De ouders van een vier maanden oude baby die overleed door verhongering, zijn in Duitsland veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf wegens moord. Volgens de rechtbank in Itzehoe accepteerden de ouders bewust dat hun dochter zou kunnen overlijden doordat zij haar structureel te weinig eten en drinken gaven.

Het meisje overleed op 26 september 2025 in de woning van haar ouders in het noordelijk gelegen Brunsbüttel. Volgens de aanklagers kreeg zij ongeveer een maand lang onvoldoende voeding en vocht. Daardoor raakte zij ernstig ondervoed en overleed zij uiteindelijk in haar eigen bed.

Uit forensisch onderzoek bleek dat de baby bij haar overlijden nog maar 2821 gram woog, bijna 200 gram minder dan bij haar geboorte. Haar oogkassen waren ingevallen en haar botten staken zichtbaar uit. De voorzitter van de rechtbank noemde de zaak 'een die je sprakeloos achterlaat'.

Het Openbaar Ministerie zei dat het meisje in de laatste weken van haar leven 'ondraaglijk had geleden'. Dat was voor justitie een belangrijke reden om de ouders niet alleen te vervolgen voor dood door nalatigheid, maar ook van moord, omdat het OM vond dat sprake was van wreedheid.

De ouders voerden tijdens het proces aan dat zij overbelast waren. Zij hadden naast de baby ook een driejarige tweeling. De vader werkte slechts tijdelijk en het gezin kampte met financiële problemen, schrijft het Duitse medium NDR. De huur werd betaald door de sociale dienst. De moeder leed volgens deskundigen aan depressies, paniekaanvallen en was afhankelijk van pijnstillers. Toch concludeerden psychiaters dat beide ouders volledig toerekeningsvatbaar waren.

Volgens de ouders merkten zij ongeveer twee weken voor het overlijden dat hun dochter gewicht verloor. Zij besloten haar vaker borstvoeding te geven en probeerden haar ook met een fles te voeden. Toen de baby ook uit de fles niet wilde drinken, stelden zij een bezoek aan de kinderarts toch uit.

De ouders verklaarden dat ook de tweeling eerder schommelingen in het gewicht had gehad en dat die zich uiteindelijk normaal ontwikkelde. Volgens de rechtbank hadden zij echter moeten inzien dat de situatie van hun jongste dochter levensbedreigend was.

Medewerkers van de Duitse jeugdzorg (Jugendamt) bezochten de woning meerdere keren, maar die bezoeken waren aangekondigd. Volgens de aanklagers ruimden de ouders vlak daarvoor telkens snel op, waardoor de situatie minder ernstig leek dan die in werkelijkheid was.

Een medewerker verklaarde bovendien dat zij de baby tijdens een huisbezoek niet eens had gezien. Uiteindelijk concludeerden justitie en de rechtbank dat de betrokken hulpverleners volgens de geldende procedures hadden gehandeld. Wel heeft de betrokken gemeente aangekondigd het aanbod aan hulp voor jonge ouders uit te breiden en de werkwijze van het Jugendamt aan te passen.

Tijdens de rechtszaak werd ook de opname van het alarmnummer afgespeeld. De ouders belden de hulpdiensten toen de baby niet meer ademde. Een centralist legde de moeder uit hoe zij hartmassage moest geven. De moeder telde hardop mee terwijl zij haar baby reanimeerde, maar de hulp kwam te laat.

De verdediging stelde dat sprake was van een tragisch geval van overbelasting en vroeg om veroordeling voor dood door schuld. De rechtbank ging daar niet in mee en oordeelde dat beide ouders bewust het risico hadden aanvaard dat hun dochter zou overlijden. Daarom kregen zij allebei een levenslange gevangenisstraf wegens moord.