Tientallen statushouders hebben tot verbazing van Utrechtse werkgevers ontslag genomen nadat ze deze zomer vanuit het asielzoekerscentrum in Utrecht zijn doorgestroomd naar een woning. Dat meldt het FD. Het Cen­traal Or­gaan op­vang asiel­zoe­kers (COA) en de gemeente laten in een schriftelijke reactie aan de krant weten hiervan op de hoogte te zijn. Ze proberen de betrokkenen over te halen hun werk toch te behouden.

Alleen al bij een grote horecaonderneming met meerdere zaken in Utrecht zijn vijf mensen kort na elkaar vertrokken, vertelt de eigenaar, die niet met zijn naam in de krant wil.

,,Ik snapte er niets van. Het zijn stuk voor stuk leuke medewerkers. Ze integreerden goed. Doodzonde. Ik heb ze nog bij me geroepen, maar ze bleven ervan overtuigd beter af te zijn met een uitkering en een huis.”

Navraag bij een aantal collega’s leerde dat ook bij hen medewerkers die tot voor kort in het azc verbleven hun vertrek hebben aangekondigd, met als reden dat ze een nieuwe woning hebben gekregen.

Het plotselinge hoge aantal lijkt samen te hangen met het besluit van de gemeente Utrecht om vanaf afgelopen augustus zes weken lang vrijwel alle sociale huurwoningen die vrijkwamen versneld te reserveren voor statushouders.

FD meldt dat deze actie van de gemeente ook wel ‘huisjesfeest’ werd genoemd door azc-bewoners. Bewoners ontvangen elke week zo'n 62 euro leefgeld. Huur en andere vaste lasten hoeven ze niet te betalen. Zodra een bewoner een woning toegewezen krijgt, verandert zijn of haar situatie drastisch. Een statushouder heeft dan recht op een uitkering en toeslagen.

De gemeente Utrecht bevestigt tegen het FD dat werkende statushouders soms niet beseffen welke gevolgen de nieuwe woonsituatie voor hen heeft. ‘Er zijn bij ons gevallen bekend van statushouders die stoppen met werken als ze gaan verhuizen’, laat een woordvoerder van de gemeente Utrecht aan de krant weten. ‘Omdat we merken dat er soms toch onduidelijkheid over is, gaan we ze hier extra uitleg over geven. Onder meer over waarom werken een goede start is en waarom het toch loont om te (blijven) werken als je verhuist.’