WaarMaarRaar.nl gebruikt cookies om WMR en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. WMR deelt informatie over je gebruik van WMR met partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die je aan ze hebt verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van gebruik van hun services. Meer informatie...

Akkoord - Weigeren


hr
jaargang -21 - laatste artikel 30-11 14:00 - 71521 artikelen - nu online 29 bezoekers -

Home
Forum
Lid worden

Leden
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Login onthouden

Login via:
Wachtwoord vergeten.

© Een concept van
Media Voogel 2002-2022
Voorwaarden & huisregels

Het Forum

· [MED] Mededelingen
· [SUG] Suggesties
· [M&S] Moppen/Spelletjes
· [CUL] Kunst & Cultuur
· [OFT] Offtopic
· [G&C] Games & Computers
· [WMO] Wat me is overkomen
· [VDS] Vragen des levens
· [POL] Politiek
· [CON] Consumenten forum


Consumenten Forum, met welk bedrijf moet je wel/niet zaken doen


1 [2]

Dierenambulance 2

27-11-22 10:27:32 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 59.305
OTindex: 28.096
6.2: Kattenklauwen
De melding die daarna komt is er één van een kat met een belbandje. Één van de collega’s heeft op het bewuste adres een kat een belbandje omgedaan. Dat is een papieren bandje met een telefoonnummer er op. Als een eigenaar zijn beest terug ziet komen met zo’n bandje om de hals wordt hij of zij geacht dat nummer te bellen. Dan weet de centrale dat het dier niet zoek of weggelopen is.
In dit geval was er geen reactie op gekomen. Dan komen we het beest ophalen en gaat ‘ie naar het asiel. Daar wordt eerst op internet gezocht en gepubliceerd of er niet tóch een baasje ergens rondzwerft. Als dat niet lukt wordt er een nieuw baasje gezocht. Of, in het geval van katten, nieuw personeel.
Melder had het beest weer gevangen. Belbandje was ze ondertussen kwijtgeraakt. Zo’n bandje heeft een geperforeerde afsluiting. Als een beest met dat bandje ergens blijft hangen, dan kan het zichzelf lostrekken. Het bandje is dan weg, maar dat is het minste erge. Ik mocht het dier ophalen.
Het adres was op de grens van het industrieterrein en een woonwijk. Aan de hand van van het adres dacht ik in eerste instantie dat het een bedrijf zou zijn, maar het was een gewoon woonhuis. Toch controleer ik nog even, het staat zo dom als je bij de verkeerde aanbelt.
Maar als ik eenmaal uitstap staat mevrouw al bij de garagedeur te wachten. Ik zat toch goed. In de garage hebben de twee aanwezige dames een kratje op de kop gezet. Daaronder zit de kat. De krat is aan één kant open en daarvoor staat een doos met wijnflessen. Volgens de beide dames is het een notoire ontsnappingsartiest.
Het is verstandig om met dat soort opmerkingen rekening te houden. Ik zet de geopende transportkooi naast de wijnflessen en schuif met de kooi de wijnflessen terzijde. Zo ontstaat er geen opening. Alleen zit het beest best onder die krat en heeft geen zin om de kooi in te stappen.
Maar met een beetje porren van meerdere kanten kiest de kat eieren voor haar geld en stapt toch de kooi in. Nog even het staartje erin en dan het traliedeurtje ervoor. Dat vond het beest geen goed idee. Ze ging met de voorpoten aan de traliedeur trekken, zodanig dat ik het niet met goed fatsoen in de ophanging kon zetten. Dan maar met twee handen, in de hoop dat het traliewerkje me niet uit de handen schiet.
En warempel, met twee handen en wat gefochel komen de onderste pootjes in de houders. Daarmee is het leed geleden. Deurtje dicht en op slot en daarmee hebben we de kat in ’t bakkie. Afscheid van de beide dames en ik kan melden dat ik er aan kom.

28-11-22 09:43:51 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 59.305
OTindex: 28.096
6.3: Aangelopen hondje
Weer even later krijg ik een melding van een hondje dat is komen aanlopen. Het dier zat bij de melder in huis op de sofa. Ik hoefde niet met het schepnet in de weer. Het adres was weer eens in een arbeiderswijk, waar de arbeiders overeenkomstig de wens van voormalig premier den Uyl allemaal een eigen autootje hebben. Er was dan ook geen parkeerplek te vinden tot twee straten verderop. En die was dermate klein dat ik drie keer moest steken.
Ik neem geen bak mee. Geen idee hoe groot het beest is. Wel een riem, maar helaas is er geen echt goede riem in de bus aanwezig. Als ik weer eens op het asiel kom maar eens naar vragen. Het beste is een stuk touw met een lus eraan. Een beetje hond kan zich daaruit loswerken als je hem niet strak houdt en als je hem te strak houdt wurg je het beest. Niet ideaal. En ik vergeet uiteraard de chiplezer.
Mevrouw is alleen thuis. Tenminste als je twee poedelachtige schoothondjes niet meerekent. Één van de twee is de aanloper. Beest is blafferig, wil wel kennismaken maar blijft te bewegelijk om hem goed te bekijken. Ik moet weer even op en neer voor de chiplezer. “Wie geen hoofd heeft moet benen hebben”, zei m’n moeder altijd.
Als ik met de lezer weer terug ben houdt mevrouw het beest voldoende in bedwang om hem de lezer in de nek te leggen. Een chip wordt tussen de schouderbladen ingebracht. Contact. Het dier heeft een chip. Op de mobiel “Chipnummer.nl” opgezocht en het nummer ingetikt. Beestje is geregistreerd in de stad maar voor de rest is alleen de naam van het dier en een telefoonnummer gegeven. Telefoonnummer gebeld: “Dit nummer is niet in gebruik”. Daar wordt je wijzer van.
Maar in dat soort gevallen is de procedure duidelijk. Hij gaat naar het asiel en daar wordt hij als gevonden geregistreerd. Als iemand hem herkent kunnen ze hem tegen de gemaakte kosten, de €27 voor de ambulance plus huisvesting in het asiel, komen ophalen.
Ik neem het hondje op de arm en de melder loopt met me mee naar de bus. Met de armen vol met hond is het lastig de deur van de bus open te maken. In de bus is er een soortement hondenhok vast ingebouwd. Dat moet ik eerst leegruimen. Het staat vol met allerhande boxen en kooien. Maar uiteindelijk kan het beestje er in. De losse boxen zet ik zeevast tussen de schuifdeur en het hondenhok. Dat past precies.
Ik neem afscheid en vertrek naar het asiel. Daar aangekomen is de deur al dicht. Geen probleem, ik heb de sleutel van de nachtopvang. Beest in één van de hokken, bakje water en een speeltje erbij. Bedroeft nagekeken door het hondje trek ik de deur achter me dicht.

29-11-22 11:09:21 - Quote! - @Emmo
Emmo
Stamgast


WMRindex: 59.305
OTindex: 28.096
7: Binnenstebuiten
7.1: Nummer zoveel

De eerste melding van de dag is een bekende. De zoveelste kat van het kattenvrouwtje is in de val gelopen. Ik kan het beest ophalen en naar het asiel brengen. Volgens de man zijn er nu nog iets van vier te gaan. Dat zijn natuurlijk de lastigsten. De domme katten laten zich het eerst en makkelijkst vangen.
Maar dat zit er allemaal bij inbegrepen. Gewoon afwachten, en als het allemaal wat langer duurt, dan duurt het maar wat langer. Uiteindelijk zullen we ze allemaal wel te pakken krijgen. Het is natuurlijk wel de vraag of mevrouw haar katten voldoende kent en dat er geen mutaties optreden van katten die het ook wel een goed idee vinden om lid te worden van de club. Want dan is het dweilen met de kraan open.
De hond, de mensen hebben ook een hond naast al die katten, komt me enthousiast begroeten. Normaal houden de mensen hem binnen als er volk komt, maar nu loopt hij op het erf te struinen. Geeft niks. Ik laat hem eerst maar even snuffelen om hem te laten weten dat ik goed volk ben voordat ik het hek openmaak.
Als ik binnen het hek ben komt mijnheer naar buiten. Hij probeert zonder al te veel succes de hond onder commando te houden. Maakt mij niet uit. Ik kan wel tegen een ietwat overenthousiaste hond. Die heb ik wel vaker meegemaakt.
De kooi staat al klaar met de kat er in en een doek erover. Vooral wilde katten zijn gecharmeerd van een zo donker mogelijke omgeving. Gezamenlijk brengen we de kooi, het zijn lange dingen van goed een meter lang, naar de bus. Daar zetten we het ding op de vloer, nog een handdoek eronder tegen het glijden en dat is dat.
Mijnheer vraagt weer of ik de kooi weerom zal brengen. Uiteraard, maar wel als ik nog in de buurt kom. Wanneer dat zal zijn weet ik uiteraard niet maar ik bel van tevoren.
Aangekomen op het asiel neemt een vrijwilliger de kooi van me over. Ik krijg een bakje koffie van de receptie totdat de vrijwilliger terugkomt met de lege kooi.

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren!

1 [2]

WMRphp ver. 7.1 secs - Smalle versie - terug naar boven