@Sjaak: Op een diervriendelijke wijze, een vrijwilliger dierenambulance waardig, in het hok gedeponeerd.

16.4. Gekruiste kat.
Net voor de koffie belt chauffeur. Ze heeft twee halve meldingen en een hele. Dat maakt me nieuwsgierig. Wat moet ik me in de lieve vrede nou voorstellen bij een halve melding. Na een paar minuten komt de bus voorrijden en stap ik in. Dan hoor ik het verhaal.
Er zijn twee meldingen waarvan de centrale van mening was dat ze elk afzonderlijk niet waard waren om te rijen, maar gecombineerd wel. Daarnaast nog een gewone melding zonder echte spoed. Dan rijden we volgens volgorde. Eerst halve melding nummer één. Bij een druk kruispunt in de andere regio zou een aangereden kat liggen. Dood. We zijn er ook voor overleden kleine huisdieren dus we gaan er op af.
In eerste instantie zijn we zo druk in gesprek dat we de kruising voorbij rijden. Op de eerstvolgende kruising rondgereden en bij de kruising, met stoplichten, de bus in de berm gezet. Chauffeur controleert de ene helft van het kruispunt en ik doe de andere helft. Normaal mogen we op een provinciale (N)-weg, het is een kruising van twee N-wegen), niet optreden zonder assistentie van Rijkswaterstaat of politie. Dat vanwege de veiligheid. Maar vanwege die stoplichten kunnen we veilig genoeg zoeken.
Maar geen kat te vinden, dood noch levend. Dan zal iemand anders ons wel voor geweest zijn. We gaan verder naar de volgende halve melding.

Die dode kat is gewoon verplaatst naar de volgende halve melding.

16.5. Fladderende duif
Die volgende melding gaat over een duif die, alweer bij een kruising, in een heg zou zitten. Met, inclusief die niet-gevonden kat, ruwweg drie kwartier aanrijtijd is het natuurlijk maar de vraag of dat beest er nog zit. Maar kijken kan altijd.
De kruising van de duif is in een ander dorp, maar niet ver van die van de kat. Het is min of meer in het centrum van het dorp. Chauffeur zet de bus half op de stoep, flitsertjes aan en zoeken maar. Nadere informatie betreffende de positie was dat het een heg bij een verzorgingstehuis zou zijn. Inderdaad is op een hoek van de kruising een verzorgingstehuis.
Ik loop langs de ene poot van de kruising, chauffeur langs de andere. Chauffeur wint, zij ziet als eerst een zielige duif onder een heg zitten. Positiebeschrijving had niet beter gekund.
Als chauffeur het dier oppakt fladdert hij een beetje maar probeert zich niet echt te verweren. Toch wat mis met het beestje. We bekijken het, een kleine wond aan de zij, maar niets serieus te zien. Ik denk dat 'ie versuft is na een aanrijding, chauffeur denke dat 'ie toch wat onder de leden heeft.. De avond tevoren heeft zij zonder bijrijder ook al een duif opgehaald die waarschijnlijk ziek was. Deze duif reageert net zo.
We laden de duif in en gaan onderweg naar de volgende, hele, melding.

16.6. Kittige kitten
Die hele melding gaat over een kitten. Gevonden op een onwaarschijnlijke plaats, vastzittend in een hek. Beetje bloed aan de rechter voorpoot en nogal verfomfaaid. Via via komt het diertje terecht bij de zogeheten kattengroep. Dat is een groepje vrijwilligers dat katten, maar ook wel andere dieren, helpt en opvangt. Ze hebben geen officiële status en doen het werk puur als privépersoon. We hebben vrij regelmatig met deze mensen te maken en sommige (ex)collega's zitten er ook bij.
Het adres is in de stad. Één van de hoge flats langs de doorgaande weg. We zijn er al diverse malen vaker geweest, laatste keer toen we op meeuwenjacht waren (melding 6.1: Meeuwenjacht). Meestal komen we er om verdwaalde katjes op te halen. Denkelijk zijn die het meest aaibaar.
Omdat we weten waar het is rijden we er in één keer naar toe. Domdommetje heeft moeite met de hoge nummering. Die snapt het ook niet meer.
We bellen onderaan aan bij het trappenhuis. De deur gaat open en we gaan met de lift naar boven. Even voorbij halverwege de galerij is het adres. Als we aankomen lopen gaat de deur al open. Drie vrouwen zijn aanwezig. De jongste doet het woord. Schijnbaar heeft zij het diertje opgepikt.
Het diertje zit in de kattenkamer, een grote bezemkast bij de voordeur. Waarschijnlijk oorspronkelijk bedoelt als berging. De oorspronkelijke populatie van die kattenkamer heeft tijdelijk onderdak gekregen in de woonkamer.
Het verhaal houdt in dat ze het katje heeft zien zitten, pootje vast in een hek. Bij het losmaken was en beetje bloed gezien. De plaats is voor een weglopertje eigenaardig. Nabij een weg en een schoolgebouw geen woonhuizen in de onmiddellijke omgeving. Het heeft het alle schijn van dat het om een dumping handelt. Melders hebben het dier gecontroleerd, geen chip. Ook niet te verwachten eigenlijk bij zo'n jong beestje. De beide andere vrouwen vertellen van een kitten met dezelfde kleuren en leeftijd die nabij de grote verkeersbrug was gedumpt, niet ver van de plek waar dit beestje is aangetroffen. Dat maakt het dumpverhaal alweer wat plausibeler.
Het diertje is absoluut niet schuw en waarschijnlijk al aan mensen gewend. Ik kan het zonder echt verweer vanonder een grote krabpaal vandaan sleuren. Melders vertellen nog dat ze het beestje schoongemaakt hadden en behandeld tegen oormijt.
Ik controleer het diertje. Schoon en droog. Geen tekenen van ongemak bij het pootje. Het dier laat alles gelaten toe. Alles wijst op een tamme gedumpte kitten. Zo zullen we het maar behandelen. Naar het asiel.
De dienstdoende dierenverzorger neemt het dier over en brengt het naar de isolatieafdeling. Standaard procedure. Komt terug en weet te melden dat er geen oormijt aanwezig is en dat het pootje in orde is. Gewoon een gezonde kitten.
Onderweg hadden we inmiddels de volgende melding binnen gekregen.

16.7. Handschoenendief
Die volgende melding ging over een roofvogel die midden op straat was aangetroffen en vervolgens veiliggesteld. Geen verdere informatie naast het adres. Na het inleveren van het kitten gaan we richting roofvogel.
Die zit, zo blijkt het, op een huis, half villa, half boerderij, aan een afslag van de ventweg naast een grote provinciale weg. Mooi plekje, als die provinciale weg er niet zou zijn. Het hek is dicht, dus zetten we de bus op de inrit met de neus tegen het hek. Kontje van de bus nog net op de weg. Het is niet druk en zo in het buitengebied is dat geen enkel probleem.
We stappen het kleine hek voor voetgangers door en lopen naar het huis. Bellen aan, en onmiddellijk komt via achterom een man aanlopen. Hij wijst: “daar zit 'ie in” Naast de voordeur staat een grote kartonnen doos met de deksel zwaar dichtgetaped met duckttape. In de doos de vogel. Een volwassen buizerd. Daar moet je voorzichtig mee zijn. Ik haal twee paar lashandschoenen uit de bus. Die zijn zeer geschikt als bescherming tegen roofvogelklauwen.
Chauffeur trekt de handschoenen aan en ik peuter de deksel van de doos verder open. Chauffeur pakt de vogel en de vogel pakt haar. Gelukkig in de handschoen. We leggen de vogel in de meegebrachte transportbox. Vogel fladdert een beetje. Gauw de deksel dicht. Die ene handschoen, die mag hij zolang houden.
In de doorzichtige transportbox ligt het dier er ongelukkig bij. Samen, chauffeur en ik, openen de deksel weer en fatsoeneren het dier een beetje. In ieder geval zo dat 'ie weer overeind zit. Gedurende deze operatie laat het dier de handschoen, die hij tot dan toe nog in de klauwen had, los. Mooi zo, ook weer terug.
We praten na met de melder en krijgen dan het hele verhaal. Mensen reden op de drukke provinciale weg toen ze de vogel op de weg zagen zitten. Andere auto's hadden de tegenwoordigheid van geest om er omheen te sturen, deze mensen maakten en noodstop en pakten het dier van de weg. Vanwege de snavel en klauwen werd gebruikt gemaakt van het T-shirt van de man, die daarna in z'n blote bast liep.
Mensen zijn met de vogel, gewikkeld in het T-shirt, naar de dichtstbijzijnde woning gegaan, hebben het verhaal verteld en de vogel overhandigd. Vogel, met T-shirt, in een doos en de blote bast kreeg een T-shirt van de melder. Melder heeft toen dierenambulance gebeld en de vinders zijn er weer van tussen gegaan.
Het T-shirt was in de doos achtergebleven en kon weer geretourneerd worden naar de vinder. Er was nog wel de vraag of de vinder later kon horen hoe of het met de vogel afgelopen is. We hebben de melder daarop gezegd dat we het dier naar de opvang in de grote stad zouden brengen. Vinder kan dan contact opnemen met deze opvang. Wij horen in de regel niets meer over de dieren die we brengen, tenzij we er specifiek naar vragen.
Ondertussen, onderweg naar de buizerd was er alweer een melding binnengekomen.

Mooi verhaal. Dat mensen zo attent, meelevend, en vindingrijk zijn.
En zo‘n buizerd is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.
Maar hoe het met de buizerd afloopt zullen wij dus ook nooit weten.
2 mogelijkheden:
* het is niets ernstigs en hij wordt na enige tijd weer vrijgelaten
* wel iets ernstigs. En dan wordt hij gedood?!

Laatste edit 23-08-2026 08:22

Ge-euthanaseerd met een mooi woord. Inderdaad, daar zal het op neerkomen.

16.8. Kattenslachtoffer
Die melding gaat alweer over een duif. In dit geval een duif die was aangevallen door een kat. In hoeverre het dier gewond is, dat zien we wel als we er zijn. In ieder geval is het min of meer op de route van de buizerd naar de opvang, dus dat gaat in één moeite door.
Het adres is een gewoon rijtjeshuis in een vrij moderne wijk. In dit dorp is er de laatste jaren veel bijgebouwd. Als we stoppen en uitstappen gaat de voordeur al open. Melder komt naar buiten met een doos in de handen.
Bij de voordeur controleren we de duif. Weinig aan te zien al is 'ie niet z'n gewone vrolijke zelf. Fladdert weinig. Kleine wond, formaatje “stelt niets voor” rechtsonder de vleugel. We zijn nu toch onderweg naar de opvang met die buizerd en die andere duif van melding 16.5, dan kan deze er ook nog wel bij.
Met ons vijven, twee duiven, buizerd, chauffeur en ik zei de gek naar de opvang. Van te voren even bellen dat we er aan zitten te komen. “Kom maar door”.
Bij de opvang kijken we even of we iemand kunnen vinden en lopen dan de beheerder tegen het lijf. Die plaatst beide duiven bij een stuk of wat anderen. Schijnbaar loopt het storm met die beesten. De buizerd krijgt een eigen kooi. Op het eerste gezicht is de beheerder aardig positief over de buizerd. “Die komt er wel bovenop”. Chauffeur vraagt naar de duiven. Volgens de beheerder heerst er onder de duiven een parasitaire ziekte in de hersenen. De dieren genezen er wel van maar het traject is lang.
Daarmee nemen we afscheid, we rijden naar de dichtstbijzijnde snellader en nemen in het bijbehorende wegrestaurant een mok koffie. Dan naar huis.