Er wordt aangenomen dat het de moeder is, maar het is dus nog niet zeker.

En het kind kan niet vertellen waar het woont?

Als die moeder en kind dan persoonlijk kennen moet het toch niet zo moeilijk zijn om ze te vinden???

Het klinkt meer als een Oost-Europese dievenfamilie.

Jong geleerd, oud gedaan..?
Moeder ongeschikt (als het echt de moeder was) en het is schandalig het kind zo al te verpesten...

Mamsie:

Hoe kom je er op??
Wel stigmatiserend hoor!!!!!

@Philips2: Nou....toen ik dit artikeltje las moest ik ook denken aan een Roemeense moeder.....Ik heb ze bij mij ook in de winkel gehad en ik was daar niet onverdeeld blij mee, kan ik je zeggen!Ze kwamen meestal met zijn tweeen binnen, de ene had een hoop klein geld bij zich en vroeg om dat te wisselen in briefgeld. De ander hield zich bezig door in de winkel rond te kijken....Terwijl je bezig was om dat klein geld te tellen van de ene dame verdween er van alles onder en in de rokken van de andere dame....Ik heb toch echt wel een paar keer de politie in moeten schakelen!
OT: Neemt niet weg dat dit, wat voor nationaliteit ook, een verschrikkelijke moeder is....áls het de moeder wás....

het kan ook dat die 'dame' dat kind even tevoren van de straat had geplukt

Het kind ligt nu in de uitverkoopbak???

Tja, duurt soms even hè?

Weet je hoe dat kind zich over 10 jaar voelt??
Op die leeftijd van 9 jaar voelt de actie van de moeder als verraad, maar dat weet je op het moment dan nog niet. Loyaliteit. Maar die moeder moeten ze doodtrappen!
Of topic; Ik kan het weten! Ik was 8 en door de buurman aangerand. Toen ik het weken later aan mijn moeder vertelde kreeg ik een klap in mijn gezicht en de uitleg erbij was; Zoiets zeg je niet over de buurman. Sindsdien is er iets stuk gegaan wat ik later pas onder woorden kon brengen.

Natte-vinger-werk?

Ma zal dus wel van hetzelfde soort zijn en ook de nodige gestolen spullen bij zich hebben.

Denk je niet dat als het kind van een andere moeder is, er dan wel een vermissing opgegeven is. Lijkt mijzelf vrij logisch.

@ KolibRia: ik ben het met je eens en ik weet wat je bedoelt. Je ouders behoren je veilige haven te zijn. en ook ik had zo'n 'ijverige' buurman. Politie in die tijd kon er niets aan doen, geen sporen achtergebleven... Gelukkig is die tijd achterhaald en gaan ze er nu veel beter mee om. Ik heb jarenlang aangegeven dat ik vond dat hij zo vreemd naar me keek en er een rotgevoel bij had. Maar nee hoor hij vond me gewoon een mooi meisje, zei mijn moeder. Ze kon zich achteraf wel voor haar kop slaan, en ik ook... 'Waarom luisterde ik niet naar mijn gevoel en wel naar mijn moeder...' Maar weet je, je ouders horen je kompas te zijn. Wij leren onze kinderen dat zij altijd naar hun intuitie en gevoel moeten luisteren ook al zeggen of denken wij anders over iemand. Komt vooralsnog gelukkig niet voor want ze zijn gelukkig net zo getuned als hun ouders :-)Laatste edit 17-09-2012 09:24