WaarMaarRaar.nl gebruikt cookies om WMR en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. WMR deelt informatie over je gebruik van WMR met partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die je aan ze hebt verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van gebruik van hun services. Meer informatie...

Akkoord - Weigeren


hr
jaargang -22 - laatste artikel 28-1 12:00 - 71870 artikelen - nu online 39 bezoekers -

Home
Forum
Lid worden

Leden
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Login onthouden

Login via:
Wachtwoord vergeten.

© Een concept van
Media Voogel 2002-2023
Voorwaarden & huisregels

Het Forum

· [MED] Mededelingen
· [SUG] Suggesties
· [M&S] Moppen/Spelletjes
· [CUL] Kunst & Cultuur
· [OFT] Offtopic
· [G&C] Games & Computers
· [WMO] Wat me is overkomen
· [VDS] Vragen des levens
· [POL] Politiek
· [CON] Consumenten forum


Consumenten Forum, met welk bedrijf moet je wel/niet zaken doen


1 2 [3]

Dierenambulance 2

22-01-23 11:16:16 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 60.004
OTindex: 28.133
12.3: Honds onderzoek #2
Om twee uur moet ik bij de dierenarts in het noorden zijn om de hond op te halen. Hij is geopereerd aan de kruisbanden. Het is hetzelfde beest dat ik voor onderzoek naar die dierenarts gebracht heb onder 8.3 Rondje dierendokter, en ook bij dezelfde arts.
Ik rij weer via de secundaire wegen, die zijn inmiddels voldoende schoon, voor zover ze glad zouden zijn geweest. Secundaire wegen zijn, als je tenminste de weg weet, kilometers korter dan de grote wegen, al maakt het in tijd weinig of niet uit. Maar minder kilometers en lagere snelheid spaart brandstof. Als ik onderweg ben krijg ik alweer een melding binnen. Ditmaal over een gevonden kat.
Na een korte wachttijd krijg ik de hond, vergezeld van een kraag en een stapel papieren, mee. Eenmaal buiten is zowat het eerste wat de hond doet een keutel draaien. Denkelijk had het dier hoge nood. Maar hij is duidelijk zindelijk, omdat hij de boel wel opgehouden heeft totdat hij buiten was. Ik pak de drol in een papiertje en gooi het uit het zicht onder een struik. Dat vergaat wel. Het is geen natuurgebied dus met de stikstofbelasting zal het wel meevallen.
Van de dierenarts naar het asiel is de snelweg het kortste, dus nu is het een ritje over de snelweg. Het is goed tweeënveertig kilometer en volgens het domdommetje een half uur draaien. Volgens de afspraak moet ik kwart voor drie op het asiel zijn voor een fotomomenten met een plaatselijke krant. De bazin van het asiel wil dat voor de broodnodige PR plus een beetje reclame voor “The Chrismass Challenge”. Waarom dat in het Engels moet ontgaat mij een beetje, maar op het gebied van PR ontgaat mij wel meer.
Ik ben netjes op tijd. De fotograaf staat al klaar. Ik moet de bus scheef op de parkeerplaats voor het asiel zetten, dat komt mooier uit voor de foto. Bazin krijgt de hond in de armen gedrukt en gaat bijna door haar hoeven, het is een stevige Staffordshire bull-terrier. Alles voor het plaatje.
Als die plaatjes geschoten zijn gelijk maar weer onderweg naar de kat.

24-01-23 12:04:37 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 60.004
OTindex: 28.133
12.4: Jonge kat
De kat is gevonden in de stad. Adres is in een nieuwbouwwijk, niet ver van waar één van de collega’s woont. Instructie is de situatie beoordelen, controleren op chip en als die niet wordt aangetroffen bij voorkeur een belbandje omdoen. Dat heeft niet mijn voorkeur, want dat is niet wat de melder van je verwacht. Die wil van dat beest af en niet dat ‘ie nog een paar dagen blijft rondrennen.
Natuurlijk heeft het asiel ook een goede reden om niet zomaar elke kat te accepteren. Punt één is natuurlijk dat niet elke kat zonder chip verdwaald is. Sommige katten zijn notoire schooiers die zich heel zielig kunnen voordoen en zodoende op meerdere adressen zich de buik vol eten. Die wil je het liefst gewoon op zijn plek laten, ook voor de gemoedsrust van het baasje. De andere reden is dat de middelen, zowel financieel als fysiek (qua ruimte) niet onbeperkt zijn.
Naast de gebruikelijke instructie krijg ik van de centrale te horen dat het een buitenlander betreft. Denkelijk wordt daarmee bedoelt dat het om iemand gaat die geen Nederlands spreekt. Nou ben ik dankzij mijn vorige vak redelijk vaardig met zowel Duits als Engels en kan daarnaast een beetje Spaans en Frans radbraken terwijl “handen en voeten” ook tot het repertoire behoren. Als je veel in het buitenland komt leer je dat vanzelf. Problemen op dat gebied verwacht ik dan ook niet.
Normaal staan in deze wijk de meeste parkeerplaatsen vol. Ik schuif de bus dan ook direct in de eerste de beste vrije plaats. De rest kan ik lopend doen. Aanbellen op het adres. Een vrouw doet open en kijkt me vragend aan. Ik vraag naar de kat. “One moment”. Er wordt een jongere versie opgeroepen, waarschijnlijk de dochter, die met een jong katje op de arm komt aanlopen. Ik vraag in welke taal. “English”. Prima. Dan kunnen we mekaar in ieder geval verstaan.
Het katje op de arm is de kat van de melding. Ik strijk het beest een paar keer met de chiplezer over de nek. Geen reactie; niet gechipt. Dan is het de vraag of ik het dier zal meenemen naar het asiel of weer zal loslaten met een belbandje. Het is nog erg jong en daarom besluit ik dat het asiel de beste oplossing is.
Ik zeg, in het Engels, dat ik het dier zal meenemen en naar het asiel in de grote stad zal brengen. Daar wordt op sociale media eerst gekeken of er niet toch nog een baasje komt opdagen. Het beest is echt tam, dus die kans is zeer zeker aanwezig. Komt er geen baasje opdagen dan wordt er een nieuwe baas gezocht. Gezien de leeftijd van het beest lijkt me dat geen probleem. Jonge katten zijn makkelijker te plaatsen dan een oude wijze kater.
Ik neem de kat over en het meisje vraagt me, in goed Engels, even te wachten. Vervolgens komt ze met een aangebroken zak met kattenvoer aandragen. Denkelijk hebben ze zolang al voor het beest gezorgd.
Met de kat op de arm en de zak in de hand ga ik terug naar de bus. Als ik de bus wil opendoen, altijd een beetje lastig als je beide handen vol hebt, begint de kat te spartelen. Maar dat houdt op al ik de kat op de grond zet en met één hand tegenhoud. Als ik haar de transportbak in frommel laat ze dat toe. Geen probleem.
Op naar het asiel. Dat is al gesloten maar ik kan haar kwijt in de nachtopvang. Bakje voer en een bakje water staan daar al klaar. Formulier in de daarvoor bestemde bak en klaar is Kees.

24-01-23 13:20:59 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 60.004
OTindex: 28.133
Één van de klusjes waar mijn collega's vandaag mee bezig waren. Mag er verder niet over praten, maar het staat nu in het nieuws.

25-01-23 12:13:29 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 60.004
OTindex: 28.133
13: Kattenfabriek
13.1: Katje terug

Om tien uur wordt ik op het asiel verwacht. Ik moet daar een kat ophalen voor het inmiddels zeer bekende adres waar ik al ettelijke keren een kat heb gehaald of gebracht. De laatste keer op 11.2: Alweer ‘n kat. Mevrouw heeft er een stuk of zestien rondrennen in een zeer grote tuin met daarin meerdere schuilplaatsen voor de dieren. Ook voor voer en water wordt gezorgd. Op die manier hebben de beesten een prima kattenleven maar zestien is wel voldoende. Het moeten er niet nóg meer worden.
Daarom heeft mevrouw een deal gesloten met het asiel waarbij de dierenambulance fungeert als postiljon ‘d amour. Of eigenlijk de non-amour, want de beesten moeten stuk voor stuk “geholpen” worden, waarbij de katers een je-weet-wel kater worden en de poezen ontpoesd.
Maar als het goed is zijn er nog maar een paar te gaan. De katten zijn half-wild en moeilijk in de vingers te krijgen. Vandaar dat we een vangkooi leveren telkens als er weer eentje aan de beurt is. De laatste loodjes wegen het zwaarst. De laatsten zijn uiteraard degenen die zich het moeilijkst laten vangen.
Maar het is goed beschouwd allemaal routine. Na kouwe vingers te hebben gekregen vanwege het krabben van de voorruit, het is min zes vanochtend, tuf ik kalm aan richting asiel. Ik neem voorzichtigheidshalve maar de hoofdweg. Het is minder prettig om op een smal binnenweggetje wegens gladheid in een sloot te belanden.
Onderweg, als ik al bijna bij het asiel ben, belt de centrale. Nieuwe melding. Kat gevonden nabij een natuurgebied, tam, mank en vermagerd. Kijken en beoordelen. Ik zeg dat ik bijna bij het asiel ben, dat ik eerst de kat uit het asiel haal en dan direct naar deze melding ga. Daarna naar deze kat uitzetten.
In het asiel brengt een van de hulpen de kat over van de kooi naar één van de transportbakken en ik ga met de kat naar de volgende.

26-01-23 12:23:08 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 60.004
OTindex: 28.133
13.2: Mager met klitten
Mensen waren bij het natuurgebied aan het wandelen. Daar zien ze een kat, vermagerd en mank, duidelijk gewend aan mensen en schijnbaar om hulp vragend. Voor de meeste mensen is dat onweerstaanbaar. Zo ook in dit geval. Kat opgepakt en mee naar huis genomen.
Thuis aangekomen het beest een bak voer voorgezet vanwaaruit het beestje een half uur lang (citaat van de melder) aan het schransen is geweest. Ondertussen werd de dierenambulance gebeld.
Deze melding kreeg ik toen ik voor de vorige melding onderweg was. Die melding had geen haast, alleen maar het uitzetten van een halfwilde kat. Dan maar eerst naar deze vreetzak. De melder van de vreetzak woont in één van de nieuwere buurten, maar domdommetje weet de weg. Tijdens mijn belletje om te laten weten dat ik er aan zit te komen en hoe laat kreeg ik te horen dat ik het beste achterom kon komen via het grasveld.
Voor mij was dat weer eventjes een vraagteken, maar meestal wijzen zich dat soort aanwijzingen zich vanzelf als je de situatie in het echt bekijkt. Zo ook hier. Een hypermoderne wijk waarbij de auto’s aan de achterzijde parkeren en de voorkant uitkijkt op een groenstrook met een slootje in het midden. Leuk voor de bewoners maar voor de leveranciers ietwat eigenaardig.
Als ik aanbel komt allereerst een kleine jongen aan de deur die nog niet weet hoe hij een deur open moet maken. Gelukkig komt papa om hem daarmee te helpen. Ik wordt meegetroond naar een soort bijkeuken waar de kat heerlijk languit in een doos ligt. Als de mensen binnenkomen rekt zij zich uit en komt de doos uit om het volk te begroeten. Overduidelijk geen wilde kat. Het beest laat heerlijk met zich todden.
Ze is naar mijn ondeskundologische schatting iets van een jaar. Heel aanhankelijk, maar van een manke achterpoot zie ik niets. Wel zit de vacht vol met klitten en gechipt is ze niet. Gevalletje asiel. Die kan beslist niet voor zichzelf zorgen in het vrije veld. Bovendien is ze jong genoeg om nog behoorlijk plaatsbaar te zijn. Hoe jonger de beesten hoe makkelijker te plaatsen.
Ik praat even met de mensen over wat de bedoeling is. Ze zijn begaan met het lot van het diertje maar willen zich geen kat veroorloven. Prima. Daar is het asiel voor. Ik zet de kat zonder problemen in de transportbox en vertrek naar het adres waar ik de halfwilde kat van de vorige melding ga uitzetten.
Ik ben al vaker op het adres geweest. Ik bel aan en stuiter gelijk het hek door. De hond kent me zo langzamerhand, bovendien zit die meestal binnen. Mevrouw komt me tegemoet en samen laten we de kat vrij. Die neemt een reuzensprong uit de box. Maar goed dat ik uit voorzorg mijn voet erachter had gezet anders was het beest vierkant op zijn bek gegaan. Als je je als kat stevig afzet vliegt de, vrij lichte, kooi achteruit in plaats van dat jij vooruit gaat.
Ik neem afscheid met een “tot de volgende keer maar weer”. Tenslotte zijn er nog een paar katten te gaan.

27-01-23 11:07:50 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 60.004
OTindex: 28.133
13.3: Mankepoot
Thuis aangekomen ga ik eerst naar een plekje waar zelfs de keizer te voet gaat. Prinsheerlijk op m’n troon gezeten gaat de telefoon. Verrek, kunnen ze niet een kwartiertje wachten? Blijkbaar niet.
In de stad is een kat met drie poten aangetroffen. Hoe en wat is niet duidelijk, melder heeft het dier niet in de vingers gehad. Maar ze heeft wel waargenomen dat het dier op drie poten loopt en dat de linkerachterpoot er maar een beetje bijhangt. Mevrouw laat in het gebied, naast een school en bij een volkstuinencomplex, twee maal daags de hond uit en heeft het dier al een paar maal gezien.
Ik erheen. Adres van de school is gegeven. Het is op een plekje waar ik wel vaker langskom. Gezien de straatnaam woont één van de collega’s kort in de buurt. De meeste moderne buurten hebben een thema zoals “bloemen”, “rivieren” of nog wat anders.
Natuurlijk geen parkeerplek vlak bij, maar een honderd meter verderop zijn wat parkeerhavens bij een sporthal. Als ik uitstap komt een jongetje me huppelend tegemoet en een vrouw daar een stukje achteraan. Dat zijn de melders. Mevrouw doet het verhaal nog een keer. Hond uitlaten, zoontje heeft een kat gespot “wat loopt ‘ie gek”. Moeder kon het niet goed zien in de schemering.
Volgende dag met daglicht dezelfde kat gezien en mevrouw zag het nu ook. Beest duidelijk mank en wat dichterbij gekomen zag ze dat linksachter de poot ofwel geheel miste of wel er half bij hing. Beest himpelde over het ijs op de sloot de volkstuintjes in en verdween tussen de struiken.
Ik pak het grote net, wat lokvoer en een transportbox uit de bus en loop samen met moeder en zoon richting de plaats waar het dier het laatst gezien is. Tussen de weg en de volkstuinen is een sloot en daar was het dier overgestoken. Duidelijk. Alleen was het beest in kwestie in geen velden of wegen te bekennen.
We lopen rond het complex. Waarschijnlijk is dat zijn territoir. Vanuit de beschrijving van de vrouw maak ik op dat het een kater moet zijn. Groot beest met een zware kop. Loerend tussen struiken maar geen kat te bekennen. Hoewel, wel een kat maar volgens mevrouw was ‘ie gevlamd bruin en dit dier had een witte borst.
We lopen de volkstuinen op en via de paadjes naar de plek waar het dier was overgestoken. Geen spoor van het beest. Vanaf de weg, nu aan de overkant van de sloot worden we aangeroepen door een andere vrouw. Of we een kat zochten. Inderdaad. Maar deze mevrouw had toch een andere kat op het oog.
Op de terugweg loopt mevrouw achter de huisjes langs en ik over het pad. Zo zien we meer. Jongetje praat honderduit over van alles en nog wat. Moeder krijgt er genoeg van en corrigeert het jong een paar keer. Niet dat het veel helpt, jochie vindt het veel te interessant.
Uitgekomen bij ons uitgangspunt praten we nog even over wat te doen. Vangkooi uitzetten is een mogelijkheid, maar de kans is natuurlijk groot dat er een andere kat inloopt. Katten zat in dit gebied. Mevrouw zou het in de gaten houden tijdens haar daagse rondjes met de hond. Ik geef haar het lokvoer. Dat ruikt goed voor een kat. Misschien kan ze het dier daarmee lokken en toch in de vingers krijgen.
Ik ga weer op huis aan. Een paar uur laten komt er een appje binnen met het bericht dat de eigenaar bekend is. Het dier is geboren met een pootafwijking en kan ondanks de handicap best voort.
Eind goed al goed.

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren!

1 2 [3]

WMRphp ver. 7.1 secs - Smalle versie - terug naar boven