantal stromingen op angst gebaseerd is...
Dat de mensen bij zich gehouden worden uit pure angst om anders eeuwig te branden in het vagevuur... er zullen nu mensen van hun stoel opspringen als ze dit lezen... die accuuut roepen dat dat niet waar is... maar ik heb zelf genoeg uit zo een geloof meegekregen en mijn halve familie gelooft daar in...
Die kinderen worden al op jonge leeftijd zegmaar gebrainwashed... psygisch gesloopt om het even hard te stellen... die kinderen worden naar apparte scholen gestuurd die die overtuiging aanhangen... tv is van de duivel... op zondag mag je alleen het huis uit om naar de kerk te gaan drie maal daags enz... Vind je het heel vreemd dat mensen die daar door en door in geloven hogere kans hebben om in psygische problemen tekomen??...
Toen mijn opa overelden was een aantal jaar terug... toen kwam er zo een kerel van die kerk de uitvaart doen...
Die vent staat doodleuk te vertellen van...
"Hij heeft goed geleeft... nooit iets misdaan... altijd trouw naar de kerk geweest... geleeft volgens het geloof...
Voor een mens is dat zwaar... is dat veel... maar voor de heere is dat nog niet voldoende... dat wordt je gewogen... gewogen en alsnog te licht bevonden"
Met andere woorden... mijn opa heeft zijn leven in het teken van dat geloof gesteld... nooit wat fout gedaan... maar die kerel van die kerk bepaald even dat god dat toch niet voldoende vind en dat hij nou toch nog in die hell moet gaan branden... ik kon die vent wel bijna van die spreekstoel afmeppen...

Bovenstaande is mischien een wat extreem voorbeeld... maar mijn mening is dat geloof uit jezelf moet komen... probeer bij jezelf te voelen waar jouw overtuiging ligt... zoek daar dan een geloof of overtuiging bij... een geloof moet je naar mijn mening inspiratie bieden voor het leven... niet van dat je exact moet doen wat er in een boek staat anders gaat de grote boze boeman je eeuwig en eindeloos laten fikken op zijn bbq met hete kooltjes... ik vind dat eigenlijk wat extremistich en heb er gelukkig niet veel meer mee temaken...
Mijn visie op geloof is het berijken van geluk... gelukkig worden... en dat kan alleen door anderen te helpen.... maar je kan alleen anderen een stukje gelukkiger maken als je zelf gelukkig bent... solidair zijn met alles en iedereen om je heen... respect voor jezelf en alles om je heen... het komt allemaal uit het zelfde voort...
Om het christelijk te stellen... het is allemaal een schepping van god... een deel van god... daarom staat ook in principe niets boven iets anders... we zijn allemaal even "belangrijk", "waardevol" of hoe je het wil noemen...

Maargoed...dat is mijn mening... vandaar dat ik door bovenstaande wat weerstand ontwikkeld heb tegen christelijk geloof... er zijn natuurlijk ook christelijke stromingen waarbij het wat menselijker en vredelievender aantoe gaat... maargoed... als anderen gelukkig worden in het christelijk geloof of zelfs in een zoals bovenstaand extremischtisch geloof... dan moeten ze dat doen... iedereen is anders... zal dingen anders beleven... dus ook geloof... vandaar dat ik hier mijn beleving neertype...

Om nog even op dat lijden in te haken... iedereen krijgt zijn protie ellende over zich heen... ik weet niet of je dat verhaal van die vlinder kent??... kan het hier wel eens onder posten... netals dat verhaal van dat zieltje... maargoed... mijn mening is dat als je in je overtuiging of geloof... geluk... innerlijke rust... wijsheid... of hoe je het wil noemen gevonden hebt... waar het toch uit eindelijk allemaal om draaid naar mijn idee... dan kan je niet meer lijden...
Ik nijg persoonlijk nog het meeste naar het boedisme... in die wetenschap (naar mijn idee meer wetenschap dan geloof) stellen ze dat als je de wijsheid gevonden hebt... dat niets je meer kan deren... dat je niet meer kan lijden... dat je intens gelukkig ben en dat je dat alleen kan berijken door anderen te helpen... solidair te zijn... de wereld een stukje gelukkiger te maken... en het dan ook moet gebruiken om anderen verder te helpen en gelukkiger te maken... we kunnen helaas alleen zelf dit geluk... deze wijsheid... in onszelf ondekken... want het zit in ieder van ons...
Je mag en kan alleen mensen helpen die willen... die er zelf om vragen...
De leerling vind de meester, niet de meester vind de leerling...

Ik hoop dat ik een beetje duidelijk mijn gedachtengang heb weten te verwoorden... vragen mag altijd... al heb ik helaas de grote wijsheid ook niet in pacht...

@Hoskeu en geïnterresseerden
Het voorbeeld wat je hierbiven gaf is idd. verschrikkelijk.
Als je echt op zoek bent naar God (lijkt wel zo'n EO programma) zul je toch echt, ookal zeggen anderen van niet, de bijbel moeten studeren. Als je dat doet kun je namelijk beter onderscheid maken tussen wat van God afkomstig is en wat uit filosofiën van de mensen voortspruit. Je kunt alleen op die manier de ware religie erkennen.
Ik kan je een paar dingen opnoemen waar de ware religie aan te herkennen is (bijbels onderbouwd):
Ware religie...
-toont liefde: Ware aanbidders zijn "geen deel van de wereld", kennen geen verdeeldheid door ras of cultuur, en hebben "liefde onder elkaar"(Johannes 13:35; 17:16; Handelingen 10:34,35). Ze doden elkaar niet, maar zijn zelfs bereid hun leven voor elkaar te geven.- 1Johannes 3:16.
-vertrouwt op Gods woord: De leerstellingen van het ware geloof zijn niet gebaseerd op tradities en "mensengeboden", maar op Gods Woord, de bijbel (Matthëus 15:6-9). Waarom? Omdat 'de gehele schrift door God is geïnspireerd is en nuttig is om te onderwijzen, terecht te wijzen, dingen recht te zetten'.-1Timotheüs 3:16.
-leidt tot sterke gezinnen en houd vast aan hoge morele waarden: De ware religie leert mannen "hun vrouwen lief te hebbenals hun eigen lichaam", helpt vrouwen 'diepe achting te hebben voor hun man'en leert kinderen 'gehoorzaam te zijn aan hun ouders'(Efeziërs 5:28, 33; 6:1). En personen die een ambt hebben, moeten een voorbeeld zijn door hun hoge moraal.-1Timotheüs 3:1-10.

Natuurlijk zijn wij niet volmaakt maar als we God zo goed mogelijk willen dienen streven we er wel naar om dit zo goed mogelijk te doen. En dat is alles wat Hij van ons vraagt: dat we het proberen en niet opgeven. Hij weet dat wij niet volmaakt zijn en daar houdt hij rekening mee.

Als God bestaat dan vraagt ie enkel en alleen dat je goed bent, goed doet en jezelf blijft, puur de essentie van het leven. Draag zorg voor jezelf en je omgeving, leef in harmonie met de natuur en wees tevreden met wat je hebt.

Ik vind dat Kpuc een mooie samenvatting geeft

Ik vind ook dat je niet moet leven naar een bepaald geloof of boek, maar als je leeft naar naasteliefde enzo is dat goed.
Maar je moet het niet doen omdat je anders eeuwig zult branden.

het goede doen voor de verkeerde reden is ook verkeerd

En Kpuc wie bepaald wat goed is? Jijzelf neem ik aan. Iemand anders heeft daar nl. weer een heel andere mening over. Neem een extreem voorbeeld: eerwraak. In hun ogen is dat rechtvaardig.

@ Blend ik geloof niet in de hel. Als je dood bent is er niets de doden kunnen niets en zijn zich van niets bewust. Ik geloof wel dat God zijn aanbidders zal belonen met eewig leven op een paradijsaarde. Maar alleen uit liefde voor God kun je echt volharden in je geloof.

Ikje, ieder normaal denkend mens weet wat goed of fout is. Wat verknipte geesten denken, sja, die zijn nu eenmaal niet echt normaal.

Dat denk ik niet hoor Kpuc, in iedere cultuur zijn weer andere normen en waarden.

@Ikje
Dus als je god lief hebt en hem aanbid, dan kom je in het 'paradijs'? Als je je hem niet aanbid ga je gewoon dood en dat is je eindhalte?

Ja, als je God in waarheid aanbid ja.

Normen en waarden Allemaal opgelegd door anderen, in je hart weet je best wat wel en niet kan, zelfs de grootste smeerlap weet dat het fout is wat ie doet.

Dat zijn dus jouw normen en waarden. En er zijn er mischien velen die ze zullen delen met je maar denk ook eens bv aan de pedopartij...

Misschien wel, ik weet gewoon voor mezelf wat goed of fout is. Dat begint al bij het treiteren van kinds af aan, je voelt dat het niet goed is en daarom heb ik daar nooit aan meegedaan.

@Ikje en anderen geintereseerden natuurlijk...

Kijk dan zijn wij het in grote lijnen eens...

Geloof is dus liefde geven... gelukkig worden en anderen om je heen gelukkig maken door liefde te geven...
Maar je zal eerst jezelf lief moeten hebben om anderen oprechte liefde te geven...

De dingen die je opnoemt vind ik helemaal waar... alleen ik zou het wat anders omschrijven...


De strekking ben ik het mee eens... maar ik zou eerder zeggen... dat je juist wel deel van de wereld bent... je komt uit het zelfde voort als alles om je heen... je bent er deel van... alles is deel van jouw... heb er daarom respect/liefde voor... hoe het er ook uit ziet of wat het ook doet...


Hier ben ik het helemaal volledig mee eens!!...
Ik denk dat hier in mijn visie het probleem van het hedendaagse geloof ligt... dat geloof door de eeuwen heen een traditie is geworden... dat het niet meer puur uit jezelf komt en niet meer over geloof gaat... maar dat mensen handelingen verichten... zich gedragen omdat iemand op een preekstoel dat voorschrijft en zegt dat het uit een boek komt wat je moet geloven... dat het loze handelingen worden... dus dat het christelijk geloof door de eeuwen heen... voor de volgenlingen een traditie van handelingen geworden is...
"Als ik zo handel... mezelf zo gedraag... dan kom ik in een goed boekje bij God/Allah(watvoor god dan ook)"
Netals mediteren... dat is een middel... niet de oplossing...
Mijn mening is dat bidden een verbasterde vorm van mediteren is... er zijn ontelbare vormen van mediter...
Tot rust komen en het geloof dat naar mijn mening alleen uit jezelf kan komen te vinden en zo geluk/wijsheid te vinden en anderen vervolgens te helpen verder te komen...
Want wie zegt dat wat er in dat boek staat geen menselijke filosofie is... ik vind dat je altijd critisch moet blijven kijken... alleen doen wat uit jezelf komt... wat aansluit bij je eigen gevoel...
Het is naar mijn gevoel een boek vol wijsheden... maar je moet ze niet letterlijk gaan naleven... het zijn naar mijn mening richtlijnen...


Is ook waar... maar zoals ik hierboven al neergezet heb... naar mijn mening moet je dat ruimer zien...
Je moet alles om je heen lief hebben en respecteren... niet alleen je partner en kinderen...
Personen die een ambt hebben... dat zijn personen als jij en ik... wij hebben netzoveel voorbeeld functie als hen... wij zijn voorbeelden voor onze kinderen... voor anderen in onze omgeving...
Ik vind dus dat iedereen zich naar eer en geweten moet gedragen... ambt of niet... daar moet je geen verschil in zien naar mijn mening...

Over God gesproken... ik denk persoonlijk dat er niet echt een god als persoon is... dat het geen de christenen God noemen... meer "de bron" is waar wij uit ondstaan zijn... waar alles uit ondstaan is en waar wij weer naar wederkeren aant einde van onze lessen... zodat de bron wijzer is geworden door dat een deel van hem/haar/het wijzer is geworden... zo komen alle ervaringen en wijsheden bijeen...
Maar ik denk dat als je sterft... je er niet zo effe makkelijk vanaf komt... ik denk dat je al je daden onder ogen moet zien... de goede en mider goede (wat is goed en slecht??)...
Ik denk dat het meer is dat je alles nog een keer doormaakt maar dan vanuit de ander... dat je voelt wat de ander voelde toen je iets deed... dat je dus het leed of de liefde of het geluk doormaakt wat je veroorzaakt hebt in de wereld... waar jij verantwoordelijk voor bent...

Ik vind dat je het geloof op een positieve manier uit weet te leggen Ikje... daar kan mijn halve familie heeeeel wat van leren...

Maar ik vraag me dan altijd af aan wat voor criteria je dan moet voldoen om in het paradijs te komen.

Misschien vind ik zelf dat ik god aanbid en al mijn waarheid en lief zoals hij dat wil. Net extreem, maar ik leef volgens de 'richtlijnen'.

Dan moet hij dus beslissen of het 'waard' ben om in het paradijs te komen. Zegt hij misschien wel dat ik het niet goed genoeg heb gedaan, zijn mening, ik de lul. Heel mijn leven aan hem gewijd en dan vind hij het niet goed genoeg.
Daarom vind het nogal een subjectief gebeuren. Mijn bescheiden mening

@Blend
Ik ben het met je eens...
Ik vind dat datgene wat God genoemd wordt... daar ben je in mijn visie deel van.. daar ben je uit ondstaan... dat staat niet boven je... dat heeft ook niet het recht te oordelen... ik vind dat je dat ook niet moet aanbidden...

Je bent ook voortgekomen uit je moeder... om het even plat te stellen... die aabid je toch ook niet... die ben je dankbaar... daar heb je respectvoor... maar aanbidden??..

Zoals ik al in de post bovenje schreef... dat in mijn visie je als je dood gaat doormaakt wat alles om je heen ervaren heeft door jouw handelen... dus dan bepaald alles om je heen of je goed of niet goed bezig bent geweest...

EDIT: Datgene wat God genoemd wordt dat staat daar in mijn visie ook boven... dat heeft geen behoefte aan oordelen... en goed of kwaad...
Dat zijn dingen in onze belevings wereld... dat zit in onze beperkt gedachtengangen.... netals tijd en ruimte... dat is ook een aardse beperking...

@ Hoskeu

Met niet uit deze wereld wordt bedoeld dat we niet worden meegesleurd door bv. de immoraliteit van deze tijd en dus gewoon vast houden aan de bijbel. (In de bijbel staat dat de gehele wereld in de macht van Satan ligt). En je kan je natuurlijk niet letterlijk afgescheiden houden ban de wereld maar wel van de slechte gewoonten.
Net als Jezus zei is de wet samen te vatten in 2 hoofdwetten: Heb God lief boven alles en uw naasten als uzelf.
O ja, enneh bedankt voor het compliment...

@ Blend
Daarom 'moet' je ook goed studie maken van wat God precies van je verlangt. Hij heeft ons de bijbel gegeven om die vraag te beantwoorden.
Overigens zal God iedereen eerlijke kansen geven. Mocht iemand nooit in de gelegenheid zijn geweest om God te leren kennen zal hij daar toch nog de kans voor krijgen in het paradijs.

@Hoskeu
precies, als er een god is moet je daar respect voor hebben en niet door het slijk gaan voor hem.

Nog een stelling:
ALs ik nou precies zo leef als dat de bijbel het wil, zoals god het wil. Alleen ik geloof niet in god, alleen in de dingen die in de bijbel staan wel.
Ik ben het eens met de dingen die erin staan, maar geloof niet in een god ergens.
Wordt ik dan wel of niet in het paradijs toegelaten? Omdat ik wel aan de eisen voldoe van leven, echter ik geloof niet in god.

Om mijn visie op de vraag waar het mee begonnen is te geven...

Hetgeen wat in het christelijke geloof God genoemd wordt is overal... in alles...

Waar kunnen we het vinden is denk ik de vraag...
Mijn antwoord zou dan zijn...

In ons zelf...
Iedereen is er uit ontstaan en zal er naar weder keren... je bent er deel van...
Ik denk dat we het alleen in onszelf kunnen vinden...

@ Hoskeu Hij heeft niet alleen ons op de aarde gezet maar hij heeft de gehele schepping voor ons gemaakt zodat wij ervan kunnen genieten.
(Overigens heeft God de mens zo gemaakt dat hij zich kan voortplanten dus zonder God geen moeder). Zie het zo dat God iedere dag voor ons zorgt: de zon komt op, er is eten, we hebben gezelschap, we kunnen genieten van de natuur om ons heen....
Hij vraagt ons in principe alleen maar om hem dankbaar te zijn.

@Ikje
Er zijn dingen in mijn leven gebeurd waar ik hem niet dankbaar voor ben, maar als ik mijn ongenoegen toon val ik buiten de boot/paradijs.

Is dat niet een beetje wrang?
Wel bedanken voor de goede dingen, maar je ogen sluiten voor de foute en slechte dingen.

@Blend
Ken jij het verhaal van die vlinder... van die man die die vlinder wilde helpen omdat hij het zielig vond dat hij zoveel moeite had met uit zijn cocon te kruipen??
Ik zal het eens opzoeken...