Famke Louise besloot onlangs afscheid te nemen van al haar tatoeages, omdat het volgens de zangeres tijd was voor een nieuw hoofdstuk in haar leven. Chanice, Cindy en Wilhelmina snappen dat maar al te goed: zij lieten tatoeages zetten waar ze achteraf niet bepaald enthousiast over waren.

"Mijn eerste tatoeage liet ik zetten rond mijn 16de. Het woord 'cherish', van koesteren, bij mijn bikinibroekje. Ik sta nog steeds achter die tekst, maar het lettertype waarin hij is gezet zou ik nu niet meer kiezen. Het is echt een groot font, heel grof, het lijkt een beetje op een stempel.

Bij mijn ribben heb ik later ook twee teksten laten zetten, maar die zijn veel sierlijker, vrouwelijker, zachter. En die plek… tja, het is achteraf gezien niet de handigste plek om te laten tatoeëren. Je buik verandert in je leven het meest qua omvang. Ik heb nog geen kinderen, maar als ik ooit zwanger raak zal die tatoeage er niet mooier op worden."

"Een jaar na die eerste heb ik mijn tweede tatoeage laten zetten. Bloemen in mijn nek en op mijn rug. Ik vind ze nog steeds heel mooi en krijg er vaak complimenten over, maar ze herinneren me – net als die eerste tattoo eigenlijk – aan een pijnlijke periode in mijn leven. Ik had destijds misbruik meegemaakt en het ging niet zo goed met me. Deze tatoeages liet ik zetten als onderdeel van mijn verwerkingsproces, nu roepen ze vooral negatieve gevoelens op."

"Weglaseren kan natuurlijk, maar omdat ik een getinte huid heb denk ik niet dat dat heel mooi zal uitpakken. Ik vrees dat het dan gewoon witte plekken worden. Het lijkt me bovendien pijnlijk en tijdrovend. De tatoeages laten coveren met andere tatoeages zie ik ook niet zitten; dan worden ze toch donkerder en groter.

Dus nu maak ik er maar het beste van. Ik draag gewoon wat hogere bikinibroekjes zodat die ene niet zo opvalt, en die andere zie ik alleen in de spiegel."

"Met mijn andere tatoeages ben ik gelukkig wel heel blij. Op mijn ribben staat 'alis volat propriis', 'zij vliegt met haar eigen vleugels' en aan de andere kant een veer. Ze zijn gezet in een veel zachtere stijl. Op mijn pols staan Romeinse cijfers, die ik samen met mijn broertje heb laten zetten.

Verder heb ik op mijn borst nog een tatoeage van een losse naald en een edelsteen, die ik heb laten zetten tijdens een ceremonie in Mexico. Het staat voor vrouwelijkheid en vruchtbaarheid en herinnert me aan een hele leuke periode."

"O ja, en ik heb er nog eentje op mijn hiel. Een ster, die ik samen met een goede vriendin heb laten zetten op vakantie. Hij is helemaal niet mooi gezet, maar het blijkt een zogenoemde 'purpose ster' te zijn en als coach doe ik veel met levensdoelen, dus achteraf heeft hij toevallig wel een mooie betekenis gekregen."

"Het is goed zoals het is; ik voel niet de behoefte nog meer tatoeages te laten zetten. Vroeger wilde ik altijd een sleeve, maar ik ben heel blij dat ik dat uiteindelijk niet heb laten doen. Het komt toch vrij hard over en nu ik veel galajurken draag en heb meegedaan aan een missverkiezing, past dat niet helemaal in het plaatje."

Cindy Schrikkema (53) heeft veel tatoeages, maar haar eerste bleek achteraf toch niet helemaal wat ze ervan had verwacht.

"Elf jaar geleden liet ik op mijn schouderblad een tatoeage zetten voor mijn drie kinderen: een gesloten roos, een halfopen roos en een open roos, als symbool voor de bloei van je leven. In de steeltjes liet ik hun namen verwerken. Ik had er wel tien jaar over nagedacht.

Het idee was mooi, de uitvoering bleek wat minder: de namen zijn te grof gezet, waardoor je ze na verloop van tijd niet meer kon lezen. En erger nog: al na een paar weken begon ik een creepy gezichtje te zien in een van de rozen. Toen ik dat eenmaal in m’n hoofd had, kon ik het niet meer loslaten."

"Ik heb lang getwijfeld wat ik ermee zou doen: weg laten laseren of coveren. Van laseren weet ik dat je het nooit echt helemaal mooi kunt krijgen, dat het pijnlijk en duur is en dat er risico’s aan verbonden zijn, zoals littekenvorming. Ik heb naast die tattoo al een groot litteken van een moedervlek die ruimschoots is weggehaald, dus ik wilde het zekere voor het onzekere nemen. Daarom heb ik er vorig jaar voor gekozen de rozen te laten bedekken met een andere tatoeage.

Een goede tatoeëerder in Turkije heeft met me meegedacht. Samen hebben we het ontwerp bedacht dat er nu staat, met madeliefjes, een vlinder en een ijsvogeltje. Ik ben er heel blij mee; mijn litteken valt er zelfs in weg."

"Voor mijn kinderen heb ik nu drie stippen laten zetten in de lengte van mijn ruggengraat. Mijn oudste had twee kinderen, voor wie ik aan de zijkanten twee kleine stipjes had laten zetten. Nu ze een derde kind heeft ben ik ongelijk, want er moest aan één kant nog een stip bij. Ach ja."

"Die minder geslaagde eerste tatoeage weerhoudt me er niet van om andere tattoos te nemen. Elke tatoeage die ik laat zetten is een bewuste keuze en staat ergens voor. Voor morgen heb ik weer een afspraak staan: langs de kop van de wolf op mijn arm komt 'unbroken spirit, wild soul' te staan.

Daarna wil ik nog een kraai en bloemen ertussen om het geheel te laten aansluiten. Nee, ik ben nog niet klaar hoor. Ik heb mijn man inmiddels ook aangestoken: die heeft een paar weken terug zijn eerste tatoeage laten zetten. 'Ik lief jou', op zijn pols. Dat zeggen we altijd tegen elkaar."

Hoeveel tatoeages ik heb? Geen idee. Alleen al op mijn handen heb ik er 33. Mijn gezicht, nek, hals, borst, buik, zij, rug, billen, armen, benen, venusheuvel en voeten zijn allemaal bedekt met tatoeages. Vanmiddag heb ik weer een afspraak staan om een stukje op te vullen; ik zag een lege plek en dat kan niet."

"De eerste liet ik zetten op mijn 15de. Mijn toenmalige vriend had al wat tatoeages en ik was altijd verliefd op AJ van de Backstreet Boys, dus tattoos vond ik erg cool. Vanwege mijn leeftijd had ik nog wel toestemming nodig, daarom koos ik voor een Chinees teken dat staat voor 'moeder'. Daar kon ze toch moeilijk nee tegen zeggen. Uiteindelijk heeft ze ’m zelfs voor me betaald."

"In de jaren daarna heb ik nog veel meer tatoeages laten zetten, maar inmiddels heb ik ook een groot deel laten coveren. Drie jaar geleden ben ik daarmee begonnen. Op mijn linkerarm had ik onder meer twee portretten staan, van mijn moeder en haar vader. Met mijn moeder heb ik tegenwoordig geen contact meer, dus ik wilde niet de hele tijd geconfronteerd worden met haar gezicht. Bij het coveren van die arm was het gezicht van mijn opa meer collateral damage.

Met mijn zus heb ik ook geen contact meer. Voor haar had ik een tatoeage op mijn rechterbeen staan – twee handjes die elkaar vasthielden – en zij had dezelfde. Aan de binnenkant van mijn wijsvingers stond ook 'mom' en 'sis'. Dat heb ik letterlijk laten doorkrassen."

"Toen de relatie eindigde, heb ik het diamantje heel snel laten coveren."
"Op mijn bovenarm had ik beeltenissen staan van Maria en Jezus en nog wat andere religieuze dingetjes. Ik dacht dat ik het geloof had gevonden en heb op mijn 19de nog belijdenis gedaan, maar uiteindelijk ben ik erachter gekomen dat ik dat alleen maar heb gedaan om geaccepteerd te worden door mijn familie. Weg ermee dus."

"Ik heb ook diverse tatoeages voor exen. Met eentje had ik twee matchende tattoos; een diamantje op mijn hand en het woord 'liefde' in braille op mijn pols. Hij bleek niet de persoon die ik dacht dat hij was, dus toen die relatie voorbij was heb ik ze beide heel snel laten coveren. De tatoeages voor andere exen laat ik staan; aan hen heb ik goede herinneringen."

"Een tatoeage die ik wel heb laten coveren, was die op mijn linker sleutelbeen. 'Joie de vivre' had ik daar laten zetten op de dag dat ik schoon was verklaard van baarmoederhalskanker. Dat gaf me toen een goed gevoel, maar een paar jaar later dacht ik: nee, het past niet bij me. Ik vond ’m ook wat te groot. Daarom heb ik er een zwarte band overheen laten zetten.

En zo zijn er nog wat tatoeages die ik later heb laten bedekken of waar ik achteraf gezien toch niet zo blij mee was. Op mijn rechterpols staat bijvoorbeeld de naam van iemand die me veel heeft getatoeëerd. Dat was destijds een geintje. Ik heb alleen geen fijne herinneringen aan die man. Eerder heb ik al een andere tattoo van hem laten bedekken, nu wil ik eigenlijk ook van die tekst af; ik ben nog aan het bedenken wat ik eroverheen kan laten zetten. Misschien een tor, want die naam is best wel dik en zwart gezet."

Veel van mijn nieuwe tatoeages zijn zogeheten blast-overs, die vaak donkerder en minder verfijnd zijn dan cover-ups. De oude tatoeage zie je er dan vaak ook nog wel een beetje onder, maar dat geeft niet. Ik vind het wel cool zo. Ja, het is veel zwart, maar er zit echt nog wel een design in.

Ik blijf ze lekker verzamelen hoor. Vanmiddag ga ik een kalkoen laten zetten, want dat is mijn favoriete geluidje om na te doen."