Bruno is geen standaard viervoeter. De bruine vuilnisbak heeft namelijk wel heel veel baasjes in het Amerikaanse plaatsje Longville. Elke dag loopt hij bijna 6,5 kilometer vanuit zijn slaapplaats, om ze allemaal even dag te zeggen.

De route die Bruno moet afleggen is niet de veiligste voor een loslopende hond, maar tot nu toe is het al die jaren goed gegaan. ,,Hij heeft een beschermengel", denkt inwoner Patrick Moran.

De immiddels tien jaar oude Bruno begint zijn dagelijkste rondje bij de achteringang van de plaatselijke supermarkt. Daar krijgt hij steevast een ontbijtje. Daarna volgt een bezoekje aan de makelaar en aan het benzinestation. Ook de ijszaak is favoriet, evenals het stadhuis en de lagere school.

Zijn eigenaren, Debbie en Larry Lavalle, vonden Bruno jaren geleden op hun oprit. Omdat niemand wist van wie Bruno was, besloot het stel het hondje maar te houden. Maar daar was Bruno niet blij mee. ,,Hij was zo ongelukkig aan de riem, bleef maar piepen en trekken dat we hem maar weer los hebben gelaten. Toen is hij gaan zwerven, maar elke avond kwam hij terug."

De zwerftochten van Bruno worden erg gewaardeerd in het dorp, iedereen kent de hond. Hij is een fenomeen en ambassadeur van de stad geworden. ,,Toen ik hier net kwam wonen vertelde iedereen me over Bruno. Hij hoort er echt bij", vertelt de eigenaresse van de ijssalon waar Bruno graag even dag komt zeggen.

De bruine goedzak, inmiddels al flink op leeftijd, gaat volgens de bewoners niet veel ouder worden. Om hem niet te vergeten zijn nu al de nodige maatregelen getroffen. Bruno's grafsteen én standbeeld staan al klaar mocht hij binnenkort zijn laatste adem uitblazen.
Foto