Willem Kloos
De sterfling zoekt
De sterfling zoekt — in ’t eenzaam-zoekend zwerven
Naar ’t licht, dat hel uit min’lijke oogen schiet,
Den zilv’ren toon, die van twee lippen vliet, —
Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.
Wee, wie die snel-gewiekte schaduw derven,
Geen menschlijk woord, dat troost in ’t hart hun giet,
Heil wie haar wint, die weenen langer niet,
Maar wenschen één genade en dan te sterven.
O, Vrouwe, ik wiegel stil op ’t klare stroomen
Der diepe ziel, die uit uw oogen smacht,
De speelziek-schalkschen, dan weer peinzens-loomen.
En ’t is mij of na langen lijdens-nacht
De zoete schim, Madonna mijner droomen,
Haar zonnig hoofd tot aan mijn boezem bracht.
Uit: Verzen (1894)

Bron

ZELFVERANDERING
Ik ben te veel een mensch geweest,
Een mensch, die gilde en klaagde en schreide,
Die dronk zijn glas en vierde feest
En diep-gevoelde dingen zeide.

Nú ben 'k een delikaat artiest,
Verliefde van zijn fantasieën,
Maar die zich 't allerliefst verliest
In zijn kokette melancholieën...

Melancholie - om wie? om wat?...
Ik weet niets meer, kan niets meer voelen
Dan zoet gespeel met dit en dat
Van rijmen, zachte, klare, koele.

Enz. enz.

Had ik zelf kunnen schrijven, alleen geen zelfverandering, maar veranderd door zeer veel ellende.

ik heb geen flauw idee waarom, maar vond dit wel in dit topic passen:

Blij

Ik ben Koos, dus zeg maar Ko, en ik ben een toffe peer.
Bij een feest sta ik vooraan bij de deur.
Ik kan zuipen als een spons met een tong van slangeleer
en ik kan kotsen in je favoriete kleur.
Als ze vragen: “Heb je vrienden?”,
roep ik: “Ik ken iedereen en iedereen kent Koos, zeg maar Ko.” Ik struikel met de optocht mee op mijn plastic benen en als ik plat ga, roept iedereen K.O.

Refrein:
Ik ben zo blij, zo blij.
En ben je net zo blij als mij,
ben je net zo blij als mij,
dan ben je blij.

Ik heb een kettingzaag en een beenprothese,
het één heeft met het ander veel te maken.
Als je gewoon eens praten wilt, je weet waar je moet wezen.
Ik kan al je favoriete kleuren braken.
Mensen zeggen: “Koos is eenzaam, want hij is een man alleen.” Ik zeg: “Wat nou man alleen, ik ben een man. Alleen je bent pas eenzaam als je zegt dat je dat bent. Terwijl ik het tegen niemand zeggen kan.”

Refrein

Ik werk in de verzekering, collega’s zonder franje.
Het is gek, zij doen leven, ik doe schade.
En is het koninginnedag, dan kots ik mooi oranje
daarvoor eet ik weken enkel zalmsalade.
Na morgen is het weer zover, dan is het carnaval.
Dan verschiet ik éénenvijftig weken kruit.
Dan kan ik eindelijk mijzelf zijn, met een masker op het bal, maar hoe leg je ze dat hier in Wokkum uit?

Refrein (2x)