Wat doet die rode Swapfiets daar, bij de Pontsteiger in de Amsterdamse Houthaven? De afgelopen jaren werd die vraag voor X-gebruiker Walther Ploos van Amstel steeds prangender. Hij fotografeerde de fiets al in september 2022, vervolgens nog enkele keren in de jaren erna.

De fiets bleef onaangeroerd: altijd op dezelfde plek, vastgemaakt met een kettingslot aan een reling in de buurt van de pont. In juli 2026 fotografeerde hij de fiets weer.

Fietswrakken die staan te verpieteren zijn geen uitzondering in Amsterdam – het fietsdepot barst al jaren uit zijn voegen.

Maar een huurfiets, zo lang op dezelfde plek, in goede conditie – zelfs de banden waren tot voor kort nog redelijk opgepompt – roept toch vragen op. Was iemand de fiets vergeten, had ie geen eigenaar, kan Swapfiets ’m niet ophalen of zaten handhavers van de gemeente soms te slapen?

Op het kantoor van Swapfiets vonden ze het ook mysterieus. Commercieel directeur Alexandra den Hartog besloot om zelf te gaan kijken en scande de QR-code op het frame. Wat bleek: de fiets werd nog steeds gehuurd én er werd gewoon nog steeds voor betaald. Swapfiets stuurde maar even een mailtje naar de huurder.

Dat blijkt de 33-jarige Ruben Pen uit De Pijp te zijn. Hij schiet direct in de lach als Het Parool hem belt: „Ik ben de ‘dader’ van de rode Swapfiets!”

Ruim vier jaar geleden ging hij met vrienden naar festival DGTL op de NDSM-werf, vertelt Pen. Met enige gêne: „Daarvoor waren we bij een vriend en ik had een paar borreltjes op. Toen we naar het festival gingen, heb ik mijn fiets neergezet bij een pont die ik nog nooit had genomen, wel netjes op slot.”

Na het festival ging Pen met een scharrel, inmiddels zijn ex-vriendin, samen terug naar huis op haar fiets. „En dat was kennelijk bij een andere pont.”

Meer dan vier jaar stond de fiets onaangeroerd aan een reling aan het IJ.
Foto

Een paar dagen later wilde hij de fiets ophalen, maar hij keek bij de pont achter Centraal Station, niet die bij de Pontsteiger. „Ik heb echt uren rondgelopen en gezocht, maar kon ’m niet vinden. Toen dacht ik: die zal wel gestolen zijn.”

Pas na de mail van Swapfiets, ruim vier jaar later, snapte hij hoe het zat. „Het zal je niet verbazen: ik ben nogal chaotisch – ik raak ook altijd mijn sleutels en alles kwijt.”

Huurders die denken dat hun Swapfiets is gestolen, kunnen ’m als vermist opgeven. Dat kost ze wel een boete. „We hebben een team van bikehunters, maar die gaan af op meldingen van bijvoorbeeld kapotte fietsen. Ze maken weleens een ronde bij grote stations, maar struinen ook niet de hele stad af,” zegt directeur Den Hartog. Deze Swapfiets was bovendien in goede staat én werd nog steeds gehuurd.

Ook de fietshandhavers van de gemeente lieten de fiets links liggen, hoewel de fiets wel foutgeparkeerd stond. „Met onze beperkte capaciteit en de hoeveelheid aan verkeerd geparkeerde fietsen in de stad, geven onze handhavers prioriteit aan fietswrakken en fietsen die doorgangen blokkeren,” zegt een woordvoerder.

Hoewel Pen dacht dat de fiets gestolen was, bleef hij wel maandelijks betalen voor het abonnement. „Elke maand zag ik het afschrift en dacht ik: ik moet dat abonnement stopzetten. Mijn toenmalige vriendin zei ook telkens: geef ’m nou als gestolen op. Maar dan kon ik de sleutels weer niet vinden en dacht ik: ik doe het later wel. Ik heb hier eigenlijk ook geen goed verhaal voor, dit is wat het is.”

Achteraf blijkt het een duur geintje, zegt Pen. Hoe duur? „Dat wilde ik eigenlijk niet weten, maar dat hebben mijn vrienden al voor me uitgerekend: het heeft me bijna duizend euro gekost.”

Al met al is Pen blij dat hij van het abonnement verlost is. Een nieuwe fiets had hij allang gekocht. „Het probleem heeft zichzelf opgelost. Ik moet er niet aan denken hoelang het had geduurd als niemand erachteraan was gegaan.”

Swapfiets heeft het abonnement beëindigd en de fiets inmiddels opgehaald.