Mexico-Stad zakt op sommige plekken met meer dan 2 centimeter per maand door bodemdaling. Dat blijkt uit nieuwe metingen van de Nisar-satelliet van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA en de Indiase ISRO.

De gegevens zijn gebaseerd op metingen tussen oktober 2025 en januari 2026 en tonen dat delen van de stad tot de snelst zakkende gebieden ter wereld behoren.

Mexico-Stad ligt op de kleigrond van het voormalige Texcocomeer. Door grootschalige winning van grondwater verdicht de bodem onder het gewicht van de stad, waardoor deze inzakt.

Het grondwaterpeil daalt met circa 40 centimeter per jaar.

De verzakking verloopt ongelijk. Sommige wijken blijven stabiel, terwijl andere gebieden jaarlijks 35 tot 50 centimeter zakken.

Vooral rond luchthaven Benito Juárez en het Nabor Carillo-meer is sprake van versnelde daling, met meer dan 2 centimeter per maand.

Het grootste risico is ongelijkmatige bodemdaling, ook wel differentiële bodemdaling genoemd. Daarbij zakt de ene kant van een gebouw sneller dan de andere.

Dit leidt tot scheve gebouwen, gebarsten wegen en schade aan het metronetwerk.

Een voorbeeld is de Engel van de Onafhankelijkheid. Bij dit monument zijn veertien extra treden toegevoegd omdat de omliggende grond wegzakte.

De bodemdaling beschadigt ook waterleidingen. Naar schatting gaat 40 procent van het drinkwater verloren door lekkages.

Daardoor wordt nog meer grondwater opgepompt, wat de verzakking verder versnelt. In combinatie met aanhoudende droogte ontstaat risico op waterschaarste.

Satelliet moet beleid sturen
De Nisar-satelliet, sinds juli 2025 operationeel, kan bodembewegingen vrijwel realtime meten met radartechnologie.

Wetenschappers hopen dat de nieuwe data helpt om risicogebieden beter in kaart te brengen en maatregelen te versnellen.