WaarMaarRaar.nl gebruikt cookies om WMR en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. WMR deelt informatie over je gebruik van WMR met partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die je aan ze hebt verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van gebruik van hun services. Meer informatie...

Akkoord - Weigeren


hr
jaargang -18 - laatste artikel 21-6 00:00 - 62098 artikelen - nu online 23 bezoekers -

Home
Opmerkelijk beeld
Forum
Lid worden

Leden
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:

Login onthouden

Login via:
Wachtwoord vergeten.

© Een concept van
Media Voogel 2002-2019
Voorwaarden & huisregels

Het Forum

· [MED] Mededelingen
· [SUG] Suggesties
· [M&S] Moppen/Spelletjes
· [CUL] Kunst & Cultuur
· [OFT] Offtopic
· [G&C] Games & Computers
· [WMO] Wat me is overkomen
· [VDS] Vragen des levens
· [POL] Politiek
· [CON] Consumenten forum


offtopic - offtopic - offtopic - offtopic - offtopic - offtopic - offtopic - offtopic


1 2 3 4 [5]

Emmos Reisblog vanaf april 2019

12-06-19 13:58:32 - Quote! - @omabep
omabep
Oudgediende


WMRindex: 8.045
OTindex: 3.085

Dag 52 koufront warmtefront

12-06-19 17:31:06 - Quote! - @allone
allone
Oudgediende


WMRindex: 38.269
OTindex: 70.327
@Emmo: blijkbaar is het leven één groot feest.  ;)
Vier jij mee?

12-06-19 23:44:13 - Quote! - @Emmo
Emmo
Oudgediende


WMRindex: 39.028
OTindex: 20.706
Elke dag (beer)

13-06-19 04:28:50 - Quote! - @Mamsie
Mamsie
Oudgediende


WMRindex: 33.945
OTindex: 70.820
@allone: Het leven ís ook een groot feest.
Maar je moet wél zelf de slingers ophangen.

13-06-19 13:11:26 - Quote! - @allone
allone
Oudgediende


WMRindex: 38.269
OTindex: 70.327
@Mamsie: net weer asperges gebakken; was een feest hoor :)

14-06-19 00:49:03 - Quote! - @Emmo
Emmo
Oudgediende


WMRindex: 39.028
OTindex: 20.706
Dag 53: Woensdag, 12 juni 2019
Het weer knapt op. Hier en daar nog een verspreid buitje, maar dat mag geen naam hebben. Naar mijn beste weten hebben buien hoe dan ook geen naam dus dat is geen probleem. Alleen tropische cyclonen hebben namen. Dat heeft te maken met de herkenbaarheid via een slechte radiotelefonie verbinding. Oorspronkelijk werden ze op alfabetische volgorde met letters aangeduid. Op praktische gronden werden daar namen van gemaakt. Aanvankelijk werden er meisjesnamen voor gebruikt maar na interventie van feministen die dit oneerlijke discriminatie vonden werden ook jongensnamen gebruikt. Als feministen iets dergelijks als strijdpunt kiezen lijkt het mij dat er over de rest weinig te klagen valt. In het westelijk deel van de Stille Oceaan, Japan, China en de Filipijnen, worden overigens andersoortige namen gebruikt.
Tropische cyclonen komen ten noorden en ten zuiden van de evenaar voor. De drijvende kracht is de Coriolisversnelling, waardoor ze dicht bij de evenaar niet voorkomen. Een verdere eis is een zeewatertemperatuur van tenminste zevenentwintig graden Celsius. Bij lagere temperaturen vormen ze niet, als kan een eenmaal bestaande cycloon zich nog wel handhaven. Al zal bij een lagere temperatuur ook een hogere breedte horen waardoor het geen tropische cycloon meer is maar een extra-tropische cycloon. En dat is in principe niets anders dan een venijnig lagedrukgebied, hoewel het wel een voortzetting kan zijn van een cycloon.
Er zijn plaatsen op aarde waar ze zeldzaam of niet bestaand zijn, hoewel aan de bekende eisen wel wordt voldaan. Die gebieden zijn het oostelijk deel van de Noord Atlantische Oceaan en de Zuid Atlantische Oceaan, waar we nu zitten. Helemaal zeker is niet bekend waarom dit zo is. Waarschijnlijk heeft het te maken met de verdeling van de landmassa’s en de daaruit voortvloeiende luchtdrukverdeling.
Een tropische cycloon begint als “tropical wave”, een verstoring een tropisch front, waarbij een front de scheiding is van twee luchtsoorten met ongelijke dichtheid. Op de weerkaart toont zich dit als een golf in het front, vandaar de naam. Deze verstoring loopt in het algemeen met de passaatwinden mee om de west.
Door die beweging kan die golf “omslaan”, dubbelvouwen. Door de luchtdrukverdeling kan er dan een wervel ontstaan. Die wervel kan zich omvormen tot een circulaire structuur. Zolang de windsnelheid onder de vierendertig knopen blijft heet het een tropische depressie.
Als de wind toeneemt en de structuur meer geprononceerd wordt wordt het een tropische storm. Per definitie is de wind dan tussen de vierendertig en drieënzestig knopen. Drieënzestig knopen is windje twaalf, orkaankracht. Dat is al ruim voldoende om een blokje voor om te varen.
Vanaf dat punt wordt de kracht aangegeven met de “Saffir-Simpson”schaal. Hierin heeft de S1 een windsnelheid tussen de honderdnegentien en honderdvierenvijftig kilometer per uur, en de zwaarste, S5, meer dan tweehonderdvijftig kilometer per uur.
Voor de diameter van een cycloon wordt in het algemeen driehonderd zeemijl aangehouden, maar uiteraard hoe sterker ze zijn hoe groter de diameter is. Toch zijn cyclonen relatief kleine systemen.
Voor schepen zit het gevaar in de windkracht en de bijbehorende golfoploop. Aan de wal zit het grootste gevaar in de vloedgolf die dit met zich mee kan brengen. Uiteraard is de windkracht niet niks, maar een cycloon zal boven land snel uitdoven. Zijn kracht en voortbestaan is afhankelijk van het warme zeewater. Naast de vloedgolf gaat de cycloon boven land uitregenen, waardoor het water van twee kanten komt. En dat is geen grapje.

15-06-19 00:50:49 - Quote! - @Emmo
Emmo
Oudgediende


WMRindex: 39.028
OTindex: 20.706
Dag 54: Donderdag, 13 juni 2019
In de ruimen schiet het op. De matrozen beginnen vandaag met het inrollen van de tanktop van ruim twee. De zijden en de mangaten zijn klaar. Omdat we pas over een week, voorlopig negentien juni, zullen aankomen heeft de verf op die manier ruim de tijd om uit te harden. Ook de verflucht zal tegen die tijd verdwenen zijn.
Al extra wil de kapitein nog een tijdje de ruimventilatie er op hebben. Dan is de verflucht des te sneller vertrokken.
Laatste keer in Antwerpen hebben we een hele vracht met professioneel schoonmaakmateriaal gekregen. Tot nu toe hebben we nog niet de tijd genomen of gekregen om het goed in te scheren. Het geheel ging vergezeld van een instructievideo en een uitgebreid handboek. Omdat de ruimen nu zo goed als af zijn kijken we nu hoe of dat alles geïmplementeerd kan worden.
In principe kunnen de oude schoonmaakmiddelen weg. Je praat dan over allesreiniger, ammonia, ruitenschoonmaak van Glassex of ander fabricaat en dat soort dingen. Alleen zijn er natuurlijk dingen die ondanks dat nieuwe spul toch wel handig kunnen zijn. Dan denk ik voornamelijk aan schuurpoeder en vloeibaar schuurmiddel. Ik ben daarom toch een beetje huiverig om alles zo maar weg te donderen. Eerst maar eens kijken hoe het gaat met dat nieuwe spul. Weggooien kan altijd nog.
We zijn nu Rio de Janeiro en Santos voorbij en dobberen min of meer in de richting van Bonneserus, Buenos Aires volgens de kaart. Ter hoogte van de Rio de la Plata, rivier van zilver, zullen we volgens de kaarten de stroom tegen krijgen. Daar volgt de Falklandstroom de Argentijnse kust naar het noorden. De term “Rio de la Plata” slaat overigens niet op het edelmetaal zilver. Het is zo genoemd omdat het wateroppervlak met goed weer een zilverige glans kan krijgen.
Volgens de weersverwachting kunnen we de zeventiende, als we dwars van de Rio de la Plata zijn, een aardige plons regen verwachten. Diezelfde buienzone loopt door tot Bahia Blanca. Of dat nog consequenties heeft voor ons laadschema weten we uiteraard nog niet. Bovendien is dat allemaal nog een week weg. Een weersverwachting voor over een week is niet altijd even betrouwbaar. We houden het in de gaten. Veel meer kunnen we niet doen.

16-06-19 10:26:01 - Quote! - @allone
allone
Oudgediende


WMRindex: 38.269
OTindex: 70.327
Het weer hier is ook goed ok Heb gisteren ook op een schip gevaren.. Nou ja.. kano :P

16-06-19 14:30:22 - Quote! - @Emmo
Emmo
Oudgediende


WMRindex: 39.028
OTindex: 20.706
Dag 55: Vrijdag, 14 juni 2019
Vanochtend vroeg was er een prachtige sterrenhemel. De afgelopen dagen, eigenlijk al sinds de laatste lossing al bijna twee weken terug, was het steeds min of meer bewolkt. Vanochtend ging om half vijf het bijna volle maantje onder en was het goed donker, met maar weinig bewolking.
Jupiter schijnt helder op stuurboordsboeg. Die heb ik de afgelopen dagen gebruikt voor de dagelijkse kompascontrole, het azimut. Op bakboordsboeg staat een koppeltje heldere sterren, maar het bekende Zuiderkruis, de tegenhanger van de Poolster, is nog beneden de horizon. Het Zuiderkruis staat niet echt in het zuiden, maar draait er omheen. Het is alleen een relatief klein, helder sterrenbeeld, dat, als je er net als met de andere sterrenbeelden, oog voor hebt, goed te herkennen is. Maar onder de horizon is dat een beetje lastig.
Later op de dag trekt het dicht. Precies op zonsondergang, de zon was al half onder, kon ik nog net een peiling nemen voor de tweede kompascontrole. Normaal doe ik dat twee maal daags op de zon. Dat is het simpelste. Maar als er een sterretje of een planeetje in de goede hoek staat wil ik die ook nog wel eens pakken.
Kapitein loopt te mauwen dat hij geen internet heeft. Omdat we op zee afhankelijk zijn van een satellietverbinding, kan dat een paar oorzaken hebben. De meeste satellieten sturen een gericht signaal. Hierdoor wordt maar een bepaald gedeelte van de aarde bestreken. Val je daar buiten is het pech hebben. Dat schijnt te maken te hebben met een soortement BUMA-rechten. Als een Braziliaanse satelliet in Afrika te ontvangen is moet daar ook voor betaald worden. Aan wie is me niet geheel en al duidelijk, maar dat schijnt heel erg belangrijk te zijn.
Een andere mogelijkheid is het schip zelf. We hebben een hele batterij met antennes op het dak, die allemaal het hoogste moeten staan. Dat is dringen geblazen. De internet satellietantenne heeft daarbij verloren, want navigatie, zoals radar en GPS, en communicatie, midden en korte golf radio, worden belangrijker geacht. Niet helemaal onterecht, uiteraard.
Het schoteltje staat hier aan boord op een paal aan stuurboord. Hoog genoeg om geen last te hebben van het schavotje en de schoorsteen, maar toch nog wat lager dan de kerstboom. De kerstboom is de mast waar de meeste antennes in zitten, samen met een verscheidenheid aan al dan niet gekleurde navigatielantaarns (vandaar de naam) en de radarscanners. Zit de kerstboom tussen de satelliet en en de schotel, dan kan het signaal verstoord raken. Het schavotje is het hoogste dek boven de navigatiebrug. In het Engels wordt het wel het “Monkey-deck” genoemd.
Dat is niet ongebruikelijk. Met een ander schip lag ik eens in Archangelsk aan de Witte Zee in Noord Rusland. Omdat de satellieten in een geostationaire baan boven de evenaar hangen en Archangelsk flink noordelijk ligt, staan die satellieten laag boven de horizon. Daar werd toen het signaal geblokkeerd door de walkraan die bij ons oliepijpen aan het laden was.
Verder is het mogelijk dat ze ergens aan de wal een verkeerd knopje hebben ingedrukt waardoor bij ons de boel eruit ligt. Dat komt een enkel keertje ook nog wel eens voor. Bij voorkeur tijdens het weekend, want dan is er niemand op kantoor aanwezig om dat knopje weer goed te zetten.
Maar voor het geval dat kruipen we wat dichter onder de Braziliaanse kust. Misschien kunnen we dan meeliften op het signaal van de Braziliaanse satelliet, die zijn werkingsgebied tot een paar honderd mijl buiten de kust heeft. We hebben daar een kaartje van. Dat is maar weinig om, en bovendien hebben we dan kans op wat stroom mee, die langs de kust om de zuid gaat.
Elk excuus is goed genoeg voor beter internet.

17-06-19 01:58:36 - Quote! - @Emmo
Emmo
Oudgediende


WMRindex: 39.028
OTindex: 20.706
Dag 56: Zaterdag, 15 juni 2019
Volle maan op stuurboordsboeg. Net als gisteren, alleen nog wat voller. Het weer is zo mooi als het maar zijn kan, al begint het wat koeler te worden. Maar met drieëntwintig graden beslist nog geen reden tot klagen.
De verwachting is dat het langzaam zal afkoelen tot we dwars van de Rio de la Plata zijn. Daar ontmoeten de warme Braziliaanse Stroom en de koude Falklandstroom elkaar. In het koude water zal de luchttemperatuur ook wel zakken. Dat is altijd zo. Volgens de verwachting zal het in Bahia Blanca over de nacht een graadje of twee zijn. De algemene windrichting is noordwest, vanaf land. Dat duidt op een landklimaat, net als in Canada en Noord Amerika. Vergeleken met West Europa zijn voor een vergelijkbare breedte de winters koud. Het is daar nu midwinter. Ik heb alleen mijn midwinterhoorn niet bij me. Blazen zal niet gaan.
Niet dat ik dat ooit gedaan heb. Midwinterblazen is meer iets voor Twente en de Hondsrug. Hoewel mijn familie van vaders kant oorspronkelijk uit de Achterhoek komt ben ik persoonlijk meer gericht op Salland en de Kop van Overijssel.
We komen toch wat meer in de bewoonde wereld. Er komt wat meer gekwek door over de VHF. De VHF wordt in de binnenvaart en aan de wal ook nog wel eens marifoon genoemd. De benaming VHF is afgeleid van de gebruikte frequentieband. De frequenties daarvan zijn opgedeeld in kanalen en genummerd. Dat is via de ITU wereldwijd zo afgesproken. Alleen de Amerikaantjes hebben nog wat extra frequenties met een ietwat vreemde nummering in de achterzak.
Bij de laatste grote verandering van de frequentie-indeling, de invoering van het GMDSS, hebben ze vanuit de ITU geprobeerd ook de functie van die indeling in kanalen proberen aan te passen. Vooral dankzij het hardnekkige gebruik van de oude indeling door met name walstations heeft uiteindelijk de ITU bakzeil gehaald en is dat deel van de verandering teruggedraaid.
Voor ons was de grootste verandering toen de invoering van de DSC. Dat staat voor Digital Selective Calling. De opzet van het systeem was vooruitstrevend en best wel goed. Alleen hadden ze er geen rekening mee gehouden dat tijdens de implementatie het GSM systeem en satellietcommunicatie opeens veel goedkoper en gemakkelijker werd. We praten nu over eind 1900 begin 2000, ze hebben er járen over gedaan.
Voor die tijd was de enige mogelijkheid tot communicatie met de wal via de radiotelefonie en de morse telegrafie. Dat DSC systeem was dan ook daarop gebaseerd. Vrijwel geen hond gebruikt nu nog de kortegolf en middengolf telefonie, en de telegrafie is helemaal uit de vaart genomen. Voor die telegrafie is de TOR, Telex Over Radio, in de plaats gekomen en daar wordt, behalve in heel specifieke omstandigheden, ook ternauwernood meer gebruik van gemaakt. Alles gaat tegenwoordig over de satelliet via e-mail.
De DSC werkt ook op het nog wel gebruikte VHF systeem, maar het is zo lastig en omslachtig in het gebruik dat het eigenlijk geen enkel praktisch nut heeft. Gewoon oproepen is veel gemakkelijker en een stuk duidelijker. We gebruiken het systeem tegenwoordig alleen nog voor de verplichte tests.
Binnen de GMDSS is de wereld opgedeeld in vier zones. Zone één zijn de kustwateren tot vijftig mijl uit de kust. Dat is zo ongeveer het bereik van de VHF. Binnen zone één moet je uitgerust zijn met een dubbele VHF set.
Zone twee is hetzelfde tot vijfhonderd mijl uit de kust. Dat is de normale dracht van de middelgolffrequenties. Daar moet je als extra een dubbele radiotelefonieset aan boord hebben, tenzij je bent uitgerust met satellietcommunicatie, dan mag één van elk.
Zone vier zijn de poolgebieden. De poolgebieden zijn voor de geostationaire satellieten van INMARSAT niet te bereiken. INMARSAT is de enige organisatie die via de satelliet de officiele navigatiewaarschuwingen en maritieme weerberichten uit mag geven. In zone vier moet je als extra een dubbele kortegolf hebben, aangevuld met een TOR installatie.
Zone drie is de rest van de wereld. De oceanen zeg maar. Daar moet je naast de dubbele VHF, de middelgolf en kortegolf een dubbele satelliet installatie hebben. Als je die dubbele satelliet hebt mogen middengolf en kortegolf enkel uitgevoerd zijn.
Wij varen standaard in zone drie. Als we eens een keer naar de poolgebieden gaan krijgen we daarvoor extra uitrusting aan boord.

18-06-19 16:47:17 - Quote! - @Emmo
Emmo
Oudgediende


WMRindex: 39.028
OTindex: 20.706
Dag 57: Zondag, 16 juni 2019
Afgelopen nacht het laatste uurtje klok gedaan. We hebben nu drie uur verschil met UTC, oftewel GMT. Voor praktische doeleinden zijn die twee hetzelfde. De geografische lengte is nu in de buurt van de achtenveertig graden west, waardoor we in de goede zonetijd vallen. Bahia Blanca, de bestemming ligt op tweeënzestig graden en valt daarmee in de zone van min vier. Argentinië houdt min drie aan, waardoor het zonnetje daar een uur te laat opkomt.
Over de vroege ochtend is de hemel compleet dichtgetrokken, maar tegen zonsopkomst breekt het toch weer. Het blijft nog steeds mooi weer, hoewel de weersverwachting voor morgen regen voorspelt. Kwestie van afwachten. Elke mooie dag is meegenomen.
Omdat we wat dichter onder de kust komen gaan we over van de oceaankaarten of overzeilers naar de kustkaarten. Het verschil zit hem voornamelijk in de gebruikte schaal. Een typische overzeiler heeft een schaal van één op drieënhalf miljoen, een kustkaart één op zevenhonderdvijftigduizend of groter. Één op zoveel duidt op een quotiënt, zodat een groot getal een kleine quotientwaarde aangeeft. Soms is dat een beetje verwarrend. Een grote schaal kaart is nauwkeuriger dan een kleine schaal kaart. Persoonlijk vind ik het gemakkelijk te onthouden dat een kleine schaal kaart, de overzeiler, kleine mijlen heeft en een grote schaal kaart, de kustkaart, grote mijlen.
De schaal van de kaart is natuurlijk afhankelijk van de gebruikte projectiemethode. Daar heb ik het op dag 44 al even over gehad. Kaarten zijn een voorstelling van een bol op een plat vlak. Per definitie is dat onmogelijk. Daarvoor zijn vooral na vijftienhonderd diverse trucs voor verzonnen. Voor ons de belangrijkste komt van ene Gerard de Cremer, beter bekend onder de Latijnse naam Mercator.
Het principe is vrij simpel. Stel de aarde voor als een bol met een lampje in het midden. Leg er een vel papier tegenaan, en steek de lamp aan. De projectie van de aarde op het papier wordt de kaart.
De verschillende projectiemethoden zijn afhankelijk van de vorm van het papier. Een vlak stuk papier geeft een azimutale projectie. Belangrijkste daarvan is de gnomonische projectie, waarbij de grootcircels rechte lijnen vormen. Een grootcircel geeft per definitie de kortste afstand tussen twee punten op aarde. Uiteraard kun je op zijn allerhoogst maar de halve aarde afbeelden. De vervormingen zijn, vooral op grote afstand van het centrum, groot.
Als je het papier als een cilinder om de aarde heen vouwt krijg je een cilinderprojectie. Dat is een typische Mercatorprojectie. Voordeel van de Mercatorprojectie is dat hij hoekgetrouw is. Hoeken op aarde zijn hetzelfde als op de kaart. Dat is erg prettig, zo niet essentieel, voor de navigatie. Nadeel is dat de schaal met de breedte varieert en dat de polen niet afgebeeld kunnen worden. Gebieden op hogere breedte worden groter weergegeven dan op de evenaar. Om politieke of sociale redenen wordt daarom nog wel eens een equivalente kaart gebruikt, waar de oppervlakten in verhouding worden weergegeven.
Door een beetje te pielen met de breedtevervorming van de Mercatorkaart kunnen equivalente en equidistante projecties verkregen worden. Die vallen dan eigenlijk onder de wiskundige projectiemethoden, hoewel de basis een cilinderprojectie is.
Als je van het papier een hoedje vouwt krijg je een kegelprojectie. Niet te verwarren met een alcoholkegel. Een kegelprojectie is in wezen een tussenvorm tussen de azimutale en de cilinderprojectie. Net als bij de cilinderprojectie kun je met een beetje pielen verschillende eigenschappen naar voren halen.
Natuurlijk zijn er nog veel meer projectiemethoden, die allemaal hun voor en hun tegen hebben. Belangrijkst is natuurlijk dat ze beantwoorden aan het doel waarvoor ze gemaakt zijn.

20-06-19 01:58:05 - Quote! - @Emmo
Emmo
Oudgediende


WMRindex: 39.028
OTindex: 20.706
Dag 58: Maandag, 17 juni 2019
Het is, geheel volgens de verwachting, gaan regenen. Om vier uur in de ochtend viel er een heel lichte motregen uit een volledig overdekte hemel. Verderop, bij de monding van de Rio de la Plata, komt het volgens de verwachting met bakken uit de hemel. Maar dat zien we komende nacht wel.
Het is nog helegaar niet druk op straat. Heel af en toe een echo op het radarscherm, soms als een lampje of een stipje op de horizon te zien, maar meer ook niet. Op de AIS, de transponder, worden ze niet weergegeven. Het zullen dan wel vissermannen zijn. Vooral rond de monding van de Rio de la Plata, waar toch een aantal flinke havens liggen en niet te vergeten de rivieren Paraná en Uruguay, zou je wat meer scheepvaart verwachten.
Met onze radar kijken we over een afstand van vierentwintig mijl, zo’n veertig kilometer, in de rondte. Met de AIS, de transponder, een mijltje of vijftig, al is die sterk afhankelijk van de dracht van het signaal. Dat kan in de praktijk variëren van veertig tot tweehonderd, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De AIS werkt op één van de VHF kanalen en heeft daarmee dezelfde mogelijkheden en beperkingen. De VHF frequenties hebben weinig straalbuiging in de atmosfeer. Middengolffrequenties hebben dat veel meer en zijn daarom op veel grotere afstand te ontvangen. In de praktijk is een VHF te ontvangen tot aan de horizon. De hoogte van de antenne is daardoor behoorlijk belangrijk. Hoe hoger de antenne, hoe verder je komt.
Onder bijzondere omstandigheden kan er spiegeling en ook een vorm van straalbuiging optreden. Dat kan er voor zorgen dat een VHF signaal op een idioot grote afstand te ontvangen is. En dat kan soms meer dan tweehonderd mijl zijn, of meer dan driehonderdzeventig kilometer.
Hetzelfde geld voor de radar. Die werkt ook op elektromagnetische straling maar dan in het gebied van de centimetergolven. Nog een stuk korter dan de VHF en een navenant hogere frequentie. Golflengte en frequentie zijn omgekeerd evenredig. Met de radar wordt een elektromagnetische puls uitgezonden. Als daarvan een echo wordt terugontvangen wordt de afstand en richting ervan op een scherm weergegeven.
Tegenwoordig gaat dat elektronisch, maar vroeger, zeg een dertig jaar terug, ging dat op een elektronenstraalbuis, net als de oude televisies met een knobbel aan de achterkant. Daar zat ook zo’n ding in. Op de afbuigplaten van de straalbuis werd synchroon met de radarpuls een zaagtandspanning gezet. Het elektronenkanon vuurde als er een echo binnenkwam en zo werd op de straalbuis op de juiste afstand een stipje geprojecteerd. De afbuigplaten draaiden synchroon met de antenne rond het elektronenkanon en zo kon de richting worden bepaald.
Net als met de huidige platte televisies gaat dat tegenwoordig allemaal elektronisch. Het afstellen is daardoor veel gemakkelijker geworden, er zijn geen bewegende delen meer, behalve van de antenne, waardoor de betrouwbaarheid vergroot wordt en het geheel is lichter, goedkoper en makkelijker in te bouwen geworden.
Ook een radarpuls gaat zo goed als rechtuit, en kan ook niet verder kijken dan de horizon. Hoge objecten, zoals bergen, die boven de horizon uitsteken kunnen wel gezien worden. De radarpulsen worden met een bepaalde frequentie uitgezonden, afhankelijk van de draaisnelheid van de antenne en het gewenste bereik. Hoe korter het bereik hoe sneller die pulsen op elkaar volgen. Dat heet de PRR, voor Pulse Repetition Rate. Als je zo’n berg peilt kan het zijn dat tijdens de luisterperiode de echo van een puls van de vorige ontvangt. Dat heet dan met een goed Nederlands woord de “Second Trace Echo”. Al die termen zijn tegenwoordig in het Engels. De Second Trace is één van de vele valse echo’s die een radar kan weergeven.

20-06-19 14:48:51 - Quote! - @Emmo
Emmo
Oudgediende


WMRindex: 39.028
OTindex: 20.706
Dag 59: Dinsdag, 18 juni 2019
Een dag van veranderingen. In de ochtend kregen we bericht dat een aantal aflossingen toch zouden plaatsvinden. Vanaf de laatste loshaven lagen er een stuk of wat aanvragen, in totaal zes stuks, wegens uiteenlopende redenen. Twee daarvan werden vrijwel onmiddellijk gehonoreerd wegens het verstrijken van de termijn.
Over de rest werd niet gesproken. Ik was één van de zes, en had verlof aangevraagd wegens de vaart op het piraterijgebied. Volgens de vakbond lag er een afspraak met de verzamelde rederijen dat mensen vervroegd verlof konden aanvragen als ze naar een gevaarlijk gebied zouden gaan. De Golf van Guinee voldoet daar aan volgens de bond. Wel met een aantal voorwaarden, maar toch.
Omdat ik behoorlijk de schurft heb aan de vaart op deze gebieden, voor de redenen zien mijn beschrijving van een aantal dagen terug, heb ik onder de voorwaarden verlof aangevraagd. Zoals gezegd, zonder gedurende twee weken zelfs maar een bevestiging van ontvangst te mogen ontvangen.
Een paar dagen terug belde de kapitein met kantoor over die aflossing, en toen werd gemeld dat ze toch bezig waren met die aflossing. In mijn geval niet vanwege het gevaarlijk vaargebied, maar omdat ik tijdens de reis mijn termijn zou kunnen overschrijden. Ook een beetje afhankelijk van de reis na de komende. Meer gebruikelijk is dat je dan wat langer aan boord zit, maar in dit geval wilden ze er toch een vervroeging van maken.
Alle zes de aflossing staan nu in de planning, alleen die van de kapitein is nog wat onzeker omdat zijn aflosser nog een visum voor Argentinië moet regelen. Voor de rest zit het nu vast op wanneer we voor de kant komen om te gaan laden. Ook dat was een verrassing.
Onze aankomst is morgen, de negentiende. Het contract voor het vervoer van de lading gaat lopen op de vijfentwintigste. Dat heet de laycan. Dat is een periode, die in dit geval op die dag ingaat. Vorige week kregen we van de agent elke dag een lijstje opgestuurd met de volgorde en de data van de belading van de schepen. Op dat lijstje stonden we vermeld voor achtentwintig tot negenentwintig juni. Nog steeds binnen die periode van die laycan.
Vanochtend kregen we bericht dat het vervroegd is naar de vierentwintigste. Niets is veranderlijker dan een Argentijnse graanterminal, lijkt het wel. Het probleem is dan wel natuurlijk dat ze in Manilla, St Petersburg en Amsterdam wat meer benen moeten maken om de mensen op tijd in Bahia Blanca te krijgen. Sommige mensen moeten rekening houden met twee dagen reistijd, en dan begint alles toch een beetje krapjes te worden.
In ieder geval is er nu een gerede kans dat ik hier in Bahia Blanca naar huis kom, goed drie weken eerder dan voorzien. Nu nog eventjes wachten op de vluchtgegevens en de aflossing is natuurlijk pas echt rond als mijn aflosser de gangway op komt lopen. Inmiddels ben ik wel als een gek ventje bezig met de overdracht en met de eindemaand rapportage. Het is een beetje asociaal om dat op het laatst laten aankomen en dan de benen nemen.
Wat erbij komt is dat mijn aflosser zijn eerste reis maakt voor de rederij. Die moet dan ook nog eens een keer wennen aan de gebruikelijke zaken, waar alles ligt, hoe de administratie geregeld is en nog een hoop andere dingen. Voor mij betekent het dat mijn overdracht een stuk uitgebreider wordt dan gebruikelijk, zodat mijn nieuwe collega één en ander als een soortement naslagwerk kan gebruiken, totdat hij voldoende gewend is.
Ik heb weer zat te doen van de week.

20-06-19 16:53:14 - Quote! - @stora
stora
Stamgast


WMRindex: 15.523
OTindex: 1.833
Het mooiste van je baan (van elke baan) is als je de deur achter je dichttrekt en naar huis gaat:)
Zelfs als je de mooiste baan hebt van de hele wereld.

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren!

1 2 3 4 [5]

WMRphp ver. 7.1 secs - Smalle versie - terug naar boven